KESJULY18

2018-09-21 12:46:55
Εξ αφορμής: Μια άλλη άποψη για τον εξορθολογισμό

Εξ αφορμής: Μια άλλη άποψη για τον εξορθολογισμό


ΤΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ*  

Η λανθασμένη κίνηση του Υπουργείου Παιδείας με επιλεκτικές επιλογές για συνέχιση του εξορθολογισμού της εκπαίδευσης μας έγινε περίεργα και σε λανθασμένο χρόνο. Η Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που ήταν και βρίσκεται σε εξέλιξη και έχει σωστά περάσει και στηρίξει ένα πολλές αλλαγές μέχρι το τέλος Ιουνίου του 2018, δεν είναι προς την κατεύθυνση του εξορθολογισμού που επικαλείται το Υπουργείο Παιδείας; Δεν έγιναν όλες αυτές οι αλλαγές μέσα σε συμφωνημένα χρονοδιαγράμματα όπως απαιτούσαν και οι διαδικασίες; Είναι δυνατόν η Παιδεία της Πατρίδας μας να είναι χρωματισμένη και να έχει χαρακτήρα νίκης και ήττας ή για το αρμόδιο Υπουργείο ή τους συνδικαλιστές μας;

Έφτασε λοιπόν η ώρα να καθίσουμε όλοι μαζί σε ένα δομημένο διάλογο με προτεραιότητες και χρονοδιαγράμματα εφαρμογής και να διορθώσουμε ή να ξαναφτιάξουμε όλες τις πτυχές του εκπαιδευτικού μας συστήματος προς όφελος των παιδιών και της κοινωνίας μας γενικότερα. Ο εξορθολογισμός είναι ακόμα πολλά πράγματα και δύσκολα, και κάποια από αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μεμονωμένα, ή με πολιτικές ατάκες ή αφορισμούς εκατέρωθεν. Θα αναφερθώ σε μερικά:

Η ασφάλεια των παιδιών και του προσωπικού στα σχολεία είναι μέγιστο θέμα. Οι καιροί άλλαξαν, η κοινωνία άλλαξε, έχουμε ανοικτά σύνορα και ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. Τα σχολεία μας, δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι ξέφραγο αμπέλι για να εισέρχεται όποιος θέλει, όποτε θέλει, χωρίς λόγο ή την ώρα λειτουργίας ή τα βράδια με όλες τις αρνητικές συνέπειες και τους κίνδυνους. Ζούμε σε μια εποχή που ο οικογενειακός ιστός είναι αποδυναμωμένος, και η διακίνηση ουσιών και η νεανική παραβατικότητα έχουν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Δυστυχώς, δεν ζούμε πια στις ρομαντικές εποχές πριν το 1974 όπου ουσιαστικά ζούσαμε στον κόσμο μας και ήξερε ο ένας τον άλλο. Στην Ευρώπη που επικαλούμαστε επιλεκτικά, για να εισέλθεις σε σχολείο κτυπάς κουδούνι, έχεις ραντεβού, και τα βράδια υπάρχει μόνιμη φρούρηση. Είναι επιτακτική ανάγκη και εμείς στην Κύπρο επιτέλους να ενισχύσουμε τις περιφράξεις και να υιοθετήσουμε τις πρακτικές της Ευρώπης με ελεγχόμενες εισόδους και εξόδους. Ναι, να διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού την φιλοσοφία του ανοικτού σχολείου, παιδαγωγικά, και κοινωνικά, αλλά και να σταματήσουμε ρομαντικά να το συγχύζουμε με την ανοχή της ανεξέλεγκτης εισόδου στους ιερούς χώρους του Δημόσιου Σχολείου.

Η αντιμετώπισή της αχρείαστης παραπαιδείας και της προσωρινής γνώσης. Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου σε ανύποπτο χρόνο διαλάλησε ότι το Κρατικό Πανεπιστήμιο μας είναι έτοιμο να δέχεται με μόνο το απολυτήριο όλους όσους θέλουν να φοιτήσουν και ότι έχει τις θέσεις και τους μηχανισμούς όπως όλα τα σοβαρά πανεπιστήμια να καθοδηγήσουν τα παιδιά εκεί που αξίζουν και μπορούν. Αυτή είναι μια σωστή θέση, αλλά την ακούσαμε μια φορά μόνο και δεν συζητήθηκε παρά μόνο στείρα κριτική χωρίς άλλες εισηγήσεις.

