KESJULY18

2019-06-13 11:26:46
Στον Γιώργο- έναν ήρωα στρατιώτη

Στον Γιώργο- έναν ήρωα στρατιώτη


ΤΗΣ ΡΕΒΕΚΚΑΣ ΣΙΕΚΚΕΡΗ*

Σήμερα ένα ολόκληρο σχολείο θρηνεί και μια κοινότητα ανάμεσα μας λυπάται … Γιατί σήμερα Γιώργο μάς άφησες για πάντα…. Για μας που ήμασταν τυχεροί που σε γνωρίσαμε και που σε είχαμε έστω για λίγο μαθητή, εσένα που έγινες για μας δάσκαλος και μας δίδαξες ό,τι πιο μεγάλο, ό,τι πιο αγνό…ο χαμός σου φαντάζει σαν εφιάλτης. Από μακριά βλέπαμε τον αγώνα σου και από μακριά κλίναμε με σεβασμό το γόνυ…. Σε σένα ένα 15 χρονο  μαθητή που στο άνθος της ηλικίας του βρέθηκε να είναι στρατιώτης σε έναν ακόμα αδυσώπητο πόλεμο που σαν όλους τους πολέμους μόνο δίκαιος δεν λογιέται….

Θυμάμαι εκείνες τις τελευταίες μέρες που σε είδαμε στο σχολείο… θυμάμαι το Γ3 , το τμήμα σου που θα μου μείνει αξέχαστο… ένα ζωηρό τμήμα με παιδιά που ζητούσαν αγάπη και έπαιρναν αγάπη… θυμάμαι τα αστεία μας, τις φωνές μου όταν δεν διαβάζετε και εσένα, τρίτο θρανίο στην αίθουσα γλωσσών, μέση σειρά… σε θυμάμαι με ένα αινιγματικό χαμόγελο στα χείλη τις περισσότερες φορές και μάτια θλιμμένα … Σε θυμάμαι πάντοτε στις σχολικές γιορτές με στεντόρεια φωνή να διαβάζεις ποίηση και πεζά κείμενα. Σε θυμάμαι ντυμένο στρατιώτη σε μια συγκεκριμένη γιορτή …

Στρατιώτης σου έμελλε να γίνεις στα δεκαπέντε σου Γιώργο μου… Με ένα σακίδιο στον ώμο που είχε μέσα την αγάπη των γονιών σου , των αδελφιών σου, των φίλων και συμμαθητών σου και των δασκάλων σου… Ήταν μεγάλες οι μάχες Γιώργο μου και προδομένες …και εσύ άοπλος. Μα εσύ τις έδινες κάθε φορά και πάλευες για αυτό το αυτονόητο το αγαθό που όλοι θεωρούμε δεδομένο και όμως δεν είναι …. Πάλευες για τη ζωή. Και τώρα, δεν μπορούμε μπροστά στο μεγαλείο σου να πούμε τετριμμένα του στυλ «Ζωή σε λόγου σας» ή δεν μπορούμε να ακούσουμε άλλους να λένε « Βαρέθηκα τη ζωή μου»… Εσύ τα ξέρεις, Γιώργο μου, ήρωα μας στρατιώτη, εσύ τα ξέρεις πως είναι να περνά στις φλέβες σου το δηλητήριο γιατί δεν πήγες από την λευχαιμία Γιώργο μου, αλλά από το δηλητήριο που υποτίθεται θα την σκότωνε… Εσύ ξέρεις τις σταγόνες του ιδρώτα σου, τα ρίγη και τους πόνους που τράβηξες…

Όλοι λυπόμαστε Γιώργο μου, μα μόνο εκείνοι που το έζησαν ξέρουν… Ξέρουν τι θα πει να μετράς τις ανάσες σου με φόβο γιατί μπορεί να είναι οι τελευταίες…. Ξέρουν τι θα πει σε ξένη γη να παλεύεις με έναν άγνωστο εχθρό σαν τον καρκίνο…. Εμείς Γιώργο μου ξέρουμε… ξέρουμε τι θα πει να ανεβαίνεις σκάλες σκοτεινές μέσα σε αυτή την περιπέτεια, να περπατάς ατέλειωτους διαδρόμους και να αγγίζεις κρύα χερούλια της πόρτας του θαλάμου για να βλέπεις τον δικό σου άνθρωπο να υποφέρει και να παλεύει νύχτα μέρα με τον θάνατο….

Γιώργο μου με το χαμόγελο στα χείλη, τη λεβεντιά στο βλέμμα, Γιώργο μου άριστε μαθητή με άριστα στο ήθος και στη ζωή…. Γιώργο μου, με ένα σακίδιο γεμάτο την αγάπη μας, το πάλεψες όσο κανένας…. Και ευτυχώς σε αυτήν την περίπτωση η πολιτεία σε βοήθησε… για μια μοναδική φορά δεν έδειξε το απάνθρωπο της πρόσωπο… Υποκλίθηκε μπροστά σου ήρωα στρατιώτη της ζωής… Και δεν περνάς απέναντι Γιώργο μου, όχι απέναντι δεν περνάς … δίπλα μας είσαι … ανάμεσα μας τα διαλείμματα και στα μαθήματα… εδώ είσαι με μια μπάλα ποδοσφαίρου παραμάσχαλα να τρέχεις στο γήπεδο για το ματς, εδώ με τους φίλους χαβαλέ στην κεντρική αυλή κάτω από το μεγάλο δέντρο…

Μαζί μας είσαι και στο μάθημα  της ζωής πιο δάσκαλος από μας .

Γιώργος Κυπριανού

Γ3 – Γυμνάσιο Αγίου Στυλιανού

Ήρωας στρατιώτης ενάντια στην λευχαιμία και τον καρκίνο.

Νικητής πάντοτε.

*Εκπαιδευτικός Μέσης

 


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
TEPAKFEB19
NEAPJUL17
INKPAIDEIA19
HPJETPRO
THEOLOGIKISXOLI
CDACOLLEGE19
INTERCOLLEGE9
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
global
CYIMASTER
Middlesex2016