KESJULY18

2018-09-02 12:28:20
Η «ρητορική του εξορθολογισμού» στην Κυπριακή Εκπαίδευση...

Η «ρητορική του εξορθολογισμού» στην Κυπριακή Εκπαίδευση...


...και η περίπτωση του εκπαιδευτικού συστήματος της πλημμυρισμένης Νέας Ορλεάνης

ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ*

  Στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τη δημοσιογράφο και συγγραφέα Naomi Klein (www.naomiklein.org/main), συγγραφέα του «THE SHOCK DOCTRINE» («Το δόγμα του σοκ», 2007*). Η συγγραφέας περιγράφει στο βιβλίο «τις πολιτικές μηχανορραφίες και τον ανθρώπινο φόρο αίματος που απαιτείται για να επιβληθούν ανήθικες οικονομικές πολιτικές σε χώρες που αντιστέκονται» (εσώφυλλο βιβλίου), οικονομικές πολιτικές που είναι βασισμένες στη νεοφιλελεύθερη οικονομική θεωρία του Milton Friedman, της ‘Σχολής Οικονομικών του Σικάγο’. Ποια είναι η προϋπόθεση (ή η ευκαιρία…) για να εφαρμοστεί το ‘δόγμα του σοκ’; Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη κρίσης, που μπορεί να οφείλεται είτε σε πολέμους είτε σε φυσικές καταστροφές είτε σε δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, όπως είναι το υπέρογκο χρέος, στη δική μας περίπτωση.

Η Naomi Klein παρουσιάζει τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση δανείων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Γράφει: «Οι τρεις τυπικές απαιτήσεις (ιδιωτικοποιήσεις, κρατική απορρύθμιση και σημαντικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες) δεν ήταν καθόλου δημοφιλείς στους πολίτες» (σελ. 23).Σε αυτές τις τρεις λέξεις, δηλ. τις ‘ιδιωτικοποιήσεις’, την ‘κρατική απορρύθμιση’ και τις ‘σημαντικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες’, εδράζεται όλη η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης. Δυστυχώς τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά: Κυπριακές Αερογραμμές, ιδιωτικοποίηση λιμανιών, προσπάθεια ιδιωτικοποίησης Α.ΤΗ.Κ., σκάνδαλο διάλυσης ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΥ κ.λπ.).Η Naomi Klein παρουσιάζει εμφατικά την κατάσταση, ως εξής: «Θέλετε να σώσετε τη χώρα σας; Ξεπουλήστε την.» (σελ. 226).Τα αποτελέσματα αυτής της οικονομικής πολιτικής τα έχουμε βιώσει στο πετσί μας εδώ και μία πενταετία. Και θα τα βιώνουμε εφεξής, διότι δεν θα υπάρχει όριο. Τη συγκεκριμένη οικονομική πολιτική αποφάσισε η Κυβέρνηση να ακολουθήσει και στη δημόσια εκπαίδευση.

Είναι η λεγόμενη πολιτική «εξορθολογισμού» της Κυπριακής Εκπαίδευσης, που σήμερα επηρεάζει τους μάχιμους εκπαιδευτικούς, αύριο θα επηρεάσει τους διευθυντές των σχολείων και μεθαύριο θα αγγίξει τους επιθεωρητές των σχολείων… Πολιτική που σταδιακά και μεθοδευμένα θα απλώσει τα πλοκάμια της σε όλο το φάσμα του κρατικού μηχανισμού: στα υπουργεία, στα νοσοκομεία, στην αστυνομία, στον στρατό... Η επιτυχία αυτής της πολιτικής βασίζεται στο γεγονός ότι ο φόβος και οι ενοχές για τα αποτελέσματα της κρίσης δημιουργεί πολίτες ανεκτικούς και απαθείς σε επαναλαμβανόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, ίσως επειδή πιστεύουν ότι κάτι άλλο χειρότερο έπεται. Αυτό καλλιεργείται μεθοδικά από το Υ.Π.Π. μέσω μιας απόλυτα ξεκάθαρης ρητορικής, ας την ονομάσουμε ‘ρητορική του εξορθολογισμού’.

Η ‘ρητορική του εξορθολογισμού’ βασίζεται στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης με παράθεση είτε ψευδών είτε παραπλανητικών στοιχείων είτε και με απόκρυψη στοιχείων, με τον απόλυτο μηδενισμό του εκπαιδευτικού έργου, με επίθεση στο ήθος των εκπαιδευτικών, με συγκρίσεις ανόμοιων εκπαιδευτικών συστημάτων για δημιουργία εντυπώσεων, με χρήση αποτελεσμάτων διεθνών ερευνών κατά το δοκούν, με παράθεση λογιστικών πράξεων, με δημιουργία πλαισίου αντιπαράθεσης των γονέων με τους εκπαιδευτικούς, με έμφαση στην ανάγκη άμεσης εξεύρεσης πόρων για αντιμετώπιση με παρεμβατικά προγράμματα σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα σχολεία (για την αντιμετώπιση της βίας και παραβατικότητας, για την απομάκρυνση των ναρκωτικών από τα σχολεία, για τη συναισθηματική και την ψυχολογική στήριξη των μαθητών κ.λπ.). Περαιτέρω,  αναπτύσσοντας τον προβληματισμό πως εφεξής δεν θα έχουμε αναπτυξιακές δαπάνες στην εκπαίδευση, αφού το μισθολόγιο των εκπαιδευτικών θα απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού και δημιουργώντας εντυπώσεις πως οι εκπαιδευτικοί ευθύνονται για την κρίση, αφού δεν κατέρχονται στον ‘διάλογο’ (τη στιγμή που ο ‘διάλογος’ έχει τη μορφή εξαγγελίας τετελεσμένων αποφάσεων!), ενώ το Υ.Π.Π. διαμηνύει μέσω των ΜΜΕ την ετοιμότητά του για ‘διάλογο’ (όχι όμως για τις μονομερείς αποφάσεις που ήδη έλαβε το Υπουργικό Συμβούλιο, τις οποίες θεωρεί ως τετελεσμένο γεγονός!)… Η ‘ρητορική του εξορθολογισμού’ έχει ως στόχο να δημιουργήσει στην κοινή γνώμη ‘αγωνία’ και ‘φόβο’ για το μέλλον της εκπαίδευσης. Η προσπάθεια απορρύθμισης εδράζεται στα εξής:

