KESJULY18

2018-10-13 10:43:26
Απαγωγή παιδιού. Βασικά μέτρα ασφάλειας προληπτικά στο νηπιαγωγείο

Απαγωγή παιδιού. Βασικά μέτρα ασφάλειας προληπτικά στο νηπιαγωγείο


ΤΗΣ ΛΟΥΚΙΑΣ ΒΟΥΡΓΙΑ-ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ*

Η πρόσφατη πρωτοφανής απαγωγή των δύο εντεκάχρονων παιδιών από το Δημοτικό Σχολείο Καμάρων καθήλωσε όλη την Κύπρο. Τα παιδιά μας είναι απληροφόρητα, μη υποψιασμένα. Η βασική εκπαίδευση για να μην απομακρύνονται τα παιδιά με αγνώστους και να κινδυνεύουν ν’ απαχθούν, θα πρέπει ν’ αρχίζει προφανώς από το σπίτι. Οι καταστάσεις δε τώρα επιβάλλουν, όπως ενταχθεί πλέον η ανάλογη εκπαίδευση των μαθητών και στα προγράμματα Ασφάλειας και Υγείας του Υπουργείου Παιδείας.

Το νηπιαγωγείο ως πρώτη βαθμίδα της εκπαίδευσης, καλείται σήμερα να συνεισφέρει τόσο στην ενδυνάμωση των παιδιών ώστε να είναι κατά το δυνατόν υποψιασμένα, όσο και να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την ασφάλεια των παιδιών.

Τι μπορεί πρακτικά να κάνει μια νηπιαγωγός; Ας δούμε πιο κάτω μερικές εισηγήσεις:

1. Ερχόμενα τα παιδιά στο νηπιαγωγείο συναποφασίζουμε τους κανόνες της τάξης, τον κώδικα συμπεριφοράς της τάξης, τον κώδικα συμπεριφοράς του σχολείου. Ευθύνη του εκπαιδευτικού της τάξης το πρώτο, ευθύνη της Διεύθυνσης το δεύτερο, σε συνεργασία πάντα με τους εκπαιδευτικούς. Από τις πρώτες μέρες.

2. Όπως λοιπόν λέμε «συγυρίζω τα παιχνίδια μου», «βάζω στη θέση του το κάθε τι», «ψηλώνω το χεράκι μου» κλπ, μπαίνει αβίαστα, με παιγνιώδη μορφή διδασκαλίας και ο κανόνας «Δεν μιλώ με αγνώστους». 

Παίζοντας, μέσα από την επεξεργασία κατάλληλων παραμυθιών, καταλήγουμε  στα πιο κάτω:

  • «Άγνωστος είναι οποιοσδήποτε δεν τον γνωρίζουμε. Εάν κάποιο άγνωστο πρόσωπο πλησιάσει τα κάγκελα του σχολείου δεν τρέχουμε να δούμε τι θέλει. Φωνάζουμε τη δασκάλα μας.
  • Αν κάποιος άγνωστος μας προσεγγίσει και θέλει να μας κεράσει καραμέλες, σοκολάτες ή οποιεσδήποτε άλλες λιχουδιές ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ. Δεν παίρνουμε τίποτα από αγνώστους.
  • Δεν πάμε να βοηθήσουμε σε τίποτα αγνώστους. Αν θέλουν, να πάνε να ζητήσουν βοήθεια από ένα μεγάλο πχ τη δασκάλα μας, την Αστυνομία κλπ.
  • Δεν φεύγουμε ποτέ από το σχολείο για να πάμε με αγνώστους. Αν δούμε κάποιο παιδάκι να φεύγει από το σχολείο, τρέχουμε αμέσως να το πούμε στη δασκάλα μας.
  • Κι αν μας πουν να πάμε μαζί να δούμε κανένα όμορφο σκυλάκι ή γατάκι, να το θυμόμαστε: ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ δεν ακολουθούμε άγνωστα πρόσωπα.
  • Όταν βρισκόμαστε στην αυλή, δεν απομακρυνόμαστε από τον χώρο όπου βρίσκονται τα άλλα παιδιά και οι δασκάλες μας. Πάντα να βρισκόμαστε μαζί με άλλους, ποτέ μόνα μας».