Η αναβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου και κυρίως του Λυκείου πρέπει να είναι προτεραιότητα όλων μας. Στο Λύκειο αυτή τη στιγμή φοιτούν όλοι όσοι δεν περάσουν την μοριοδότηση της Τεχνικής εκπαίδευσης καθώς και όσοι δεν έχουν άλλη επιλογή γι’ αυτό και κοκορευόμαστε ότι έχουμε το χαμηλότερο ποσοστό παιδιών που εγκαταλείπουν το σχολείο, «drop outs» στην Ευρώπη. Αυτό το φαινόμενο όμως έχει βαρύ κόστος. Αυτά τα «αδιάφορα» παιδιά είναι αυτά που είναι ενοχλητικά και παραβατικά εις βάρος των άλλων παιδιών που συνειδητά φοιτούν στο Λύκειο με προοπτική να συνεχίσουν στην Τριτοβάθμια. Χρειαζόμαστε άμεσα πρακτικές σχολές επαγγελματικής εξειδίκευσης για να δέχονται αυτά τα παιδιά. Αυτό δεν είναι κάτι που ανακαλύπτω και το προτείνω αλλά είναι κάτι που υπάρχει σε άλλες χώρες.

Ήλθε λοιπόν η συγκυρία που πρέπει να καθιερωθούν και εξετάσεις εισαγωγής στα Λύκεια που δεν είναι μέρος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Και αυτή η εισήγηση πρέπει να γίνει ταυτόχρονα με τη δημιουργία πρακτικών σχολών επαγγελματικής εξειδίκευσης, στις οποίες κάνω αναφορά πιο πάνω.

Ακαδημαϊκά Αποτελέσματα: Αυτό που ακούγεται ότι δεν έχουμε καλά αποτελέσματα να μου επιτραπεί να πω ότι δεν ευσταθεί γιατί οι συγκρίσεις που κάνουν κάποιοι είναι λανθασμένες. Πως γίνεται το Πανεπιστήμιο μας που παίρνει την αφρόκρεμα από τα Δημόσια Σχολεία και να διακρίνεται και να αναβαθμίζεται; Μήπως παίρνει φοιτητές από κάπου αλλού και δεν το ξέρουμε; Πως γίνεται οι φοιτητές μας στο εξωτερικό να πρωτεύουν και μετά να διαπρέπουν επαγγελματικά; Πως γίνεται οι μαθητές μας να υπερέχουν αισθητά από τους μαθητές των ιδιωτικών σχολείων παρομοίου τύπου; (Αυτό φαίνεται στις Παγκύπριες εξετάσεις και στις περιπτώσεις που μετεγγράφονται από τα ιδιωτικά στα Δημόσια Σχολεία).

Γιατί τα αποτελέσματα μας στην Πίζα είναι χαμηλά; Πολύ απλό: 1. Στην εξίσωση την δική μας είναι μέσα και οι αδιάφοροι «στην Γερμανία μόνο 20% φοιτά στα Λύκεια». 2. Στο εξωτερικό όπου χρησιμοποιούν την Πίζα ως εργαλείο την έχουν εντάξει στο πρόγραμμα τους και μετρά στην βαθμολογία τους και δεν είναι απλά μια αγγαρεία, αφού έτσι την αντιμετωπίζουν τα δικά μας παιδιά.

