KESJULY18

2019-06-17 19:41:25
Το χαστούκι του καθηγητή

Το χαστούκι του καθηγητή


ΤΗΣ ΛΟΥΚΙΑΣ ΒΟΥΡΓΙΑ - ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ*

Είδαμε πρόσφατα στους δέκτες μας τη σκηνή με το χαστούκι από τον καθηγητή σε μαθήτρια Γυμνασίου. Κατά την άποψή μου ο άνθρωπος δεν έχασε την ψυχραιμία του όπως λέχθηκε. Ο καθηγητής επέδειξε αυτοκυριαρχία και αυτοέλεγχο όταν η μαθήτρια γύρισε το χέρι της και ανταπέδωσε .

Το παιδί ξεπέρασε τα όρια, ήταν τελείως εκτός και έπρεπε κάτι να γίνει σαν μπαμ για να ξυπνήσει. Κι αυτό ήταν το χαστούκι του καθηγητή. Ήταν σωστός κατά την άποψή μου. Πόσες φορές να την προειδοποιήσει;

Όχι δεν θέλουμε τους εκπαιδευτικούς να ξυλοκοπούν τα παιδιά μας. Κι ούτε είμαστε της άποψης ότι το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο. Κι ούτε βέβαια συμφωνούμε με την αρχέγονη τακτική που όπως αναφέρει ο Καζαντζάκης,  όταν τον πήρε ο πατέρας του στην  Ά  τάξη στο Δημοτικό είπε στον δάσκαλο: «πάρε εσύ το κρέας κι άφησέ μου τα κόκκαλα», εννοώντας ότι ο δάσκαλος θα είχε το δικαίωμα να δέρνει αλύπητα  τον μικρό μαθητή, προστατεύοντας μόνο τα κόκκαλα.

Θέλουμε τους καθηγητές  να αγαπούν και να σέβονται τα παιδιά μας. Το ίδιο όμως ισχύει και για τα παιδιά μας. ‘Eχουν καθήκον  να σέβονται τους καθηγητές τους, να τους ακούουν για το δικό τους όφελος πρώτα και μετέπειτα της κοινωνίας.  

Μπορούν σήμερα οι κανονισμοί να βάλουν στη θέση του ένα παιδί που παραφέρεται;  Τι έχουν  στα χέρια τους οι καθηγητές ως όπλο κατά  της παραβατικότητας, της αυθάδειας, της αναίδειας των μαθητών; Τις αποβολές; Μα δεν συνετίζουν τα παιδιά οι αποβολές. Το χαστούκι ήρθε στην ώρα του. Στη βράση κολλάει το σίδερο. Ο καθηγητής ήταν  δικαιολογημένος .

 Το σχοινί παρατέντωσε. Το πράγμα παρατράβηξε. Χρειαζόταν ένας φραγμός, μία τροχοπέδη , ένα στοπ. Όπως  ξαφνικά απότομα πατάμε φρένο. Στοπ στην ασυδοσία των μαθητών,  στοπ στην αυθάδεια εναντίον των καθηγητών,  στοπ στην αναίδεια της νιότης έναντι στους μεγαλύτερους. Στην αρχαία Σπάρτη σηκώνονταν οι νεαροί για να καθίσουν οι γεροντότεροι. Πόσοι νέοι θα το κάνουν αυτό σήμερα αν χρειαστεί να ταξιδέψει κάποιος με λεωφορείο;

Τέρμα  στην κατρακύλα του δημόσιου σχολείου. Θα συνέβαινε αυτό σε ένα ιδιωτικό σχολείο;

Απαιτείται να  σταματήσουμε χθες την κακομεταχείριση των εκπαιδευτικών από τα παιδιά και ταυτόχρονα τον ξεπεσμό του δημόσιου σχολείου. Εάν ως σύστημα όχι μόνο επιτρέπουμε μια τόσο άσχημη συμπεριφορά σε βάρος των καθηγητών αλλά τους τιμωρούμε κι από πάνω, δίνουμε το μήνυμα στους μαθητές ότι μπορούν ανενόχλητα να ασκούν ατιμώρητα «bullying» ακόμη  και σε οποιοδήποτε άλλο παιδί. Τα πράγματα έχουν αγριέψει επικίνδυνα .

Αλήθεια τι μάθημα θα κάνει ένας  καθηγητής μέσα σε τέτοια ατμόσφαιρα;    Αυστηρότητα και πειθαρχία χρειαζόμαστε για να΄χουμε ψηλά αποτελέσματα. Τον καιρό της «φτώχειας των κονδυλίων» το Δημόσιο σχολείο ανέδειξε άριστους μαθητές και άξιες ηγετικές μορφές γιατί ακριβώς υπήρχε η δέουσα αυστηρότητα  και  ο σεβασμός στους δασκάλους μας .