Αναρτούμε τους κανόνες για ορθή συμπεριφορά σε σχέση με «αγνώστους» σε ξεχωριστό μέρος στην τάξη. Ανατρέχουμε σ΄ αυτούς όποτε χρειαστεί, για υπενθύμιση, νουθεσία, προβληματισμό. Σταδιακά συσχετίζουμε το θέμα με κανόνες ορθής συμπεριφοράς για την ασφάλειά μας, κατά το παιχνίδι στο πάρκο, στο σπίτι, στο πολυκατάστημα  κλπ.

Εννοείται ότι η νηπιαγωγός απλά «αγγίζει » το θέμα, λόγω της ηλικίας των παιδιών, αλλά  ταυτόχρονα τα ενισχύει, δίνοντας ορθές κατευθύνσεις  συμπεριφοράς ώστε να είναι κάπως υποψιασμένα. Προσέχουμε ώστε να ενημερώσουμε μεν τα παιδιά για τους κινδύνους που εγκυμονούν, χωρίς βέβαια να τα τρομάξουμε.

Ενημερώνουμε τους γονείς για τις προσπάθειές μας και ζητούμε και τη δική τους ενεργητική συμβολή.

3. Όταν μπαίνει νέο άγνωστο πρόσωπο στην τάξη, η νηπιαγωγός προβαίνει άμεσα σε συστάσεις πχ ο κ. τάδε ..ο Δήμαρχος … ο κοινοτάρχης… η  κ. τάδε η Επιθεωρήτρια… κλπ. Μας αγαπούν και ήλθαν να δουν τι κάνουμε..Να τους χαιρετίσουμε. Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι μπορούν να μιλούν σ΄ αυτά τα πρόσωπα, εφόσον τα έχει συστήσει η δασκάλα τους. Δεν είναι πλέον «άγνωστοι». Σιγά σιγά ξεκαθαρίζει  στο μυαλό των παιδιών τι εστί «άγνωστος» σε αντιδιαστολή με το τι είναι «γνωστός». «Γνωστός» είναι μόνον αυτός που μας τον /την συστήνουν η μάμα, η δασκάλα, ο παππούς, η γιαγιά κλπ, δηλαδή τα πρόσωπα στο δικό μας περιβάλλον, που αγαπούμε και μας φροντίζουν, που γνοιάζονται για μας.

4. Από την πρώτη μέρα συστήνουμε στα παιδιά της κάθε τάξης, τη δασκάλα, τη βοηθό, τη συνοδό, τη διεύθυνση. Επιμένουμε πάντα μέσα από το παιχνίδι ώστε τα παιδιά να μάθουν ποιος είναι τι. Η κ. τάδε είναι η…Να το προσέξουμε ιδιαίτερα. Μας διαφεύγει. Πολλές φορές στο νηπιαγωγείο ρωτάς ένα παιδί πώς λένε τη δασκάλα σου και σου λέει όνομα άλλου μέλους του προσωπικού. Ακόμη, μόλις τα παιδιά προσαρμοστούν, συστήνουμε όλο το προσωπικό.

5. Μια άλλη καλή πρακτική είναι, όταν τα παιδιά παίζουν στην αυλή, πλησιάζοντας για να τα βοηθήσουμε, να λέμε πάντα το όνομά μας. Στόχος είναι, το παιδί να γνωρίσει από την αρχή όλο το προσωπικό του σχολείου και να το εμπιστεύεται.

6. Η παιδονομία ήταν ανέκαθεν απαραίτητη, σήμερα όμως καθίσταται πάρα πολύ σημαντική. Θα πρέπει αρχικά να καθοριστούν τα σημεία όπου θα βρίσκονται οι παιδονόμοι, ώστε να ελέγχονται κατά το δυνατόν όλα τα σημεία της αυλής. Να’ ναι ξεκάθαρο ότι ο χ συγκεκριμένος χώρος είναι υπό την ευθύνη της χ παιδονόμου.

