KESJULY18

2019-03-25 10:35:58
 Θεατρική Παράσταση του Γυμνασίου Αγίου Ιωάννη Κάτω Πολεμιδιών

Θεατρική Παράσταση του Γυμνασίου Αγίου Ιωάννη Κάτω Πολεμιδιών


Την 21η Μαρτίου 2019, την παγκόσμια ημέρα ποίησης, την εαρινή ισημερία κατά την οποία το φως ισορροπεί με το σκοτάδι, επέλεξε το Γυμνάσιο Αγίου Ιωάννη Κάτω Πολεμιδιών για να παρουσιάσει τη θεατρική παράσταση του έργου Το νησί των Σκλάβων του Πιέρ ντε Μαριβώ. Η παράσταση έγινε στα πλαίσια των 30ων Παγκύπριων Σχολικών Αγώνων Θεάτρου.

Το επιτηδευμένο ύφος και η δριμύτητα των συναισθηματικών καταστάσεων που πραγματεύεται το έργο Το νησί των σκλάβων συνέθεσαν  μια κωμωδία με διάθεση κριτικής ανασκόπησης της κοινωνίας και ψυχολογικής ενδοσκόπησης. Ο Πιέρ Καρλέ ντε Σαμπλέν ντε Μαριβώ (1688-1763), ένας από τους πιο σημαντικούς Γάλλους κωμωδιογράφους, ερεύνησε την ανθρώπινη ψυχή εμβαθύνοντας στην ανθρωπιά των ηρώων και στα κίνητρά τους. Οι τέσσερις ναυαγοί στο νησί των σκλάβων, ο Ιφικράτης και ο υπηρέτης του, ο Αρλεκίνος, η Ευφροσύνη και η υπηρέτριά της, η Κλεάνθις, αναγκάζονται να συμμορφωθούν με το τοπικό έθιμο που θέλει τους αφέντες ν’ αλλάζουν ρόλους με τους σκλάβους τους. Το επικίνδυνο αυτό  παιχνίδι μοιάζει να έχει ευγενείς σκοπούς: οι αφέντες να αντιληφθούν βιωματικά τι σημαίνει άσκηση εξουσίας και οι σκλάβοι να δοκιμαστούν ως αφέντες. Οι κάτοικοι αυτής της ουτοπικής πολιτείας, απόγονοι των εξεγερμένων σκλάβων της Αθήνας, αναπαράγουν και εποπτεύουν το πείραμα. Οι αξίες της δικαιοσύνης, του ανθρωπισμού, της λογικής και της δημοκρατίας υπονομεύονται από τη φιλαρέσκεια, τη ματαιοδοξία και τη φιλαυτία. «Όταν είναι κανείς αφεντικό, ενεργεί με θράσος και απερισκεψία, και  γι’ αυτή του τη συμπεριφορά φταίνε τα πολλά προνόμια που οδηγούν ακόμη κι ένα έντιμο άνθρωπο σε ιταμές πράξεις», όπως δηλώνει ο Αρλεκίνος στο έργο, το οποίο εστιάζεται κυρίως στην ηθική πλευρά του ανθρώπου και στην πρόσληψη μιας παγκόσμιας ουτοπικής διάστασης της αγάπης. Ενσυναίσθηση και ευαισθησία στις διαπροσωπικές ανθρώπινες σχέσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν το επιμύθιο του εγχειρήματος!