  Μήπως αυτή η σκηνή  θα μπορούσε ποτέ να διαδραματιστεί σ΄ένα σχολείο της Γερμανίας; Της Φιλανδίας; Της Δανίας; Της Αγγλίας;

Ας είναι καλά οι μαθητές της Κύπρου μας, βιντεογράφησαν κιόλας τη συγκεκριμένη σκηνή δίνοντας σε όλη την κοινωνία, έστω και άθελά τους ,  αποδεικτικά στοιχεία  ότι δυστυχώς το χαστούκι χρειαζόταν, άξιζε. Το δείγμα ήταν  αντιπροσωπευτικό για το κατάντημα, τον μαρασμό, τον λυπηρό ξεπεσμό σήμερα στα σχολεία μας. Αφήνουμε κατά μέρος τα κίνητρά τους που και  αυτά γεννούν σαφώς σοβαρά ανησυχητικά ερωτηματικά.

Οι ιθύνοντες έχουν χρέος  να εξετάσουν το ενδεχόμενο συστηματικής στοχοποίησης και οργανωμένης προσπάθειας ομάδας μαθητών να πληγεί το κύρος και η αξιοπρέπεια του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού ή και άλλων. Δεν είναι τυχαίο αυτό που συνέβη.

Πώς θα προστατέψει αλήθεια ο εργοδότης την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων μέσα σε τέτοιες ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας; Ποιες οι επιπτώσεις  στη σωματική, ψυχολογική και συναισθηματική υγεία πολλών εκπαιδευτικών;

Από την άλλη  δεν μπορούν οι γονείς να φταίνε πάντα για όλα τα κακά και τα ανάποδα που τα παιδιά τους προκαλούν. Διότι τα παιδιά  στην εφηβεία ξεφεύγουν πλέον από το οικογενειακό περιβάλλον και η δύναμη και η επιρροή της ομάδας είναι πολύ πιο δυνατή παρά της ίδιας της οικογένειας και καθοριστικής σημασίας για τη συμπεριφορά τους. 

Ενδείκνυται οι γονείς να ζητήσουν συγνώμη από τον καθηγητή για την απρόσμενη,  καθόλα αναπάντεχη, άδικη και οδυνηρή ταλαιπωρία του. Να αιτηθούν χθες ακύρωση της διαθεσιμότητάς του και να πείσουν το παιδί τους να απολογηθεί στον καθηγητή, δίνοντάς του έτσι ένα καλό μάθημα ζωής. Να γίνει μια νέα αρχή, να επέλθει ειρήνη.

 Όσον αφορά τη Διεύθυνση του σχολείου. Τι μπορεί ακόμη και ένας άριστος Διευθυντής να προσφέρει  σε ένα τέτοιο εργασιακό περιβάλλον; Σίγουρα όχι παιδεία. Να μην κοροϊδευόμαστε ως κοινωνία. Να  μιλήσουμε με τη γλώσσα της αλήθειας. Να τολμήσουμε. Αφήνω κατά μέρος ότι σε σχολεία με γνωστό παρελθόν νεανικής παραβατικότητας ο διευθυντής δεν πρέπει να μετακινείται εύκολα. Επιβάλλεται δε να υπάρχει σταθερότητα προσωπικού και στελέχωση με κατά προτεραιότητα, αυτόχθονα δυναμικό Διευθυντή, ο οποίος γνωρίζει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, για να μπορέσουμε να΄ χουμε αποτελέσματα.

Κύριε  άγνωστέ μου καθηγητή, έχετε την πλήρη συμπάθειά μου. Δεν ήταν ολίσθημα το χαστούκι, ήταν απαραίτητο, επάναγκες υπό τις περιστάσεις, γιατί το στραβό το ξύλο η φωτιά το σιάζει.   

  Να  σταματήσουμε ως κοινωνία και ως εκπαιδευτικό σύστημα να υπερνταντεύουμε τα παιδιά, να διυλίζουμε τον κώνωπα και να καταπίνουμε την κάμηλο. Να είμαστε δίκαιοι. Ως «θεσμοί και εξουσίαι» να βάλουμε τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων και να αθωώσουμε τον συγκεκριμένο εκπαιδευτικό εφόσον είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν έφταιγε.

Τέρμα στη διάσυρση του καθηγητή και στην κακομεταχείριση της αξιοπρέπειας , του επαγγελματισμού, της μόρφωσης, της αξιοσύνης του. Ναι στην αριστεία στο Δημόσιο σχολείο που να βασίζεται στην πειθαρχία και στον σεβασμό των μαθητών στους εκπαιδευτικούς.

 Σύμφωνα με τους κανονισμούς δεν επιτρέπεται η χειροδικία. Υπάρχουν όμως και οι άγραφοι νόμοι βαθιά χαραγμένοι στην καρδιά του λαού. Υπάρχει και το κατ΄εξαίρεση. Είναι πρέπον και τίμιο να παραδεχθούμε το αδιαμφισβήτητο άγραφο δίκαιο του εν λόγω καθηγητή, για ένα ελαφρύ χαστούκι, ειδικά και μόνον  για  το συγκεκριμένο περιστατικό, λόγω της υπερβολικής πρόκλησης και μεγάλης αναίδειας. Διότι  του έψησαν ανηλεώς  το ψάρι στα χείλη. Πιστώνουμε μεν  με την ανωριμότητα της ηλικίας, αλλά το πράγμα δεν πάει άλλο. Πιάσαμε πάτο όσον αφορά την απειθαρχία, ασέβεια και αναίδεια προς τους εκπαιδευτικούς. 