Πρώτιστα δίνονται σαφείς οδηγίες από τη διεύθυνση για τα πιο κάτω: 

  • Οι παιδονόμοι δεν κάνουν πηγαδάκια για να συνομιλήσουν μεταξύ τους και να χαρούν την παρέα, γιατί η ώρα της παιδονομίας είναι πάρα πολύ σημαντική για την υγεία και την ασφάλεια των παιδιών.
  • Δεν ξεχνιόμαστε ποτέ στον καφέ κι αφήνουμε τα παιδιά έξω μόνα τους. Δεν βγαίνουν πρώτα τα παιδιά και μετά οι παιδονόμοι.
  • Δεν καθυστερούμε στην τάξη για δικές μας δουλειές.
  • Η νηπιαγωγός βγαίνει πάντα μαζί με τα παιδιά. Το μάτι της άγρυπνο, πάνω από τα παιδιά. Δεν μιλά στα κινητά, παρατηρεί για τυχόν κινδύνους. Δεν τρώει, δεν πίνει και εννοείται δεν καπνίζει.

  Όσον αφορά ακόμη την παιδονομία, όταν έχουμε εκδηλώσεις, προβαίνουμε σε πολύ προσεκτική οργάνωση και διευκρινίζουμε πλήρως τις ευθύνες του καθενός. Προπάντων σε μικρά νηπιαγωγεία, η επιτήρηση των παιδιών ποτέ δεν αφήνεται σε πρόσωπα μη έμπειρα που ήλθαν πχ για εξάσκηση. Το σταθερό προσωπικό παιδονομεί, ο ρόλος των φοιτητριών είναι επικουρικός. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή. 

 Σε περίπτωση αλλαγής της ώρας του υπαίθριου παιχνιδιού, εξάπαντος λαμβάνουμε πρόνοια για την παιδονομία.

7. Να το θυμόμαστε: Ποτέ τα παιδιά δεν μένουν μόνα τους στην αυλή. Είναι απαραίτητο να επιβλέπονται με ικανοποιητικό αριθμό παιδονόμων (δασκάλων/ βοηθών), ( ουλάχιστον ένα πρόσωπο ανά τάξη).

8. Εκτός απροόπτου, ακολουθούμε αυστηρά το πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο είναι ορθά δομημένο σύμφωνα με τις ανάγκες αυτής της ηλικίας και σαφέστατα προάγει την υγεία και ασφάλεια των παιδιών. Βγαίνουμε στην αυλή, στην ώρα μας, στις  10.05 ή και λίγο νωρίτερα. Τα παιδιά σε γραμμούλα. Τα  μετρούμε.  Μπαίνουμε στην τάξη και πάλι σε γραμμούλα, αφού έχουμε  μετρήσει ξανά  τα παιδιά. Γιατί, όπως μας έλεγε η μακαριστή Επιθεωρήτριά μας   Λητώ Παπαχριστοφόρου, η καλή νηπιαγωγός κάθε 20 λεπτά μετρά τα παιδιά.

9. Η διεύθυνση του νηπιαγωγείου κάθε πρωί, με το καλημέρα,  βγαίνει μια βόλτα στην αυλή κι ελέγχει για τυχόν κινδύνους. Προς μεγάλη μου έκπληξη, ένα πρωί σε νηπιαγωγείο πόλης της Κύπρου, είχαμε ανακαλύψει , ότι στην περίφραξη, τα ττέλια πίσω από συστάδα θάμνων είχαν κοπεί το προηγούμενο βράδυ και είχε δημιουργηθεί μια αρκετά μεγάλη τρύπα που χωρούσε παιδί να βγει στον αυτοκινητόδρομο ή και κάποιος να εισέλθει κρυφά στον χώρο του σχολείου.

10. Η διεύθυνση εξασφαλίζει πολύ καλή ορατότητα στον υπαίθριο χώρο, με το ανάλογο κλάδεμα δέντρων και θάμνων.

