KESJULY18

2018-07-17 09:31:28
Εσείς θα αντέχατε την πίεση;

Εσείς θα αντέχατε την πίεση;


    ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΧΑΛΛΟΥΜΑ*

    Μέσω του προσωπικού του λογαριασμού ο Γενικός Ελεγκτής της Κυπριακής Δημοκρατίας εκφράζει την ελπίδα ότι η κυβέρνηση αυτή τη φορά θα αντέξει την πίεση από τους εκπαιδευτικούς και ότι θα εφαρμόσει στην Μεταμνημονιακή εποχή, τα Μνημονιακά μέτρα της Τρόικας (7.11.2012 και 27.3.2013) για αύξηση του διδακτικού χρόνου των εκπαιδευτικών κατά μία διδακτική περίοδο. Τον παρακολουθήσαμε επίσης σε άλλες παρεμβάσεις του να μιλά με έντονο ύφος κατά των εκπαιδευτικών και να παροτρύνει τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού για λήψη μέτρων προς την κατεύθυνση που υποδεικνύουν οι συστάσεις του. Μια από αυτές είναι και η εισήγηση οι εκπαιδευτικοί να επιστρέφουν στα σχολεία αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο.

    Είμαι σίγουρη ότι η κυβέρνηση θα αντέξει την πίεση. Το έχουμε δει άλλωστε να γίνεται και σε κινητοποιήσεις σε άλλα καθεστώτα, δημοκρατικά και μη. Είμαι επίσης σίγουρη ότι και οι εκπαιδευτικοί θα αγωνιστούν για τα δίκαια αιτήματα τους και για το καλώς νοούμενο συμφέρον των μαθητών τους, και ότι θα αντέξουν την πίεση από τυχόν  επιβεβλημένα μέτρα εκ των άνωθεν. Δεν είμαι όμως σίγουρη αν άνθρωποι τεχνοκράτες και γραφειοκράτες, καθώς και εκπαιδευτικοί που έχουν κάποια χρόνια να μπουν στην τάξη, θα άντεχαν την πίεση των όσων οι ίδιοι εισηγούνται, αν ήταν στη θέση του σημερινού Κύπριου εκπαιδευτικού. Δεν είμαι επίσης σίγουρη αν το δημόσιο σχολείο θα αντέξει την πίεση ή αν θα οδηγηθεί στην πλήρη υποβάθμιση. Μια υποβάθμιση που ξεκίνησε με την αυθαίρετη μείωση διδακτικών περιόδων από τη διδασκαλίας της πρώτης ξένης γλώσσας, στρέφοντας με τον τρόπο αυτό όσους τουλάχιστον δύνανται οικονομικά, προς τα ιδιωτικά σχολεία.

    Προφανώς όσοι βάλλουν κατά των εκπαιδευτικών δεν γνωρίζουν τον τρόπο που ο σύγχρονος εκπαιδευτικός εργάζεται και ούτε τις συνθήκες εργασίας του. Το μόνο που θα θυμούνται είναι οι παλιοί καλοί καιροί των δικών τους μαθητικών χρόνων που ο δάσκαλος απάγγελε το μάθημα καθήμενος στην έδρα του και οι μαθητές σαν αμείλικτα και ακίνητα στρατιωτάκια ήταν υπόχρεοι να παπαγαλίζουν τη γνώση. Αυτοί οι καιροί έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Στην σύγχρονη εποχή ο εκπαιδευτικός ως καθοδηγητής και διευκολυντής θα πρέπει να βοηθήσει τον μαθητή να κατακτήσει τη γνώση βιωματικά και εμπειρικά και να αναπτύξει τις ικανότητες του. Από τις δασκαλοκεντρικές μεθόδους και τη μαζική μάθηση έχουμε περάσει στις μαθητοκεντρικές μεθόδους, και εξατομικευμένη (personalized learning) και διαφοροποιημένη μάθηση. Αυτό μεταφράζεται ως εξουθενωτική διδασκαλία για τον εκπαιδευτικό, παρά τα αδιαμφισβήτητα οφέλη που απορρέουν από τις σύγχρονες αυτές μεθόδους διδασκαλίας που κάνουν τη διδασκαλία/μάθηση αποτελεσματικότερη.