Δικαιώνοντας και αθωώνοντας τον καθηγητή, προστατεύουμε την ίδια την Παιδεία και το δικαίωμα στη μάθηση μέσα σε συνθήκες ασφάλειας και υγείας όλων των μαθητών μας.

Θέλουμε καλά μαθησιακά αποτελέσματα; Επιθυμούμε από τα σχολεία μας να αποφοιτούν σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία; Δεν μπορούμε άλλο να συνεχίσουμε να επιτρέπουμε στους μαθητές να συμπεριφέρονται  στους καθηγητές τους με τόση  ασέβεια, προκλητική αγένεια, περιφρόνηση, αλαζονεία.

Είναι βέβαια τοις πάσι γνωστό ότι  σήμερα πολλοί μαθητές είτε αδυνατούν να παρακολουθήσουν την όλη μαθησιακή διαδικασία, είτε βρίσκουν πολύ δύσκολα ή και ανιαρά τα μαθήματα, πράγμα το οποίο έχει ως επακόλουθο να στρέφονται σε κάθε είδους νεανική απερισκεψία, επιπολαιότητα, απειθαρχία και αταξία. Γιατί  άραγε πρέπει  όλα τα παιδιά αδιακρίτως να φοιτούν υποχρεωτικά στα Γυμνάσια ;    Η πολιτεία καλείται να επενδύσει και σε εναλλακτικού τύπου σχολές, με μαθησιακά προγράμματα απλά, κατανοητά, ελκυστικά για τα παιδιά, με μεγαλύτερη  έμφαση στις δεξιότητες κι όχι τόσο στη γνώση και προπάντων με συστηματική ψυχολογική ενδυνάμωση  και συνεχή συναισθηματική υποστήριξη εκεί όπου και όσο χρειάζεται. Να η πρόληψη και να η μόνη καινοτομία που χρειαζόμαστε. Ρωσσία, Γερμανία, Ισραήλ δείχνουν τον δρόμο. Ιδού στάδιο δόξης λαμπρό. Μην τα δυσκολεύουμε άλλο, για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση.

Συνελόντι δ΄ ειπείν, εάν το κράτος συνεχίσει να στρουθοκαμηλίζει και δεν προστατεύει τους εκπαιδευτικούς, κανείς πλέον δεν θα θέλει να ακολουθεί αυτό το επάγγελμα μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες εργασίας, που καταρρακώνουν  την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μέχρι τελικής πτώσης .

 Γιατί το πιο εύκολο κυνήγι είναι το κυνήγι του αποδιοπομπαίου τράγου.

* Τέως  Επιθεωρήτρια Δημοτικής Εκπαίδευσης

(Ειδίκευση Ψυχολογίας)


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 
Showing comments 1 to 10 of 12 | Next | Last

Ελένη Χαλλούμα
Wed July 03, 2019, 10:16:06
Συγχαρητήρια κα Λουκία για την εύστοχη ανάλυση του περιστατικού που κάνατε αλλά και των εισηγήσεων σας για αλλαγή του υφιστάμενου συστήματος που θυματοποιεί τους παραβατικούς και όσους άλλους μαθητές αδυνατούν να ακολουθήσουν το Αναλυτικό Πρόγραμμα Γυμνασίου και Λυκείου και δεν έχουν άλλες επιλογές.
Προφανώς ο κ. ΧρήστοςΑρβανίτης ουδεμία σχέση έχει με θέματα εκπαίδευσης και δη Κυπριακής σχολικής πραγματικότητας, αλλά ούτε φαίνεται να έχει παιδιά, τουλάχιστον στα δημόσια σχολεία. Αν ήταν γονέας θα διαμαρτυρόταν και θα απαιτούσε την επίλυση των προβλημάτων απειθαρχίας και παραβατικότητα στα δημόσια σχολεία, εφόσον αυτά, πάνω απ’ όλα, πλήττουν τα άλλα παιδιά που γίνονται και αυτά θύματα των παραβατικών και απειθάρχητων μαθητών, αφού παρενοχλούνται από αυτούς και παρεμποδίζονται από το να παρακολουθήσουν το μάθημα στη τάξη. Ακόμη χειρότερα οι πιο ευάλωτοι μαθητές γίνονται θύματα σχολικού εκφοβισμού που μπορεί να προκαλέσει σοβαρά ψυχικά τραύματα ή ακόμα και τον θάνατο.
Ας γίνει επιτέλους κάτι!