11. Στην αυλή  καθορίζουμε το μέρος για παιχνίδι. Αποκλείουμε τους χώρους όπου  δεν υπάρχει έλεγχος. Εξ αρχής εντοπίζουμε σημεία στην αυλή ή  στην περίφραξη  όπου μπορεί να κρυφτούν παιδιά και να διαφύγουν από το οπτικό μας πεδίο. Ελέγχουμε προσεκτικά την περίφραξη και ζητούμε αναλόγως διορθωτικά μέτρα.

12. Μαθαίνουμε τα παιδιά ότι για να φύγουν από την αυλή και να μπουν στην τάξη για να πάνε στην τουαλέτα, ζητούν άδεια από την παιδονόμο / δασκάλα τους και τελειώνοντας επιστρέφουν για να της το αναφέρουν .  Καλύτερα αναθέτουμε σε κάποιο πρόσωπο να τα συνοδεύσει/ελέγχει ότι είναι ασφαλή. Ζητούμε από τη Σχολική Εφορεία να κτιστούν αποχωρητήρια  στην αυλή για καλύτερο έλεγχο των παιδιών.

13. Πηγαίνοντας σ΄ ένα νέο σχολείο, η διεύθυνση καλό είναι να γνωρίσει όχι μόνο το προσωπικό, τους γονείς, τα παιδιά, τη Σχολική Εφορεία  κλπ αλλά και τυχόν γείτονες, οι οποίοι μπορούν είτε ν΄ αποτελέσουν μελλοντικά «φίλιες δυνάμεις » ή και να ληφθούν μέτρα γι’ ασφάλεια των παιδιών από τυχόν κακοποιά στοιχεία.

14.  Έχουμε σταθερή θέση  στον κύκλο στην τάξη για κάθε παιδί, πάντα σε  συνεργασία  μαζί τους. Σύμφωνα με έγκριτη Αμερικανίδα παιδαγωγό, αυτό το μέτρο είναι πάρα πολύ σημαντικό για την ασφάλεια των παιδιών.  Γιατί αυτό μας βοηθά αμέσως να εντοπίσουμε ότι ένα παιδί λείπει από την τάξη και  ποιο είναι αυτό το παιδίΠεραιτέρω σαφώς βοηθά το παιδί να νιώθει ψυχοσυναισθηματική ασφάλεια εφόσον γνωρίζει ποια είναι η θέση του. Κάνει ευκολότερα φίλους προπάντων στην αρχή που είναι πιο συμμαζεμένο. Το είδα και σε Ουγγαρέζικα νηπιαγωγεία. Για να μην αδικηθεί δε κανένα παιδί, όπως η τάξη κάθεται περίπου σε σχήμα Π , φροντίζουμε ώστε κάθε τρίμηνο οι τρεις σειρές να μετακινούνται, ώστε όλα τα παιδιά για ένα τρίμηνο να κάθονται στο κέντρο, εξασφαλίζοντας έτσι ισότιμα την προσοχή του εκπαιδευτικού. Είναι ένα δίκαιο μέτρο.

15. Η αρμονική συνεργασία σχολείου- οικογένειας θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ. Μαζί με τους γονείς συμφωνείται ποιος θα είναι ο χώρος  παραλαβής / αποχώρησης, πότε τα κάγκελα  κλείνουν / ανοίγουν κλπ.  Οι γονείς ενημερώνουν πρωί-πρωί όταν το παιδί τους δεν θα πάει στο σχολείο   και εάν θα παραλάβει το μωρό νωρίτερα άλλο συγγενικό πρόσωπο. 

16. Το νηπιαγωγείο συνεργάζεται στενά με τον Αστυνομικό της γειτονιάς και τον ψυχολόγο του σχολείου  για επιμόρφωση και επαγγελματική ενημέρωση γονιών-παιδιών.

   Είπαμε τ΄ αυτονόητα. Χρειάζεται όμως κι αυτό, εφόσον η συντριπτική πλειοψηφία των Δημόσιων Νηπιαγωγείων στελεχώνεται, όσον αφορά τη διεύθυνση, με απλές νηπιαγωγούς, αρκετές φορές εντελώς άπειρες.

