KESJULY18

2018-12-21 09:38:55
Χριστούγεννα 2018. «Ήταν φώτα, χίλια φώτα, μα δεν ήτανε το φως»

Χριστούγεννα 2018. «Ήταν φώτα, χίλια φώτα, μα δεν ήτανε το φως»


ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ*

  Μετά από πολύωρη συζήτηση, τελικά πήραμε τη γενναία απόφαση πως φέτος ωρίμασαν οι συνθήκες για αγορά καινούργιων πολύχρωμων λαμπτήρων για το στόλισμα -όχι μόνο του δέντρου των Χριστουγέννων-αλλά και όλου του σπιτιού μας. Μέσα και έξω.

Στολίσαμε  τη στέγη, τα παράθυρα, τον φράκτη που μας χωρίζει από τον γείτονα και τα δέντρα της αυλής. Όλη η οικογένεια συνεργάστηκε για τη φωτεινή πανδαισία του 2018.

Αργά το βράδυ, όταν όλοι πήγαν για ύπνο, κάθισα να θαυμάζω την πανέμορφη φωταψία, η οποία, με τα χρώματα της ίριδας, έδινε στην ψυχή μου μια γαλήνη και μια ηρεμία, που με έκανε να σιγοψιθυρίσω…

«Τώρα μάλιστα. Αυτά είναι Χριστούγεννα».

Την επόμενη μέρα, στο σχολείο που εργάζομαι ως θεολόγος, μίλησα με τα παιδιά για το τι ονόμαζαν οι παλαιότεροι «Πάσχα των Γεννών». Τους είπα για τη Θεολογία του Μεγάλου Αθανασίου, σύμφωνα με την οποία ο Θεός Επτώχευσε για να γίνουμε εμείς πλούσιοι καθώς και άλλες πολλές θεολογίες που νομίζω πως στο τέλος κούρασαν τα παιδιά αντί να τους αφήσουν κάτι φωτεινό στην ψυχή τους.

Ένας μαθητής, όταν κτύπησε το κουδούνι,  πλησίασε στην έδρα και με ρώτησε αν μπορούσε να μου φέρει μια εργασία για τα Χριστούγεννα γιατί δεν είχε γράψει καλά στο διαγώνισμα. Του απάντησα θετικά πως «ΝΑΙ, ΓΙΝΕΤΑΙ».

Μετά από μερικές μέρες, ο μαθητής μου έφερε την εργασία που έγραψε με τη βοήθεια της γιαγιάς του, η οποία καταγόταν από την κατεχόμενη Λύση.

Η εργασία ήταν γραμμένη σε απλή γλώσσα, γεμάτη ορθογραφικά και συντακτικά λάθη και περιέγραφε πώς ζούσαν τα Χριστούγεννα οι άνθρωποι της Κύπρου το 1948.

«Πολύς Χριστός»

Ελάχιστο Φως

Μηδέν στολίδια

Λιγοστό φαγητό

Μηδέν δώρα

Πολλή χαρά

Πολλή φτώχεια

Πολλή ησυχία

Μηδέν φασαρία

Ο μαθητής έκλεινε την εργασία του με ένα συγκλονιστικό ποίημα του Γ. Βερίτη. Ένα ποίημα το οποίο ξεχώρισα από την παιδική μου ηλικία. Κάθε φορά που το διάβαζα με συγκλόνιζε. Ήταν το Χριστουγεννιάτικο ποίημα «Νυχτωμένοι Στρατοκόποι». Στο ποίημα αυτό γίνεται λόγος για τους ανθρώπους, που μια ζωή ψάχνουν να συναντήσουν το φώς σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Άνθρωποι που ψάχνουν το φως και τελικά αυτό που φαίνεται ότι τους φωτίζει δεν είναι όντως φωτεινό.

Αυτό που ξεχωρίζει από το ποίημα του Βερίτη είναι η ακόλουθη φράση:

« Ήταν φώτα, χίλια φώτα, μα δεν ήτανε το φως».

Την ώρα που διάβαζα το ποίημα, έβλεπα ξανά και ξανά τη φωταψία του στολισμένου σπιτιού μου. Αυτό από μόνο του ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΑ, σκέφτηκα. Αναρωτήθηκα ποιο είναι τελικά το Φως που  φωτίζει και θερμαίνει πραγματικά μια ψυχή. Ποιο είναι το Φως που λείπει σήμερα από την εποχή του Φωτός. Αναρωτήθηκα, τι είναι τελικά τα Χριστούγεννα.