      Για να γίνω πιο κατανοητή σε όσους δεν έχουν σχέση με την εκπαίδευση και θα έχουν ακούσει για το ότι μια διδακτική περίοδος ισούται με τέσσερις περιόδους εργασίας σε ένα γραφείο, ας μου επιτραπεί να παρομοιάσω τη διδασκαλία με τη μαγειρική. Παλαιότερα οι εκπαιδευτικοί έστρωναν τραπέζι για τους μαθητές τους και το μενού περιελάμβανε φασόλια γιαχνί, τα οποία οι μαθητές ήταν υπόχρεοι να φάνε πρώτα, και κατόπιν να αποστηθίσουν τη συνταγή που ο εκπαιδευτικός τους έδινε σε περίπτωση που χρειαζόταν να την εκτελέσουν οι ίδιοι στο μέλλον. Στις μέρες μας ο σύγχρονος δάσκαλος, αρχικά πρέπει να ετοιμάσει τα υλικά όχι μόνο για τη φασολάδα γιαχνί αλλά και για βραστά φασόλια, με όλα τα συμπληρωματικά υλικά (κολοκύθι, πατάτα, καρότα, κ.α.), συνοδευόμενα με λίγο τόνο ή fish fingers (για τους πιο δύσκολους μαθητές/γευματίζοντες/μελλοντικούς μάγειρες), γιατί πρέπει να λάβει υπόψιν του όλα τα γούστα και ανάγκες των μαθητών του. Στη συνέχεια οι μαθητές κάποτε δουλεύοντας ατομικά, κάποτε ανά ζευγάρια και κάποτε ομαδικά προσπαθούν να επιτύχουν το στόχο, που είναι η παρασκευή διαφόρων εκδοχών της φασολάδας. Ο εκπαιδευτικός/μάγειρας φυσικά διαρκώς οργανώνει, συντονίζει, καθοδηγεί, παρατηρεί και ανατροφοδοτεί τους μαθητές του κατά τη διάρκεια του μαθήματος.

    Παράλληλα με τα πιο πάνω, γίνεται και η αξιολόγηση της όλης διαδικασίας αλλά και του μαθητή που πρέπει να είναι συνεχής και διαμορφωτική ούτως ώστε να προσαρμόζεται διαρκώς η διδασκαλία στις ανάγκες του μαθητή. Με αυτό τον τρόπο βοηθιέται ο κάθε μαθητής ξεχωριστά και βελτιώνεται πάντοτε σε σχέση με τον εαυτό του.  Με βάση τα δεδομένα του συγκεκριμένου μαθήματος ακολουθεί σχέδιο δράσης για το επόμενο μάθημα.  Συνεπώς  πριν μια συγκεκριμένη διδακτική περίοδο έχει προηγηθεί η διαγνωστική αξιολόγηση των αναγκών και ικανοτήτων των μαθητών μας, η μελέτη της ύλης που θα διδάξουμε και πολλές φορές η ανεύρεση αυτής από επίκαιρες και έγκυρες πηγές (εφόσον ζούμε στην εποχή όπου η γνώση μεταβάλλεται διαρκώς), καθώς και η προσαρμογή αυτής στις ανάγκες και ικανότητες των μαθητών μας. Μεγάλη πρόκληση στη σύγχρονη εποχή αποτελεί και η  διέγερση και η διατήρηση του ενδιαφέροντος των μαθητών. Και σε όλα αυτά δεν έχω συμπεριλάβει τις συχνές ενοχλητικές, αγενείς, ως και παραβατικές συμπεριφορές κάποιων μαθητών που ο εκπαιδευτικός καλείται να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει εν ώρα μαθήματος. Ως αποτέλεσμα, με την ολοκλήρωση μιας διδακτικής περιόδου σε τάξη των 20-25 μαθητών ο εκπαιδευτικός νοιώθει σωματικά και ψυχικά «ΣΤΑΓΓΙΣΜΕΝΟΣ».