Οι κίνδυνοι είναι πραγματικοί. Το κάθε σχολείο καλείται σήμερα να ενδυναμώσει τα παιδιά ώστε να είναι υποψιασμένα και παράλληλα να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης, για να εξασφαλίσει την ασφάλεια των μικρών παιδιών κατά το ανθρωπίνως δυνατόν.

*Πρώην  Επιθεωρήτρια  Δημοτικής Εκπαίδευσης  (Για τα Νηπιαγωγεία)


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Λουκία Βούργια , πρώην Επιθεωρήτρια Νηπιαγωγείων Λευκωσίας , Λάρνακας , Αμμοχώστου
Tue November 06, 2018, 10:17:24
Σχετικά με τις παρατηρήσεις της κ. Καρανικόλα , αναφέρονται τα πιο κάτω:
1. Το παρόν άρθρο έχει γραφεί για την ηλικία του νηπιαγωγείου, δηλ. 3-5 χρονών .
2. Ως κ τούτου , το παραμύθι " Ο Λύκος και η Κοκκινοσκουφίτσα"δεν συστήνεται για την ηλικία αυτή. Είναι τρομακτικό όπως και να το πάρουμε. Μπορεί όμως να αξιοποιηθεί κατάλληλα στην ηλικία των 11 χρονών . Η δε νηπιαγωγός έχει τη δυνατότητα να μάθει τα παιδιά να μη δίνουν πληροφορίες που δεν πρέπει, μέσα από άλλα , λιγότερο φοβιτσιάρικα παραμύθια ,όσο βέβαια είναι αυτό ανθρωπίνως δυνατό, λόγω της ηλικίας των παιδιών .
3.Το να συστήσειη νηπιαγωγός νέα πρόσωπα όταν μπαίνουν στην τάξη , σαφώς δεν αποτελεί εισήγηση τύπου "χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία". Σημειώνω ότι όταν βρισκόμουν στην υπηρεσία , αρκετές φορές ειδικά στην πόλη της Λευκωσίας , μπαίνοντας σε τάξεις και ρωτώντας ένα οποιοδήποτε παιδί μια απλή ερώτηση πχ "τι ζωγραφίζεις " , αντί απάντησης, δινόταν η εντύπωση ότι τρόπον τινά "το παιδάκι είχε κλειδώσει το στόμα του". Στη συνέχεια η νηπιαγωγός ενημέρωνε ότι οι γονείς είχαν μάθει το παιδί "να μη μιλάει σε αγνώστους". Γι αυτό και η σχετική εισήγηση...να συστήνει η νηπιαγωγός τα νέα πρόσωπα που μπαίνουν στην τάξη, ουσιαστικά συνεργάτες της .
4. Το "καρφί" αποτελεί έννοια που αναπτύσσεται αργότερα κι όχι στην ηλκία του νηπιαγωγείου. Τα νήπια τρέχουν ν΄αναφέρουν στη νηπιαγωγό άν ένα παιδάκι κτύπησε ή αν κάποιο άλλο κάνει κάποια αταξία. Θα το πουν και στους γονείς και στους δασκάλους φθάνει να έχουν καλές σχέσεις και να τους εμπιστεύονται.
5. Είναι πολύ καλό ν΄ακούγονται και να γράφονται απόψεις, για να μην "αποκοιμηθεί" το θέμα
πριν είναι ξεκάθαρο πώς μέσω κυρίως της εκπαίδευσης αλλά και της οικογένειας , θα βοηθηθούν τα παιδιά , ώστε να ενδυναμωθούν και να είναι υποψιασμένα .
6 Προσωπικά με φοβίζει το γεγονός ότι έχουμε βραχυπρόθεσμη μνήμη ...

