KESJULY18

2018-08-26 18:37:21
Σας παρακαλώ κύριε Υπουργέ, αναλογιστείτε, μετρήστε  και θυμηθείτε …

Σας παρακαλώ κύριε Υπουργέ, αναλογιστείτε, μετρήστε και θυμηθείτε …


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΠΥΡΟΥ*

Κάποιες στιγμές το μυαλό κολλάει. Μαγεύεται από κάτι το όμορφο, το νέο, το πρόσκαιρο και  μπερδεύεται, φτιάχνει ιστορίες, στιγμές, σκέψεις, όνειρα... Αρπάζει μία στιγμή και τη στολίζει σαν να πρόκειται για μια μαύρη μπλούζα που θέλει κόσμημα στο λαιμό για να αναδειχτεί. Δραματοποιούνται τα γεγονότα, γιγαντώνονται και στήνει σημαίες για να δει μέχρι που μπορεί να φτάσουν οι αντοχές και οι δικές του αλλά κυρίως των άλλων.

Μέχρι να έρθει εκείνο το ΕΝΑ και σημαντικό γεγονός για να δώσει το βροντερό χαστούκι για να ξυπνήσει από το «γλυκό» όνειρο και να τον βγάλει από το λήθαργο. Βλέπει την αλήθεια σαν ξαφνικά κάποιος να άνοιξε τα φώτα μετά από χρόνια στο σκοτάδι.

Άλλωστε, πόσο καιρό να περιμένει κανείς, πόσο να κλείσει τα μάτια, πόσο να κάνει τον τυφλό, τον κουφό, τον … ; Κάποτε όλα περνούν, αρκεί να έρθει εκείνο το γεγονός το σημαντικό που θα το έχει ανάγκη και εκείνος δε θα μπορεί παρά να θυμηθεί…. να θυμηθεί ποιος ήταν, από πού ξεκίνησε, πού και πώς έφτασε και πού πάει…

Να ξυπνήσει κάποια στιγμή από το λήθαργο και να ξεκολλήσει από ανθρώπους που  νόμιζε  πως  υπάρχουν αλλά δεν υπήρξαν πραγματικά ποτέ στη ζωή του. Να αντιληφθεί πως εκείνοι που έπρεπε να είναι μαζί του φαίνονται στα δύσκολα, οι άλλοι να πάνε αλλού…

Δεν ξέρω κύριε Υπουργέ πόσο κατανοητοί ήταν οι αλληγορισμοί  μου και πόσο  μπορεί στο σημείο που φτάσαμε να σας αγγίξουν; Σας παρακαλώ κλειστείτε μόνος στο γραφείο σας για λίγες στιγμές, προσπαθήστε  να αναλογιστείτε και να μετρήσετε αυτά στα οποία σας έχουν οδηγήσει οι διάφοροι «αυλικοί», δήθεν συνεργάτες, «σοφοί» του οράματός σας, ή ακόμη και υποσκάπτες ,  «καρεκλο- γλείφτες» της θέσης σας, και ΘΥΜΗΘΕΙΤΑΙ :

-  Τότε, που και εσείς σαν νεαρός εκπαιδευτικός παλεύατε μαζί μας και πρωτοστατούσατε στις διαμαρτυρίες, για καλύτερες συνθήκες  εργασίας, για σεβασμό και αγιοπρέπεια του έργου μας.

-  Τότε, που δικαιολογημένα διαμαρτυρόσασταν γιατί ετσιθελικά και χωρίς καμιά ενημέρωση, διαβούλευση ή σοβαρό προβληματισμό,  οι προϊστάμενοι σας έκαναν αλλαγές και εφάρμοζαν «καινοτομίες» σαν να άλλαζαν πουκάμισα, είτε γιατί κάποιος «σοφός» το σκέφτηκε, είτε γιατί μια νέα κυβέρνηση θα εφάρμοζε τα δικά της.

-  Τότε, που για πρώτη φορά είχατε την μικρή, αλλά πολύ σημαντική και ανακουφιστική για σας,  μείωση του διδακτικού σας χρόνου, για να μπορείτε να έχετε την ευκαιρία ένα σαραντάλεπτο την μέρα να βάλετε μια μπουκιά ψωμί στο στόμα σας, να βγάλετε τα φυλλάδια που θα δώσετε στους μαθητές σας, να μιλήσετε με τους γονείς που θα σε επισκεφτούν, να συντονιστείτε με τους συναδέλφους και το δ/ντή σας, να συμβουλεύσετε και να στηρίξετε ατομικά τους μαθητές αλλά και τους συναδέλφους σας, να συμμετάσχετε σε πολυθεματικές ομάδες, να ….. 