ΛΟΥΚΙΑ ΒΟΥΡΓΙΑ
Tue June 25, 2019, 16:09:07
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ

1. Τα σημεία του άρθρου ήταν: α) Η θυματοποίηση του εκπαιδευτικού , ουσιαστικά για ένα τίποτα, για ένα ψευτοχαστούκι . Η κοινή γνώμη καταδίκασε εν ριπή οφθαλμού και με σκληρότητα τον εκπαιδευτικό εξ υπαρχής , πριν προλάβουν καν να κινηθούν οι διαδικασίες . β) Όχι μόνο δεν υπάρχουν πλέον όρια στα παιδιά, αλλά παρουσιάζουν τέτοιες αρνητικές και τόσο απαράδεκτες συμπεριφορές , που βγάζουν μάτι . Εάν αντί να δικαιολογήσουμε τον εκπαιδευτικό «υπό τις περιστάσεις» , τον στήνουμε στον τοίχο και « επιτρέπουμε» ως κοινωνία τέτοιες συμπεριφορές από τα παιδιά στους εκπαιδευτικούς , τότε αυτό θα επιστρέψει σύντομα ως μπούμερανγκ στους γονείς και στην ίδια την κοινωνία. Ήδη άρχισε. γ) Χαμηλά μαθησιακά αποτελέσματα ως αποτέλεσμα απειθαρχίας. Αλλαγές στο σύστημα ως πρόληψη.

2. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ξημέρωσε η μέρα και σηκώθηκε ο άνθρωπος το πρωί να πάει στη δουλειά του όπως κάθε εργαζόμενος . Προσπάθησε να κάνει τη δουλειά του. Δεν τον άφησαν οι καταστάσεις . Έδωσε ένα χαστούκι . Ο άνθρωπος αυτός τέθηκε σε διαθεσιμότητα , με βάση τους κανονισμούς. Δηλαδή ξεφτιλίστηκε η αξιοπρέπειά του, έχασε τον ύπνο του , ίσως χάσει την εργασία του , πιθανόν να τον κυνηγούν στα δικαστήρια , θα πληρώσει πολύ ακριβά για μια «ατυχή στιγμή». Γνωρίζω εκ πείρας πόση οδύνη φορτώνεται ένας εκπαιδευτικός σε τέτοιες και παρόμοιες καταστάσεις.

3. Πόσο όμως άσχημα προχωρούμε ως παιδεία ; Οποίο θράσος να τραβολογά η μαθήτρια με τόση αναίδεια κάτι (σαν σύρμα ίσως) από τα χέρια του καθηγητή ; Τι επιλογές είχε ο καθηγητής ; Να της δώσει αυτό που ζητούσε ; Μετά θα κατηγορούνταν γιατί δεν προστάτεψε τη σχολική περιουσία . Να αφήσει τη μαθήτρια να συνεχίσει να το τραβά από τα χέρια του; Δεν ήταν και θέμα αυτοάμυνας του καθηγητή; Πού είναι η αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού ; Να συνεχίσουν τράβα ο ένας το σύρμα από δω τράβα ο άλλος από κει, αν η μαθήτρια έπεφτε χάμω και κτυπούσε, πάλι ότι κι αν γινόταν , το λάθος και το βάρος θα το φορτωνόταν ο καθηγητής . Μήπως πάλι υπήρχε κάποιος φρουρός / άλλο πρόσωπο να συμπαρασταθεί στον καθηγητή εκείνη τη δύσκολη ώρα και να διαχειριστεί το τσούρμο των μαθητών για να μπει κι ο καθηγητής στην τάξη ήσυχος να κάμει το μάθημά του ; Κανείς. Με απλά λόγια ο φτωχός αυτός καθηγητής ήταν χαμένος εξ αρχής ότι κι αν έκανε .

4. Η πικρή αλήθεια ειδικά για το συγκεκριμένο περιστατικό είναι ότι η αναίδεια των παιδιών είχε παρατραβήξει. Και γονιός αν ήταν , πόση ώρα θα άντεχε τέτοια συμπεριφορά;

5. Ρώτησα μια γειτονοπούλα μου της Β΄ Γυμνασίου , να μου πει την άποψή της για το θέμα . Mου απάντησε εμφαντικά:
–Δεν είχε δικαίωμα ο καθηγητής να ….
–Το παιδί είχε δικαίωμα να συμπεριφερθεί έτσι;
- Όχι , προπάντων που τον έβρισε κιόλας . Του είπε : Άτε ρε ………. Ακούγεται στο βίντεο.
Μου το εξήγησε καλύτερα. Πολλά παιδιά βρίζουν σήμερα τους καθηγητές τους….
Πού φτάσαμε; Τα παιδιά όμως είναι δίκαια, γνωρίζουν πότε φταίνε . Εμείς οι μεγάλοι τα μπερδέψαμε γιατί τα μαθαίνουμε μονόπλευρα μόνο τα δικαιώματά τους κι όχι και τις υποχρεώσεις τους . Χάσαμε το μέτρο . Ξεχάσαμε τις ισορροπίες.
Υπάρχει κανένας γονιός που θα ένιωθε καλά αν το παιδί του συμπεριφερόταν με αυτό τον τρόπο στους εκπαιδευτικούς του; Σε οποιονδήποτε άνθρωπο;

6. Η θυματοποίηση ενός επαγγελματία επειδή δεν υπάρχουν όρια , μπορεί να συμβεί σε κάθε επαγγελματικό χώρο και να ρημάξει οποιοδήποτε σπίτι .