Μαρία Καρανικόλα, Επικ. καθηγήτρια, ΤΕΠΑΚ
Mon October 15, 2018, 09:54:12
Χρειάζεται προσοχή,ώστε να διαφοροποιηθεί η αγένεια (ποτέ δεν μιλάω σε αγνώστους, π.χ ένας γονίος άλλου παιδιου πρωτάει κάποιον μαθητή που είναι το παιδί του), από τα ζητήματα ασφαλείας, όπου μαθαίνω στο παιδί τι δεν πρέπει να λέει σε αγνώστους, πως απαντάει στις ερωτήσεις των αγνώστων και πότε απομακρύνεται από τους αγνώστους.
Το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας είναι πολύ χρήσιμο για τον σκοπό αυτό, χωρίς τις λεπτομέρειες τύπου θρίλερ, αλλά με έμφαση στις πληροφορίες που έδωσε χωρις να πρέπει η κοκκινοσκουφίτσα (αρα εδώ εξηγούμε ότι είναι ευγένεια να χαιρετήσουμε στον δρόμο τον γείτονα, αλλά ούτε σταματάμε, ούτε τον ακολουθούμε, ούτε του λέμε που πάμε, τι κάνουμε, που είναι το σπίτι μας κτλ) και στο πως αντέδρασε όταν διαπίστωσε τον λύκο στο σπίτι της γιαγιάς (σχέδιο δράσης όταν νιώσουμε άβολα, όταν κάτι δεν μας αρέσει). Εδώ σημαντικό είναι να μπει στο παραμύθι στη θέση του κυνηγού ο αστυνομικός και ο γείτονας που ακούνε τις φωνές και "συλλαμβάνουν" τον λύκο.

Το να μαθαίνουμε στα παιδία μας να "υποκούουν" στις φιγούρες εξουσίες π.χ χαιρετάω μόνο μέσα στην τάξη όσους συστήνει η δασκάλα, δεν τα προστατευει όταν δεν τα έχω εκπαιδεύσει συνολικά στο θέμα. Μάλλον το αντίθετα, διότι αρκετες φορές οι φιγούρες εξουσίας εμπλεκονται σε ιστορίες κάθε είδους κακοποίησης και γι΄αυτό η ενδυνάμωση πρέπει να αφορα γενικά τις περιπτώσεις που ενέχουν κίνδυνο και, η εν λόγω πληροφόρηση να είναι αποσυνδεδεμένη από φιγούρες εξουσίας ή εξαιρέσεις που το παιδί δεν μπορεί να συλλάβει σε αυτή την ηλικία.

Το ζήτημα των παιδονόμων και της επάρκειας τους είναι σημαντικό και πρέπει δομημένα να αξιολογείται.

Επίσης, δομημένες πρέπει να είναι και οι δράσεις των εκαπιδευτικών κατά την ώρα του διαλείμματος, όχι μόνο για λόγους επικινδυνότητας εξωτερικούς προς το σχολείο, αλλά και εσωτερικούς π.χ ζητήματα εκφοβισμού, τα οποία λαμβάνουν χώρα στη διάρκεια του διαλείμματος και μπορεί να οδηγήσουν ένα παιδί να απομακρυνθεί από το σχολικό περιβάλλον ή να απομονωθεί, και ως εκ τούτου να γίνει ευκολότερος στόχος για θηρευτές που τυχόν παραμονεύουν.

Άρα λοιπόν το σημαντικό είναι τα παιδιά μας να ΜΙΛΑΝΕ. Να μιλάνε για να μας μεταφέρουν τις πληροφορίες που πρέπει, να μιλάνε με τρόπο που να μην μεταφέρουν πληροφορίες που δεν πρέπει, και να μην θεωρούνται "καρφια" όταν αποκαλύπτουν τις πληροφορίες που τους έχουν πει να μην λένε.

Και εδώ είναι σημαντικό να εξηγούμε στα παιδιά ότι η ταμπέλα "καρφί" είναι το κόλπο εκείνων που θέλουν να εξαπατήσουν για να μην αποκαλύπτει κανένας την απάτη και την άσχημη συμπεριφορά τους.

Χρειάζεται συλλογική και συντονισμένη προσπάθεια για να αναπτυχθούν ενδυναμωμένα και όχι φοβισμένα παιδιά.

Evgenia Avraam
Sat October 13, 2018, 11:09:08
Η κα Βουργια λέει τα πράγματα με το όνομα τους! Ιδίως για τις παιδονομους.. συγχαρητήρια εξαιρετικό άρθρο.

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
MIMSEPT
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016