KESJULY18

2019-03-08 13:25:24
Ποιητική Βραδιά «Άκου! Μιλάει η θάλασσα!» στο Λύκειο Αποστόλου Βαρνάβα

Ποιητική Βραδιά «Άκου! Μιλάει η θάλασσα!» στο Λύκειο Αποστόλου Βαρνάβα


6 Μαρτίου 2019 και το Αμφιθέατρο του Λυκείου Αποστόλου Βαρνάβα πλημμύρισε με το γαλάζιο της θάλασσας! Ο φλοίσβος των κυμάτων έσμιξε με  μελωδίες και στίχους.

«Άκου! Μιλάει η θάλασσα!»

Μ’ αυτό τον γενικό τίτλο από στίχο ποιήματος της Κατερίνας Γώγου, πραγματοποιήθηκε ψες, στο Λύκειο Αποστόλου Βαρνάβα, η καθιερωμένη, πλέον, Ποιητική Βραδιά.
Μια σύνθεση από επιλογές στίχων Ελλήνων και ξένων καταξιωμένων ποιητών. Ποιητών, όπως ο Γ. Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Λόρκας, ο Σεφέρης, ο Βρεττάκος, ο Καβάφης ο Καββαδίας…Και υπό τους ήχους ξεχωριστών μελωδιών, οι μαθητές και οι μαθήτριες καθήλωσαν τους θεατές!
Ήταν μια εξαίσια μυσταγωγία!

Άκου!
Μιλάει η θάλασσα!
Ξέρεις τι λέει;
Ελευθερία λέει. .

ελευθερία λέει..

Ελευθερία. Διέξοδο από την καθημερινότητα και τα τετριμμένα. Δίοδος για το όνειρο που κάποτες φαντάζει άπιαστο. Ταξίδι για το άγνωστο. Αυτό που δεν φοβίζει, αλλά  μοιάζει λυτρωτικό.

Η Θάλασσα! Αυτό το υγρό στοιχείο, που θεοποιήθηκε, τραγουδήθηκε, ενέπνευσε…

«Θέ μου τί μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε», έγραψε ο Ελύτης στη Μαρία Νεφέλη. Κι έχεις κι εσύ και ο καθένας από εμάς, όπως κι ο Ελύτης μια εικόνα για τη θάλασσα. Μια μνήμη από εκείνη. Είτε είναι η εικόνα της όπως χτυπάει θεριεμένη από τον Βοριά είτε είναι η γαλήνη της περιμένοντας τον ήλιο να βουτήξει σε εκείνη.

Άκου! Μιλάει η θάλασσα! Και η θάλασσα πολλά μας λέει όταν αχεί!

Και αφουγκραστήκαμε. Την αγωνία των ανθρώπων.

Και αφουγκραστήκαμε. Την προσευχή τους καθώς νύχτωνε κι αυτοί βρίσκονταν μεσοπέλαγα με μια ψυχή εξαθλιωμένη.

Και αφουγκραστήκαμε. Την καταιγίδα να φουντώνει και τα εξαγριωμένα κύματα να θεριεύουν,  έτοιμα να καταπιούν της ψυχής το ψυχανέμισμα για μια άλλη ζωή. Για μια καλύτερη ζωή. Για την ίδια τη ζωή…

Και αφουγκραστήκαμε. Αντάμα με τους ποιητές και  τους μελωδούς τους ήχους της! Άλλοτε νοσταλγικοί και άλλοτε μεστοί από  πόνο.

Και ανακαλύψαμε. Στο βάθος του βυθού της, αγωνίες, προσδοκίες, απόγνωση, ελπίδα…

Και τη θαυμάσαμε! Αυτή. Τη θάλασσα. Τη θάλασσα που στέρησε πατέρα, γιο, πρόσωπα αγαπημένα.

Γιατί, η θάλασσα, πάντα θα αναδύει και θύμισες γλυκιές, μες την αλμύρα της.

Μπορεί  να παραμένει σαγηνεύτρα, θελκτική, ερωτική! Γιατί οι αποχρώσεις της, το άπλετο φως και ο ορίζοντας της μπορεί να γεμίσει την κόλλα με στίχους, τον καμβά με χρώματα εξαίσια, τον άνθρωπο με εμπειρίες πρωτόγνωρες.

Μπορεί να μετουσιωθεί σε δάσκαλο, σκληρό δολοφόνο, τιμωρό και λυτρωτή...

Και προπάντων, δύναται να απλώνεται, νωχελικά, μπροστά μας και να μας συμπαρασύρει στο όνειρο. Σ ένα όνειρο ζωής. Να μας δηλώνει μες στα γαλάζια πέπλα της, ότι  μπορούμε  ακόμη να ονειρευόμαστε …. Να ονειρευόμαστε  και να ελπίζουμε ! Να ελπίζουμε  σε ένα αύριο, ακόμη πιο όμορφο! Σε μια θάλασσα αγάπης που χαϊδεύει της ψυχής την αντάρα με τον στίχο του ποιητή, που λειτουργεί λυτρωτικά πως…. τις ωραιότερες θάλασσες δεν τις αρμενίσαμε ακόμα!

Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές και προπάντων, συγχαρητήρια στα παιδιά!

 Τους ευχαριστούμε για την υπέροχη βραδιά!

Ελένη Ερωτοκρίτου- Χαραλάμπους, Β.Δ.

Λύκειο Απ. Βαρνάβα Στροβόλου


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
TEPAKFEB19
NEAPJUL17
IDEP19
INKPAIDEIA19
HPJETPRO
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
INTERCOLLEGE9
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
global
CYIMASTER
Middlesex2016