Το Ωρολόγιο Πρόγραμμα μας είναι απάνθρωπο τόσο για τα παιδιά όσο και για τους εκπαιδευτικούς. Για τα παιδιά είναι απάνθρωπο γιατί καλούνται να έχουν από τις 7:30 π.μ. μέχρι και τις 13:35 μ.μ. επτά ή οκτώ σαρανταπεντάλεπτες περιόδους και με διαλείμματα που η πλειοψηφία δεν έχουν γιατί προστρέχουν στο θέατρο, στην χορωδία, στις πρόβες για δραστηριότητες, διαγωνισμούς, ολυμπιάδες, ομίλους, χορούς, παρελάσεις, προπονήσεις και τόσα άλλα, άκρως απαραίτητα για την λεγόμενη Κοινωνική Διάσταση της Εκπαίδευσης που είναι ανύπαρκτη στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα και στα Νέα Αναλυτικά Προγράμματα. Για τους εκπαιδευτικούς είναι απάνθρωπο γιατί καλούνται μέσα από φιλότιμο και πρωτοβουλία να καλύψουν αυτό το πολύ σημαντικό κομμάτι της Παιδείας τα δικά τους διαλείμματα ή κάποιες κενές ή τα Σαββατοκύριακα που τα παιδιά ίσως δεν έχουν ιδιαίτερα και μπορούν να τα μαζέψουν. Ένα ανθρώπινο ωράριο  π.χ. που αρχίζει στις 8:00 π.μ. και ολοκληρώνεται στις 15:00μ.μ. θα παρείχε την δυνατότητα αυτά στα οποία αναφέρθηκα πιο πάνω να προγραμματιστούν άνετα όπως γίνεται και σε άλλες χώρες που όταν μας συμφέρει συγκρινόμαστε. Για να γίνει αυτό στην εξίσωση του εξ ορθολογισμού πρέπει ταυτόχρονα τα σχολεία μας να γίνουν ανθρώπινα και ελκυστικά στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς. Με τες κλιματικές αλλαγές, οι αίθουσες διδασκαλίας πρέπει να εξοπλιστούν με κλιματιστικά και πρέπει να κατασκευαστούν καφετέριες για να παρέχουν στα παιδιά μεσημεριανό φαγητό. Όταν το τελευταίο κουδούνι της ημέρας θα κτυπά και τα παιδιά δεν θα θέλουν να σχολάσουν, όπως συμβαίνει στην Φιλανδία που επικαλούνται πολλοί σαν εκπαιδευτικό παράδεισο, και σε άλλες χώρες, τότε θα σημαίνει ότι καταφέραμε τα πιο πάνω, ανθρώπινο ωρολόγιο πρόγραμμα με την χαρά της μάθησης να κυριαρχεί, ανθρώπινα αναλυτικά που καλύπτουν τις ανάγκες της κοινωνίας και των παιδιών μας και ανθρώπινα και ελκυστικά σχολεία.

Οι εξετάσεις Τετράμηνων είναι προς την ορθή κατεύθυνση όμως χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση και προβληματισμός για το πώς θα διεξάγονται ούτως ώστε να μην χάνονται καθόλου διδακτικές ώρες.

Το παρών Σύστημα αξιολόγησης είναι ξεπερασμένο εδώ και χρόνια. Είναι ισοπεδωτικό και άδικο και σίγουρα πρέπει να αλλάξει. Στις προηγούμενες προσπάθειες Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης έγιναν κάποιες εισηγήσεις με πιο σοβαρή και σημαντική το Σχέδιο «Αθηνά», το οποίο όμως δεν προχώρησε. Μια νέα προσπάθεια θα μπορούσε να ξεκινήσει από εκεί. Δεν νοείται σύστημα αξιολόγησης που να μην αξιολογεί όλους τους εκπαιδευτικούς από την πρώτη ημέρα τοποθέτησης τους σε σχολείο. Δεν νοείται αξιολόγηση που δεν θα έχει πρωταγωνιστή τον Διευθυντή, καθώς και τον συντονιστή της ειδικότητας στην σχολικής μονάδας στην οποία υπηρετεί ο αξιολογούμενος εκπαιδευτικός. Σε αντίθεση με το σημερινό σύστημα αξιολόγησης, το νέο πρέπει να προνοεί αξιολόγηση από κλιμάκιο που θα συμπεριλαμβάνει και τους πιο πάνω, και θα βασίζεται επί συγκεκριμένων κριτηρίων.

Ακατάλληλοι Εκπαιδευτικοί: Δεν είναι φυσιολογικό σε ένα χώρο εργασίας να υπάρχουν οι άριστοι, οι πολύ καλοί, οι μέτριοι, οι αδύναμοι και ίσως και κάποιοι ακατάλληλοι; Οι ιδιωτικοί χώροι εργασίας είναι πιο ευέλικτοι στην αντιμετώπιση των ακατάλληλων ενώ στην Δημόσια Εκπαίδευση όπου ο διορισμός προερχόταν από την επετηρίδα και υπάρχει και η σχετικά γρήγορη μονιμοποίηση δεν είναι τόσο ευέλικτη. Όμως υπάρχουν οι διαδικασίες και μηχανισμοί και μπορούν να εφαρμοστούν και όχι να κυριαρχεί η ευθυνοφοβία και το «ας εύρη από αλλού», και η ανακύκλωση από σχολείο σε σχολείο. Το περί ευθυνοφοβίας ανωτέρων λειτουργών το γνωρίζει πολύ καλά ο νυν Υπουργός μας αφού εκεί εργαζόταν προτού υπουργοποιηθεί.