7. Στην εφηβεία σαφώς δεν συστήνεται το χαστούκι . Σε μικρότερες ηλικίες για λόγους υγείας και ασφάλειας , καμμιά φορά , στην έσχατη ανάγκη , ίσως . Εξ όσων είχα πληροφορηθεί όταν βρισκόμουν στην υπηρεσία , στην Αγγλία έχει «επιστρέψει» εδώ και χρόνια το απλό χαστούκι , (καθαρά για θέματα ασφάλειας και υγείας ) , όταν είναι …αναπόφευκτο, σε πιο μικρές ηλικίες. Γνωστή η Αγγλία για το πολύ καλό εκπαιδευτικό της σύστημα.

8. Δεν συμφωνώ , ούτε με τα χαστούκια αλλά ούτε και με τις αποβολές . Όμως τι θα γίνει; Διαλύονται κυριολεκτικά τα σχολεία με την παραβατική συμπεριφορά των νέων και μείς «κολλάμε » ως κοινωνία στην καταδίκη ενός καθηγητή , για ένα χαστούκι , επειδή είναι αδίκημα; Μήπως ο νομοθέτης , μπορούσε ποτέ να προβλέψει τι θα γινόταν στο απώτερο μέλλον , πόσο άσχημα θα εξελίσσονταν τα πράγματα ; Από την άλλη δεν μπορούσε να λυθεί το θέμα εντός της σχολικής μονάδας , με μια απλή εκατέρωθεν συνεννόηση ; Γιατί τόση δημοσιότητα ; Δεν μας έφτανε η ανωριμότητα και επιπολαιότητα των παιδιών ; Έχω μία αίσθηση, ότι φορτώσαμε ως κοινωνία όλο το κάχρι μας εναντίον των εκπαιδευτικών σε αυτόν τον άγνωστό μου καθηγητή. Ναι έχει τη συμπάθειά μου ….

9. Αν και μιλώ με βάση την μακρόχρονη πείρα μου και την επιστημονική γνώση , εν τούτοις πιστεύω ότι ο κάθε πολίτης οφείλει να υπερασπίζεται το άδικο .
Οι αφορισμοί είναι εύκολοι . Και τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, αφού δεν έχουν κανένα πρακτικό αντίκρυσμα . Τα πράγματα δεν σηκώνουν άλλο ευχολόγια . Το δημόσιο σχολείο φτώχυνε από τα πολλά παχιά λόγια . Το πρόσφατο περιστατικό όπου μαθητές της Στ΄ τάξης κλείδωσαν δασκάλες , λέει πολλά . Τι άλλο θα μπορούσε να τους συμβεί ; Μήπως θα έρθει η στιγμή που θα θρηνήσουμε και θύματα; Εκπαιδευτικούς ή μαθητές ; Υπάρχει σαφής αύξηση των κρουσμάτων βίας και νεανικής παραβατικότητας …

10. Δεν μπορούμε άλλο να «στοιβάζουμε» όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά στο Γυμνάσιο . Καταδικάζουμε αυτά που δεν αντεπεξέρχονται με το πολύ απαιτητικό πρόγραμμα του Γυμνασίου , να διοχετεύουν όλη την ενέργειά τους σε τέτοιες πράξεις και συμπεριφορές που δημιουργούν σοβαρά προβλήματα και στα ίδια και στους άλλους . Εδώ είναι το σημείο αιχμής . Να δημιουργηθούν χτες και άλλου είδους σχολεία όπως πχ αρκετές καλές Τεχνικές Σχολές , όπως στα παλιά καλά χρόνια (και άλλων τύπων σχολές) και οι γονείς να έχουν επιλογές . Από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη ! Προλαβαίνουν άμα αποφασιστεί. Αυτό το μέτρο αναμένεται να βοηθήσει σίγουρα στην πρόληψη της παραβατικότητας.

11. Έχει γραφτεί ότι όταν ανοίγεις ένα σχολείο κλείνεις μια φυλακή . Δυστυχώς αυτό δεν φαίνεται να ισχύει πια .