-  Τότε, που ως απλό μέλος αρχικά ή και επικεφαλής αργότερα σημαντικών Ενδοτμηματικών Επιτροπών των Μαθηματικών, των ΤΠΕ, κ.ά. διαμαρτυρόσασταν και διεκδικούσατε ελαφρύνσεις στους υπευθύνους  των   τμημάτων ή των εργαστηρίων για να μπορέσουν να διαχειριστούν τα χίλια δυο άλλα, πέρα της υπέρμετρης βαρυφορτωμένης ύλης.

-   Tότε, που ως προϊστάμενος του Επαρχιακού σας Γραφείου εκλιπαρούσατε τους δικού σας προϊσταμένους  να σας παραχωρήσουν λίγες ώρες, για να στηρίξετε τα νηπιαγωγεία και την Ε.Ε. που δεν διαθέτουν ούτε μια ώρα «ελάφρυνσης- απαλλαγής»,  μακριά από επιφανειακές προσεγγίσεις, λογιστικούς υπολογισμούς και οικονομικίστικες πρακτικές.

-  Τότε, που έστω και για λίγο είχατε ασχοληθείς με το Συνδικαλισμό, είχατε διαπιστώσει πόσο σημαντικό στοιχείο της δημοκρατίας είναι ο ρόλο και ο λόγο του Συνδικαλισμού και άλλο τόσο η ύπαρξης της Οργάνωσης σας, όταν και εσείς υποχρεωθήκατε   να ζητήσετε την άποψη, τη συμβουλή ή τη βοήθεια της σε ώρες δύσκολες ή ανάγκης.

-  Τότε, που διδάξατε τις εκατοντάδες των μαθητών σας και απαιτήσατε  από τους γονείς τους να αναγνωρίζουν  ότι «αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως την ικανότητα να ζουν καλά» (Αριστοτέλης)

-  Τότε, που θυμώνατε που οι κυβερνόντες  δεν μπορούσαν να δουν πέρα από τη μύτη τους και τα στερεότυπα τους.

ΠΙΣΤΕΨΤΕ  λοιπόν  κύριε Υπουργέ  ότι «ήρωες» είναι αυτοί που κάνουν αυτό που πρέπει να γίνει, όταν χρειάζεται να γίνει και όχι γιατί τους το ψιθύρισαν κάποια «παπαγαλάκια,  ανεξάρτητα από τις συνέπειες στη θέση ή στην καριέρα τους.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ότι «δεν έχει σημασία τι έχεις στη ζωή σου, αυτό που μετράει είναι ποιους έχεις στη ζωή σου… και ότι, όλοι θα ξεχάσουν τι τους είπες, θα ξεχάσουν τι  τους έκανες, αλλά δεν θα ξεχάσουν ποτέ πώς τους έκανες να αισθάνονται»  (Omer B. Washigton).

Η πενταετία δεν θα αργήσει να περάσει και σύντομα θα διαπιστώσετε πως   αυτοί που θα σας κοιτούν στα μάτια στο υπόλοιπο της ζωής σας, δεν είναι οι περαστικοί: ΠτΔ, Αρχιεπίσκοπο, Γενικό Ελεγκτή, Προέδροι Συνομοσπονδιών Γονέων,… (προτιμώ να λέω τη θέση-αξίωμα παρά το όνομα τους…!!!), αλλά οι χιλιάδες απλοί γονείς που προστάτεψες τα παιδιά τους και την εικόνα του δημόσιου σχολείου. Είναι ακόμη  οι άλλοι τόσοι ακούραστοι, αγνοί εκπαιδευτικοί που τους εμπιστεύτηκες και πορεύτηκες μαζί τους όπως έκανες μέχρι τώρα για 32 τόσα χρόνια.

Να είστε σίγουρος κύριε Υπουργέ, πως αν αφιερώσετε τα λίγα λεπτά, θα θυμηθείτε όχι μόνο αυτά, αλλά και πολλά πιο σημαντικά άλλα. Τότε θα πιστέψετε ότι μπορείτε να γίνετε ο Υπουργό της Παιδείας και του Πολιτισμού, που έχει Όραμα και θα κάνει τη διαφορά και όχι απλά ο διεκπεραιωτής που ενεργεί αυστηρά στα πλαίσια της Κυβερνητικής Πολιτικής και των οικονομικών δεσμεύσεων.

*Πρόεδρος ΔΗ.ΚΙ. Δασκάλων Νηπιαγωγών


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
TEPAK-KENESTHESEIS
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
AIGAIA
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016

microsoft1718