Τι είναι αυτό που γιορτάζουμε κάθε 25 του Δεκέμβρη;

Ποιο είναι το μήνυμα που γεννιέται μέσα σε μια φάτνη;

Ποιος είναι ο λόγος που ο ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ γίνεται άνθρωπος;

Φέρνοντας στη μνήμη μου όλα αυτά που είπαν οι Πατέρες της Εκκλησίας για τη γέννηση του Θεανθρώπου σκέφτηκα ότι:

Χριστούγεννα είναι ένας Θεός που σπλαχνίζεται το παιδί του, τον πληγωμένο άνθρωπο και εξέρχεται από τον πλούτο της παντοδύναμης θεότητας, σμικρύνεται, συμπυκνώνεται και γίνεται και ο ίδιος όμοιος με το πλάσμα του.

Άνθρωπος.

Χριστούγεννα είναι  Αυτός ο Θεός που μας δίδαξε έμπρακτα, πως η αγάπη κάθε φορά σαρκώνεται. Η αγάπη δεν είναι αφηρημένη έννοια όπως τα ουσιαστικά.

Είναι μια πορεία θυσίας. Είναι η έξοδος από το ΕΓΩ και η συνάντηση του άλλου στο ΕΣΥ.

Χριστούγεννα είναι να αγαπώ αυτούς που έχω καθημερινά στο πλάι μου.

Να τους χαρίζω ένα χαμόγελο.

Να μοιράζομαι μαζί τους δυο λόγια αγάπης.

Να ζητώ συγνώμη.

Να μπορώ να συγχωρώ.

Να αγκαλιάζω τους ανθρώπους που με αγαπούν.

Να μπορώ να μοιράζομαι το ψωμί μου με κάποιον.

Να χαίρομαι με τη χαρά των φίλων μου και να συμπάσχω με τον πόνο τους.

Χριστούγεννα είναι να μπορεί ο άνθρωπος να συναντήσει το ΑΛΗΘΙΝΟ ΦΩΣ,

που δεν είναι άλλο από το ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

Τώρα σκέφτομαι πως καλά έκανα που φώτισα το σπίτι μου τα Χριστούγεννα το 2018. Μέσα-έξω.

Είναι κι αυτό μια χαρά όπως και τόσες άλλες.

Σκέφτομαι όμως πως καλά θα κάνω να στολίσω με φως και τον εαυτό μου.

Μέσα – έξω.

Αυτό και αν είναι ΧΑΡΑ.

Μια χαρά που δεν είναι σαν όλες τις άλλες.

Χρόνια Πολλά αγαπημένοι μου μαθητές και συνάδελφοι.

*Θεολόγος

Τεχνική Σχολή Μακάριος Γ΄ Λευκωσία

 


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Έλενα Ιακώβου
Wed December 26, 2018, 20:58:12
Όταν μιλά μια ψυχή γεμάτη αγάπη και δυνατά αισθήματα δεν μένει παρά μόνο το αποτέλεσμα να είναι τόσο όμορφο και αληθινό.
Χίλια εύγε!!!
Όσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στα σχολεία μας, τόσο πιο σίγουρο είναι ότι, όνειρο και πραγματικότητα γίνονται "ένα"!!!

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΠΠΕΛΛΟΣ
Fri December 21, 2018, 20:32:58
Μπράβο συνάδελφε για το ωραίο σου άρθρο. Πράγματι Χριστούγεννα και όχι μόνο σημαίνει αγάπη προς τον πλησίον μας είτε όπως καλά γράφεις με ένα χαμόγελο, είτε με δυο λόγια αγάπης, είτε με ένα απλό άγγιγμα ή μια ζεστή αγκαλιά. Δυστυχώς στις μέρες μας η αγάπη αυτή σε αρκετές περιπτώσεις δεν εκτιμείται αλλά παρεξηγείται!!! ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
TEPAKFEB19
NEAPJUL17
MIMJUL
ALEXANDER19
HPJETPRO
THEOLOGIKISXOLI
CDACOLLEGE19
INTERCOLLEGE9
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
global
CYIMASTER
Middlesex2016