Η Αυτονόμηση των Σχολικών Μονάδων είναι μια αναγκαιότητα γιατί θα απελευθερώσει τις διευθύνσεις και θα τις μετατρέψει σε φάρους παραγωγής ιδεών και όχι απλά να είναι διαχειριστές και επιτηρητές εκτέλεσης οδηγιών και εγκυκλίων. Θα μπορούν να διαχειρίζονται θέματα άμεσα και όχι με χρονοβόρες διαδικασίες και εγκυκλίους. Είναι κατανοητό ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει από την μια μέρα στην άλλη λόγω και του περίπλοκου συστήματος διορισμών. Όμως, θα μπορούσε να ξεκινήσει με τις πτυχές εκείνες της Εκπαιδευτικής Διοίκησης που δεν είναι τόσο περίπλοκες όπως αυτά που αναφέρω πιο πάνω.

Ο Θεσμός των Εφορειών είναι ένας θεσμός που πρόσφερε πολλά στην Παιδεία του τόπου. Όμως αυτό από μόνο του δεν δικαιολογεί τη σημερινή ύπαρξη και προσφορά τους. Τα σχολεία μας μέσα στα πλαίσια μιας αυτονόμησης θα μπορούν να διαχειριστούν και καλύτερα και πιο αποτελεσματικά τα κονδύλια που τους διαθέτει το κράτος. Με ευέλικτο τρόπο, μέσω της Συμβουλευτικής Επιτροπής και του λογιστικού γραφείου της εκάστοτε σχολικής μονάδας θα μπορούν να διεκπεραιώνουν έργα σε ελάχιστο χρόνο αφού θα αποφεύγεται η χρονοβόρα διαμεσολάβηση των Εφορειών.

Κλείνοντας την παρέμβαση μου να μου επιτραπεί να αναφέρω ότι εξορθολογισμός είναι και πολλά επιμέρους θέματα, κάποια από τα οποία ακούσαμε το τελευταίο διάστημα στα Μ.Μ.Ε. και τα οποία είμαι σίγουρος ότι θα διορθωθούν μέσα από τον δομημένο διάλογο που ευελπιστούμε όλοι ότι θα ακολουθήσει. Επίσης, δεν είναι κακό καθόλου να βλέπουμε πρακτικές επίλυσης όμοιων προβλημάτων σε άλλες χώρες και να τις ακολουθούμε. Για παράδειγμα, δύο επιμέρους προβλήματα μείζονος όμως σημασίας στο παιδαγωγικό έργο, είναι το κάπνισμα και η χρήση κινητού τηλεφώνου. Η Γαλλία, πριν από τρία ή τέσσερα χρόνια, για το κάπνισμα τοποθέτησε ταμπέλα στην είσοδο της κάθε σχολικής μονάδας στην οποία κοινοποιεί στους εισερχόμενους μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς και επισκέπτες ότι το κάπνισμα απαγορεύεται εντός και ότι το πρόστιμο είναι 75.00 ευρώ. Το σχολείο έχει εξουσιοδότηση από τον Δήμο όπου τα σχολεία ανήκουν διοικητικά, και εκδίδει και εισπράττει τα εξώδικα. Όπως με πληροφόρησε φίλος που υπηρετεί σε ένα τέτοιο σχολείο, το μέτρο πέτυχε και έχουν λύσει ένα πρόβλημα που τους ταλάνιζε για δεκαετίες. Πρόσφατα, και πάλιν η Γαλλία απαγόρευσε την μεταφορά και χρήση κινητών στα σχολεία της. Είναι καιρός και εμείς να σταματήσουμε το παραχαΐδεμα των παιδιών μας και να πάρουμε τολμηρές αποφάσεις.  

*Λυκειάρχης - Αντιπρόεδρος Σ.Ε.Δ.Μ.Ε.Κ.


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Λαμπω Περικλέους Ραγιά
Sat September 22, 2018, 06:55:38
Ευχαριστούμε κ Παπαϊωάννου! Είναι αυτά που περιμέναμε να ακούσουμε εδω και τόσο καιρό! Μακάρι να εισακουσθουν οι εισηγήσεις σας.

Μαρία Γεωργίου
Sat September 22, 2018, 00:19:59
Σωστός!!!!!

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
MIMSEPT
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016