  1. Διάλυση των Οργανώσεων των εκπαιδευτικών
  2. Δημιουργία εκπαιδευτικών ‘πολλών ταχυτήτων’, λόγω διαφορετικής μισθοδοσίας και όρων πρόσληψης
  3. Μεθοδική προσπάθεια απαξίωσης των εκπαιδευτικών στο πρόσωπο των γονέων και των μαθητών
  4. Ανακοινώσεις στελέχωσης υπό μορφή τελεσιγράφου, βάσει των - χωρίς συναίνεση - αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου
  5. Υποσχέσεις για μελλοντική στήριξη των οικογενειών που επέλεξαν την ιδιωτική εκπαίδευση για τα παιδιά τους
  6. Επιστράτευση των οργανωμένων γονέων για υποστήριξη του Υ.Π.Π., δίνοντάς τους θέση και λόγο σε συζητήσεις που αφορούν εργασιακά θέματα!

Η ‘ρητορική του εξορθολογισμού’ μάς οδηγεί συνειρμικά στην καταστροφή που έπληξε τη Νέα Ορλεάνη από τον τυφώνα «Κατρίνα», τον Αύγουστο του 2005. Όχι για να θυμηθούμε τις ανυπολόγιστες καταστροφές και τις σχεδόν 2000 ανθρώπινες απώλειες. Αλλά, για να γνωρίσουμε τι είχε συμβεί στο εκπαιδευτικό της σύστημα με τις ευλογίες του Milton Friedman, ο οποίος σε άρθρο του στη Wall Street Journal υποστήριξε τη ριζική μεταρρύθμισή του μετά την ολική καταστροφή από τον τυφώνα.

Γράφει η Naomi Klein «Η ριζοσπαστική ιδέα του Friedman ήταν, αντί να δαπανήσει η κυβέρνηση ένα μέρος από τα δισεκατομμύρια δολάρια της χρηματικής βοήθειας προς τους πληγέντες για την ανοικοδόμηση και τη βελτίωση του υπάρχοντος συστή­ματος δημόσιας παιδείας στη Νέα Ορλεάνη, να εφοδιάσει τις οικογένειες με κουπόνια, με τα οποία τα παιδιά θα μπορούσαν να πηγαίνουν σε ιδιωτικά εκ­παιδευτικά ιδρύματα - πολλά από τα οποία λειτουργούσαν με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος, ώστε με αυτό τον τρόπο να επιδοτηθούν από το κράτος» (σελ. 17). Συνεχίζει, ως εξής: «Σε αντίθεση με τον αργό ρυθμό με τον οποίο επισκευάζονταν τα φράγμα­τα και αποκαθίστατο η ηλεκτροδότηση, ο εκπλειστηριασμός του σχολικού συ­στήματος της Νέας Ορλεάνης πραγματοποιήθηκε με στρατιωτική ταχύτητα και ακρίβεια. Μέσα σε δεκαεννέα μήνες […] το σύστημα δημόσιας παι­δείας της Νέας Ορλεάνης αντικαταστάθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από επιδοτούμενα ιδιωτικά σχολεία. […] Οι δάσκαλοι της Νέας Ορλεάνης διέθεταν ένα ισχυρό συνδικάτο, ενώ τώρα πια η συλλογική σύμβαση των δα­σκάλων ήταν ένα κουρελόχαρτο και όλα τα μέλη του συνδικάτου (τετρακόσια εβδομήντα άτομα) είχαν απολυθεί. Μερικοί από τους νεαρότερους δασκάλους προσλήφθηκαν με μειωμένους μισθούς από τα επιδοτούμενα ιδιωτικά σχολεία, κάτι που όμως δε συνέβη για τους περισσότερους.» (σελ. 18).

Για τον Milton Friedman η τραγωδία της Νέας Ορλεάνης δεν ήταν παρά μια εξαιρετική ευκαιρία για ριζική μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, ενώ για τους Αφρο-αμερικανούς γονείς τα επιδοτούμενα ιδιωτικά σχολεία χρησιμοποιούνταν για να ανατραπούν οι κατακτήσεις του κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που διασφάλιζαν το ίδιο επίπεδο εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά.

Εξορθολογισμός; Στην κρίση σας…

*Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα της μετάφρασης του Άγγελου Φιλιππάτου για τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ (2010).

*Εκπαιδευτικός Μέσης Εκπαίδευση


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΠΠΕΛΛΟΣ
Sun September 02, 2018, 16:04:07
Αυτή είναι η πραγματική τωρινή και μελλοντική εικόνα των πραγμάτων, δυστυχώς σε όλο της το μεγαλείο. Από εμάς όμως εξαρτάτε. Θα τους αφήσουμε να υλοποιήσουν τους στόχους τους;

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
TEPAK-KENESTHESEIS
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
AIGAIA
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016

microsoft1718