12. Με ρωτάτε αν έφαγα χαστούκια …. Σας απαντώ:
Το 1861 λειτούργησε ένα από τα πρώτα δημοτικά σχολεία στην Κύπρο. Όπως ο μακαριστός πατέρας μου - μαθητής στο εν λόγω σχολείο - μας διηγούνταν , οι τιμωρίες στα παιδιά ήταν πολύ σκληρές . Ως εκ τούτου, υποστήριζε με σθένος , ότι ορθά προστατεύθηκαν τα δικαιώματα του παιδιού με σχετικές νομοθεσίες και κανονισμούς όπως είναι ο της μη χειροδικίας. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που γνοιαζόταν πραγματικά για τα δικαιώματα του παιδιού και ολόψυχα τα τιμούσε . Ο Θεός ας αναπαύσει τον πατέρα μου.
Από την άλλη, η δική μου η γενιά (1974 +), απολαύσαμε πολύ όμορφα μαθητικά χρόνια στα Δημόσια σχολεία μας , Γυμνάσια και Λύκεια μέσα σε συνθήκες ασφάλειας , αγάπης και σεβασμού στους καθηγητές μας , παρά τις τόσες δυσκολίες στον τόπο. Το Δημόσιο Σχολείο στις δόξες του. Βίωσα μόνο την αριστεία από πάρα πολλούς της δικής μου γενιάς και τα εξαίρετα μαθησιακά αποτελέσματα . Κι αφού με ρωτάτε, όχι μόνο δεν έφαγα ποτέ χαστούκι, αλλά προσωπικά , πρώτευσα στις Προεισαγωγικές εξετάσεις της τότε Παιδαγωγικής Ακαδημίας από όλους τους υποψηφίους , 3000 μαθητές περίπου από ότι θυμάμαι .. Καθηγητές ήρθαν στο σπίτι και έδωσαν συγχαρητήρια στη φτωχή χήρα μάνα μου . Πρώτευσα και ως τελειόφοιτη , κατά την αποφοίτηση όλων των συμφοιτητών των Παιδαγωγικών Τμημάτων , τον Ιούνιο του 1981 . Ως πρωτεύσασα, έδωσα τον όρκο των εκπαιδευτικών . Υπήρξα πάντα σημαιοφόρος, ως πρώτη των πρώτων . Σας κάλυψα ;

Μιχάλης Α. Πόλης
Fri June 21, 2019, 21:46:35
Εγώ έθεσα ερωτήματα με κόσμιο τρόπο κ. Αρβανίτη. Θα ανέμενα να τα απαντήσετε και να αναπτύξετε την επιχειρηματολογία σας επί των ερωτημάτων μου.
Αντί αυτού διαστρεβλώνετε ότι είπα, λέγοντας ότι είμαι υπέρ της βίας των ισχυρών επί των αδυνάτων. Ουδέποτε είπα κάτι τέτοιο. Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν ότι είμαι ήπιος χαρακτήρας και απεχθάνομαι τη βία. Ακόμα και ένα μυρμήγκι να βρεθεί στο δρόμο μου αλλάζω πορεία για να μην το πατήσω. Είμαι όμως 55 ετών και απαιτώ ανάλογη συμπεριφορά προς το πρόσωπο μου από άτομα που έχουν το ένα πέμπτο της ηλικίας μου. Όσοι σκέπτονται τα δικαιώματα τους πρέπει να είναι διατεθειμένοι όσα απαιτούν από τους άλλους να τα αποδίδουν και οι ίδιοι στους άλλους. Όταν ένας δεκάχρονος μαθητής έχει απαίτηση από εμένα ( και δικαίως την έχει!) να του συμπεριφέρομαι με παραδειγματική ευγένεια και σεβασμό, εχώ και εγώ απαίτηση να μην με βρίζει με χυδαίο τρόπο. Και βεβαίως φροντίζω να μην πλησιάζω κανένα μαθητή πλησιέστερα από τα δύο μέτρα. Αν όμως δεκτώ σωματική επίθεση ( το έζησα και αυτό στην καριέρα μου) εσείς τι με συμβουλεύετε να κάνω;

Χρήστος Αρβανίτης
Fri June 21, 2019, 13:20:53
Πραγματικά, δεν μπορώ να πιστέψω ότι άνθρωποι με τέτοιες απόψεις είναι εκπαιδευτικοί, και μάλιστα με πείρα και υπηρεσία δεκαετιών! Σε όλα αυτά που γράφετε, κ. Πόλη και οι υπόλοιποι, μια είναι η απάντηση: Εσείς είστε ενήλικες, εκπαιδευμένοι υπoτίθεται για να ασχολείστε με παιδιά, και από την άλλη οι μαθητές είναι ανήλικοι, που περιμένουν από σας να μάθουν. Τι μαθαίνουν; Ότι ο πιο ισχυρός επιβάλλεται στον πιο ανίσχυρο με τη βία; Συγχαρητήρια!