Η επιλογή του έργου δεν έγινε τυχαία. Σε μια Κύπρο που αιμορραγεί εξαιτίας της απαξίωσης του αξιακού μας συστήματος, οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων καλούνται να προφυλάξουν την ευαίσθητη νεανική ψυχή από την υιοθέτηση συμπεριφορών που ο κομφορμισμός και ο αμοραλισμός ορίζει ως κατεστημένο. Το έργο ακροβατεί ανάμεσα στην αρετή και την εκδίκηση, στο αναλλοίωτο και το μεταβαλλόμενο, στην καλοσύνη και την κακία, στην εξουσία και την υπακοή. Το μυστικό προγεφύρωμα ανάμεσα στους δύο άξονες αποκαλύπτεται από τον Αρλεκίνο, τον φτωχό πλην τίμιο άνθρωπο, που δεν καταδέχεται να ευτυχήσει εις βάρος του αφέντη του, παρά της χρυσής ευκαιρίας που του δίνεται στο νησί των σκλάβων. Μήπως και σήμερα οι απλοί πολίτες της χώρας Κύπρου δεν υποκύπτουν, δεν χαρίζονται και δεν σιωπούν στις παραξενιές και στα πάθη όσων η «τύχη» όρισε ν’ απολαμβάνουν περισσότερα προνόμια; Το θέατρο λοιπόν έγινε καταλύτης για να μιλήσουμε για αξίες και ιδανικά, για να ορθώσουμε - και πάλι - την αξιοπρέπεια μπροστά στην ιδιοτέλεια και την μικρότητα.        

Ο Μαριβώ προσπάθησε να αποκωδικοποιήσει και να συλλέξει τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων πέρα από τις συμβάσεις της κοινωνικής τους συμβίωσης. Γι’ αυτό τοποθέτησε τους ήρωές του μακριά από τον χρόνο και τον χώρο, σ’ έναν κόσμο στυλιζαρισμένο ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, στο «νησί των σκλάβων». Παρακινούμενη από τους αυτοσχεδιασμούς των μαθητών/τριών-ηθοποιών μου και την υποκριτική-μιμική τεχνική μαριβωντάζ  θέλησα να χρησιμοποιήσω ένα αφαιρετικό σκηνικό, το οποίο ν’ αναδεικνύει τη σημασία των διαλόγων στη σκηνική πράξη. Στην αξία των φροντισμένων διαλόγων επένδυε πάντα ο ίδιος ο Μαριβώ στα έργα του. Ο συγγραφέας αισθάνθηκε την ανάγκη να περιορίσει μάλιστα τις μάσκες και τα προσωπεία των ηθοποιών, ώστε οι θεατές να διερευνούν την αλήθεια των ατόμων στη δύναμη των λέξεων, καθώς εγγράφονται στην έκφραση του προσώπου όταν μιλούν. Στην παράστασή μας, η επιλογή χρήσης της μάσκας στα πρόσωπα των ηθοποιών έγινε για να ενισχυθεί το θεατρικό παιχνίδι και να ενεργοποιηθεί η κριτική διάθεση του θεατή μέσα από το ανοίκειο πια - για τον σύγχρονό μας  θεατρικό κώδικα - προσωπείο.  

      Τα παιδιά μου με ευαισθησία και ευρηματικότητα πέρασαν όλα τα στάδια της προετοιμασίας της θεατρικής παράστασης: το θεατρικό παιχνίδι για να εξοικειωθούν τα μέλη της ομάδας και να εμπιστευθούν ο ένας τον άλλο, την πρώτη ανάγνωση του κειμένου, τη νοηματική ανάλυση του έργου, τη δραματουργική επεξεργασία των ρόλων, το θεατρικό παιχνίδι για να στηθεί το σώμα τους στη σκηνή, τις ασκήσεις ορθοφωνίας και επιτονισμού λέξεων για να αρθρώσουν σωστά τον λόγο, τις πρόβες, τις πρόβες, τις πρόβες. Απολαύσαμε τη δημιουργική πορεία της θεατρικής πράξης, συγκινηθήκαμε και γελάσαμε πολύ. Κλείσαμε στην ψυχή μας τη φωνή των Μουσών και γίναμε πιο πλούσιοι στη σκέψη, στα συναισθήματα και στην κριτική διερεύνηση της ανθρώπινης φύσης.

Μαρία Κυπριανού Λεοντή (Φιλόλογος, ΜΑ Θεατρικές Σπουδές)


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
TEPAKFEB19
NEAPJUL17
IDEP19
INKPAIDEIA19
HPJETPRO
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
INTERCOLLEGE9
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
global
CYIMASTER
Middlesex2016