KESJULY18

2019-02-24 11:17:52
Αξιολόγηση μαθητή: Προβληματισμοί

Αξιολόγηση μαθητή: Προβληματισμοί


ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΤΑΣΟΥ*

Τόσο ο Υπουργός Παιδείας, όσο και ο ΔΜΕ, αναφέρουν συχνά πως με το νέο σύστημα αξιολόγησης του μαθητή «καθιερώνεται ο έγκαιρος και επαρκής εντοπισμός των διδακτικών αναγκών του μαθητή στοχεύοντας στη βελτίωση των μαθησιακών του αποτελεσμάτων». Εννοείται πως, για να βελτιωθούν τα αποτελέσματα δεν αρκεί ο εντοπισμός των αναγκών/ελλείψεων. Οι ανάγκες θα πρέπει να ικανοποιηθούν.

Σε τι διαφέρει το Νέο Σχέδιο Αξιολόγησης του μαθητή από την υφιστάμενη κατάσταση; Είναι τέτοιες οι διαφορές που να δικαιολογούν αυτή την απόλυτα αισιόδοξη ρητορική για ουσιαστική βελτίωση στα αποτελέσματα; Υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες, για να λειτουργήσει με επιτυχία η διαμορφωτική αξιολόγηση στην καθημερινή διδασκαλία; Τι εννοούμε τελικά με τη «διαμορφωτική αξιολόγηση»;

Εκτός από την κατάργηση των διαγωνισμάτων και την εισαγωγή εξετάσεων τετραμήνου θεωρώ πως δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές στη νέα πρόταση. Σε αρκετά σχολεία εφαρμόζεται, εδώ και χρόνια, σύστημα αξιολόγησης που βασίζεται σε πολλαπλά κριτήρια με ηλεκτρονική καταγραφή των δεδομένων. Οι μαθητές και οι μαθήτριες αξιολογούνται, πέραν των διαγωνισμάτων, στην κατ΄οίκον εργασία, σε πρόζεκτς, στη συμμετοχή στην τάξη, σε σύντομες ασκήσεις, καθώς και σε άλλα κριτήρια ανάλογα με το αντικείμενο. Σε κάποια μαθήματα το βάρος των διαγωνισμάτων στον βαθμό τετραμήνου είναι 40% και των άλλων κριτηρίων 60%. Κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας γίνεται, θεωρητικά μιλώντας, συντρέχουσα αξιολόγηση. Κάθε Σεπτέμβρη γίνονται διαγνωστικά δοκίμια σε κάποια μαθήματα. Γίνονται επίσης κοινά διαγωνίσματα στα εξεταζόμενα μαθήματα μεγαλύτερης έκτασης από τις εξετάσεις που εισηγείται το υπουργείο Παιδείας.

Προφανώς, τη διαφορά στο Νέο Σχέδιο Αξιολόγησης θα κάνει η διαμορφωτική αξιολόγηση, ιδιαίτερα αυτή που συμβαίνει κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας μέσα στην τάξη η οποία, μαζί με κατάλληλη και αποτελεσματική ανατροφοδότηση, μπορεί να επηρεάσει θετικά την μάθηση. Εδώ είναι που «πάσχει» το υφιστάμενο σύστημα, αφού η αξιολόγηση συνήθως περιορίζεται σε ερωτήσεις του τύπου «υπάρχει καμιά απορία;”, “το έχετε καταλάβει;”, με απαντήσεις του τύπου, «ναι» από κάποιους και «δεν καταλάβαμε τίποτε!», από άλλους.

Η ευθύνη για τη μάθηση, που συμβαίνει στην αίθουσα διδασκαλίας, δεν ανήκει αποκλειστικά στον εκπαιδευτικό. Η διαδικασία της διδασκαλίας και μάθησης είναι μια συνεταιριστική διαδικασία μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικού. Ο εκπαιδευτικός ευθύνεται για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση κατάλληλου περιβάλλοντος μάθησης και ο μαθητής, μαζί με τους συμμαθητές του, ευθύνονται για τη μάθηση μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Επομένως, κάθε δραστηριότητα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον βαθμό ανταπόκρισης των μαθητών: πόσο άνετα αισθάνονται να εκτίθενται μπροστά από τους συμμαθητές τους, σε ποιο βαθμό οι απορίες και τα λάθη  θα επηρεάσουν την βαθμολογία τους, πόσο έτοιμοι είναι να αξιολογήσουν και να αξιολογηθούν από τους συμμαθητές, σε πιο βαθμό έχουν αναπτύξει την αυτογνωσία τους.

Σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία, η διαμορφωτική αξιολόγηση είναι μια χρονοβόρα διαδικασία που επιβαρύνει το έργο του εκπαιδευτικού. Σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα όπου ο εκπαιδευτικός έχει μηδενική αυτονομία στη διαχείριση του αναλυτικού τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Ο διδακτικός χρόνος έχει υπολογιστεί σε είκοσι πέντε (25) βδομάδες με 45λεπτες περιόδους διδασκαλίας. Γνωρίζουμε καλά, όσοι είμαστε στα σχολεία, πως ο ωφέλιμος διδακτικός χρόνος είναι πολύ λιγότερος ακόμη και στα συνεχόμενα δίωρα. Με ένα υπολογισμό πως σε κάθε περίοδο χάνονται κατά μέσο όρο πέντε (5) λεπτά ο χρόνος μειώνεται κατά τρεις και κάτι εβδομάδες. Αν προσθέσουμε και τον χρόνο για διάγνωση της προϋπάρχουσας γνώσης και την απαραίτητη ανατροφοδότηση για αναπλήρωση αδυναμιών ο διδακτικός χρόνος περιορίζεται σε λιγότερο από είκοσι (20) εβδομάδες.

Κάθε αξιολόγηση, είτε τελική τετραμήνου, είτε κατ΄ οίκον εργασία μπορεί να είναι διαμορφωτική, ή όχι, ανάλογα με τον τρόπο που θα χρησιμοποιηθούν τα δεδομένα. Δεν είναι δυνατό να θεωρούν κάποιοι  πως τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί είναι σε θέση, έτσι απλά, να εφαρμόσουν με επιτυχία διαμορφωτική αξιολόγηση και ανατροφοδότηση στη διδασκαλία τους. Χρειάζεται συστηματική βιωματική επιμόρφωση με πρακτικές εφαρμογές. Χρειάζεται, παράλληλα, να δημιουργηθεί υποστηρικτικό υλικό, με ερωτήσεις και ασκήσεις, που να προσφέρονται για διαμορφωτική αξιολόγηση. Επιβάλλεται η ουσιαστική μείωση της ύλης ώστε να υπάρχει η ευχέρεια για εφαρμογή της αξιολόγησης για την μάθηση. Η σημερινή κατάσταση, που όλοι προάγονται, και η απόλυτη ελευθερία στην επιλογή κατεύθυνσης σπουδών  δημιουργεί τάξεις με μεγάλη ανομοιογένεια που αποτελεί αρνητικό παράγοντα στην διαμόρφωση και διαφοροποίηση της διδασκαλίας.

Σίγουρα, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ουσιαστική συμβολή της διαμορφωτικής αξιολόγησης στην βελτίωση των αποτελεσμάτων νοουμένου ότι από τις αξιολογήσεις συλλέγονται αξιόπιστα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για να επηρεάσουν θετικά την μάθηση στην αίθουσα διδασκαλίας.

*Διευθυντής Λυκείου


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
TEPAKFEB19
NEAPJUL17
INKPAIDEIA19
HPJETPRO
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
INTERCOLLEGE9
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
global
CYIMASTER
Middlesex2016