Μιχάλης Α. Πόλης
Thu June 20, 2019, 21:40:20
Ας θέσουμε μερικά ερωτήματα...
Το σχολείο είναι μια μικροκοινωνία...Ποια κοινωνία μπορεί να σταθεί χωρίς νόμους; Ο νόμος της αυτοάμυνας δεν ισχύει; Αν ο μαθητής μου επιτεθεί θα κάτσω να τις φάω γιατί απαγορεύεται να χρησιμοποιήσω βία; (Έχω δει πολλούς δασκάλους να τις τρώνε αδιαμαρτύρητα γιατί φοβούνται μην χάσουν τη δουλειά τους). Δεν έχουμε δικαίωμα στην αξιοπρέπεια; Αν ένας παραβατικός μαθητής ξυλοκοπήσει ένα άλλο θα κάτσω να τον βλέπω γιατί απαγορεύεται να τον αγγίξω; Η αλήθεια είναι ότι ο φόβος βασιλεύει στη ψυχή μας γιατί ανα πάσα στιγμή μπορεί να σε καταγγείλουν για ασήμαντη αιτία και από σπόντα...Παραπέμπεις μαθητή στη διεύθυνση και αρνείται να πάει του το λές καμιά δεκαριά φορές ευγενικά και αρνείται υψώνεις τον τόνο της φωνής σου και σε καταγγέλνουν για ανάρμοστη συμπεριφορά. Τον πιάνεις από το χέρι και πριν να τον αγγίξεις λέει άου για να σε καταγγείλει για (δήθεν ) βία. πώς μπορείς να παράξεις αποτελέσματα κάτω από τέτοιες συνθήκες; ποιος από αυτούς που σε καταγγέλνουν θα άντεχε έστω μια μέρα να εργαστεί υπό τέτοιες συνθήκες;
Άν ένας μαθητής είναι βίαιος κανείς δεν μπορεί να του κάνει τίποτε. Ξέρετε πόσες εργατοώρες και τι χαρτοπόλεμο πρέπει να κάνεις για κάθε παραβατικό μαθητή; Κάθε φορά που ο παραβατικός μαθητής δέρνει κάποιο εγώ πρέπει να κάνω εκθέσεις στο υπουργείο, στην ΥΕΨ, τηλέφωνα σε γονείς, πολυθεματικές συσκέψεις με πρακτικά, προγράμματα κλπ και αποτέλεσμα μηδέν. Απλώς φορτώνεται γραφειοκρατία ο δάσκαλος και ο μαθητής συνεχίζει ανενόχλητος να ξυλοφορτώνει για το κέφι του...και στο τέλος σου λένε ότι φταις και από πάνω γιατί δεν κατάφερες να τον προσεγγίσεις...
Πόσες φορές δάσκαλοι εξυβρίζονται και προπηλακίζονται από παραβατικούς μαθητές και αν τολμήσουν να αντιδράσουν λεκτικά καταγγέλλονται από τους ίδιους τους υβριστές τους για ανάρμοστη συμπεριφορά; Γιατί κάποιος άνθρωπος πρέπει να υποφέρει τόσο για να βγάλει ένα μεροκάματο να ζήσει;
Η κύρια τέως επιθεωρήτρια μιλά σωστά. Ως συνταξιούχος έχει την πολυτέλεια να πει πικρές αλήθειες που εμείς οι εν υπηρεσία δεν μπορούμε να πούμε γιατί κινδυνεύει το ψωμί των παιδιών μας...

Χρήστος Αρβανίτης
Thu June 20, 2019, 13:42:32
Κυρία τέως (ευτυχώς!) Επιθεωρήτρια -και με ειδίκευση Ψυχολογίας παρακαλώ!- δεν πρέπει, λέτε, οι εκπαιδευτικοί να ξυλοκοπούν τα παιδιά, προς Θεού! Μόνο όταν χρειάζεται, έτσι; Άλλωστε, η μαθήτρια δεν του χτύπησε μόνο το χέρι του καθηγητή μετά το χαστούκι, αλλά πριν από αυτό του το χτύπησε με το μάγουλό της, καταρρακώνοντας την αξιοπρέπειά του και προκαλώντας του ένα σωρό ψυχικά τραύματα - χωρίς να υπολογίσουμε την καθημερινή ταλαιπωρία του να ανέχεται τόσα παιδιά χωρίς (;) να τα χαστουκίζει, ενώ πρέπει και να τα διδάξει.
Απορώ πώς αποκομίσατε αυτές τις απόψεις. Τις διδαχτήκατε στην Ψυχολογία, ή είναι απόρροια κάμποσων «εκπαιδευτικών» χαστουκιών που απολαύσατε στα μαθητικά σας χρόνια; Αν ισχύει το δεύτερο δεν έχω να πω τίποτα, αν όμως ισχύει το πρώτο, παρακαλώ διαφωτίστε μας πού το γράφει αυτό που ισχυρίζεστε, για να παραδεχτούμε το δίκιο σας.

Δανιήλ Καραγιώργης
Wed June 19, 2019, 14:26:15
Δεν είναι μόνο στην αρχαία Σπάρτη που οι νεώτεροι σηκώνονταν για να καθίσει ένας μεγαλύτερος. ¨οταν έμπαινε ο καθηγητής ή ο δάσκαλος στην τάξη έπρεπε να σηκωθούμε σαν ένδειξη σεβασμού και να χαιρετίσουμε. Αυτό πριν 50 με 55 χρόνια. Τότε υπήρχε ΚΑΙ η αίσθηση των υποχρεώσεων. Δεν μπορεί κάποιος να έχει ΜΟΝΟ δικαιώματα. Ξέρεται όλοι ότι υπάρχουν ατίθασοι αποθρασυμένοι μαθητές που δεν έχουν κανένα μα κανένα δισταγμό να αποκαλέσουν δημόσια και φωναχτά ένα εκαπιδευτικό σαν παλαβό, μαλάκα (απολογούμαι για το λεξιλόγιο, όμως αν και μη εκπαιδευτικός ο ίδιος έγινα μάρτυρας σε τέτοιες συμπεριφορές). Ποια η θέση του εκπαιδευτικού απέναντι σε ένα τέτοιο μαθητή και τι εικόνα προβάλλεται στους υπόλοιπους μαθητές όταν τα χέρια του εκαπιδευτικού είναι στην κυριολεξία δεμένα. Γιατί και αν, λέω αν (πολυ αμφιβάλλω) αν αποβληθεί προσωρινά ο μαθητής, νομίζεται ότι τον ενδιαφέρει, ή ότι σε μια επόμενη ευκαιρία θα το σκεφτεί για δεύτερη φορά να ... σπάσει πλάκα; Το εκαπιδευτικό μας σύστημα έχει τα μεσα ή ακόμα και τη διάθεση να στείλει δια παντός ένα τέτοιο μαθητή στο σπίτι του μέχρι που οι γονείς του να μπορέσουν να τον κουμαντάρουν ή έστω ένα σωφρονιστικό σώμα αν δεν μπορεί ο γονιός ή αν δεν είναι σε θέση ο γονιός (γιατί δυστυχώς υπάρχουν και αυτές οι περιπτώσεις σήμερα). Με ποια όρεξη θα μπει ένας εκαπιδευτικός στην τάξη όταν αντιμετωπίζει ένα τσούρμο ανυπόταχτων, γιατί εκεί καταντήσαμε, μαθητών που μπορούν να κάμνουν ή να λένε ότι θέλουν χωρίς να έχουν οποιαδήποτε ουσιαστική επίπτωση. Ύστερα λέμε ότι η παιδεία πάσχει. Αφού όλοι πάσχουμε με πρώτους πρώτους όσους μιλούν ΜΟΝΟ για δικαιώματα των παιδιών

Πρόδρομος Κυριάκου
Wed June 19, 2019, 12:25:36
Πολύ ωραίο το άρθρο σου αγαπητή Λουκία! Δεν είμαστε βέβαια υπερτης βίας και Θα έπρεπε βέβαια κατά τη γνώμη μου ο καθηγητής να συγκρατηθεί, αλλά το να τον στοχοποιούν αρκετοί είναι και άδικο και αναποτελεσματικό αλλά και ζημιογόνο! Γιατί, όπως ξανάγραψα, κάποιοι μαθητές μπορεί να το εκμεταλλευτούν και να προκαλούν ξεπίτηδες! Δεν μπορεί η τυπολατρική προσκόλληση σε κάποιους νόμους "να διυλίζει τον κώνωπα και να καταπίνει την κάμηλον"!

Εξάλλου, όπως δίνονται στα παιδιά που δε συμπεριφέρονται σωστά και στους γονείς πολλές ευκαιρίες, το ίδιο ασφαλώς ισχύει και για τους εκπαιδευτικούς! Δεν καταδικάζουμε ε΄ναν άνθρωπο για ένα λάθος!
Όμως, εδώ και πολλά χρόνια, επεκράτησε ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΣ ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ (Ευθύμης Δημόπουλος, 20177). Καλλιεργήθηκε κιεδώ και στην Ελλάδα μια ρηχή αντιαυταρχική αγωγή, που θέλει να είναι όλα ευχάριστα για τα παιδιά μας! Ας θυμηθούμε κι αυτό που είπε ο δημοσιογράφος του "Φ" Γ. Καλλινίκου το καλοκαίρι, μεσούσης της εκπαιδευτικής κρίσης: "Αυτοί που μετέτρεψαν την πειθαρχία σε κουκλοθεάτρο, γυρεύουν τώρα να κυνηγήσουν αδύνατους και προβληματικούς εκπαιδευτικούς...!".

Κανείς μας δεν είναι υπέρ της βίας, αλλά ας ψάξουμε και τις ευθύνες όχι μόνο αρκετών γονιών, αλλά και όσων αξιωματούχων του διαχρονικού ΥΠΠ και των ΥΠΠ που καλλιέργησαν το απατηλό "δόγμα" πως όαλ στηριζονται στην προσωπικότητα των εκπαιδευτικών, ε΄να δόγμα που έχει ήδη ξεπεραστεί. Συνθήματα όπως κάποιων όπως το "Μην ενοχλείτε τους γονείς!", εννοώντας όμως "Μην τους καθοδηγείτε, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας", που γνωρίζουμε πολύ καλά πως λέγονταν, έβλαψαν κι αυτά!

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΠΠΕΛΛΟΣ
Tue June 18, 2019, 20:46:00
Συγχαρητήρια!!! Αυτές είναι οι πικρές-πονεμένες αλήθειες του Εκπαιδευτικού μας συστήματος και γενικότερα της κοινωνίας. Ελπίζω οι στοχευμένες εισηγήσεις σας να προωθηθούν και να υλοποιηθούν για το γενικότερο καλό του τόπου. Η Παιδεία είναι η βάση για μια υγιεί κοινωνία.

Γιώργος Γεωργίου
Tue June 18, 2019, 20:15:10
200 χρόνια πίσω. Συγχαρητήρια για τις απόψεις σας. Μακριά απ'τα παιδιά μας χθες!
Showing comments 1 to 10 of 12 | Next | Last

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
TEPAKFEB19
NEAPJUL17
MIMJUL
ALEXANDER19
HPJETPRO
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
INTERCOLLEGE9
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
global
CYIMASTER
Middlesex2016