    Ο εξωδιδακτικός δε χρόνος στο σχολείο περιλαμβάνει συντονισμούς με συναδέλφους, μια τουλάχιστον περίοδο τη βδομάδα, εφημερεύσεις μια φορά τη βδομάδα, αναπληρώσεις, συνεδριάσεις καθηγητικού συλλόγου, συναντήσεις με γονείς, συναντήσεις με μαθητές, κτλ. Στον εξωσχολικό πάλι χρόνο μας, περιλαμβάνονται επιμορφώσεις (υποχρεωτικές και μη), ετοιμασία διδασκαλίας μαθήματος που ακόμα και στις περιπτώσεις που  η ύλη και η τάξη είναι η ίδια, το μάθημα διαφοροποιείται ανάλογα. Άλλες είναι παραδείγματος χάριν οι ανάγκες και ικανότητες των μαθητών της Κατεύθυνσης Θετικών Επιστημών και άλλες των μαθητών της Κατεύθυνσης Εμπορίου και Υπηρεσιών. Κάτι τέτοιο  δεν γινόταν παλαιότερα στην παραδοσιακή τάξη όπου one size fitted all. Έχουμε επίσης την προετοιμασία κατ οίκον εργασιών, projects, διαγωνισμάτων και εξετάσεων καθώς και την διόρθωση αυτών. Όλα αυτά αλλάζουν είτε κάθε χρόνο, είτε κάθε 2-3 χρόνια εφόσον έχουμε Νέα Αναλυτικά Προγράμματα ή νέα διδακτικά εγχειρίδια.

    Μέσα σε όλα τούτα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν καθηγητές που μοιράζονται σε 2, 3, 4 και ακόμη σε 5 σχολεία στην ίδια επαρχεία, ή ακόμη και σε δύο ή τρεις διαφορετικές επαρχίες, χωρίς καμία απαλλαγή από διδακτικές περιόδους, όπως ίσχυε παλαιότερα! Με αποτέλεσμα να τρέχουν σαν τον αείμνηστο Βέγγο για να προλάβουν να μπουν στη τάξη εγκαίρως. Επίσης, υπάρχουν καθηγητές που ασχολούνται με Ευρωπαϊκά προγράμματα (προετοιμασία υλικού, οργάνωση, καθοδήγηση μαθητών) και συναντιόνται με μαθητές για την ετοιμασία δράσεων τόσο σε σχολικό αλλά κυρίως σε απογευματινό χρόνο, για να βολέψει μαθητές διαφορετικών τάξεων, χωρίς καμία απαλλαγή πάλι από διδακτικές περιόδους, όπως ίσχυε παλαιότερα! Αλήθεια, όταν θα χτυπάμε κάρτα σύμφωνα με τις εισηγήσεις του Γενικού Ελεγκτή, αυτός ο χρόνος που μπορεί να φτάνει και τις 2-3 ώρες τη βδομάδα, θα υπολογίζεται και θα αμείβεται για υπερωρία;

    Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στον πολυσχιδή και πολυσήμαντο ρόλο του υπευθύνου τμήματος που πέρα από τα καταχώρηση/ενημέρωση απουσιών και τις συχνές συναντήσεις με το τμήμα του κάθε μήνα σε διδακτικό, και όχι μόνο, χρόνο, για ενημέρωση για τα του σχολείου, καθοδήγηση και νουθεσία των μαθητών του, επίλυση προσωπικών προβλημάτων (όπου είναι δυνατόν ή παραπομπή σε ειδικό), αναλαμβάνει και δράσεις όπως συμμετοχή σε μαθητικά συνέδρια και επισκέψεις σε διάφορους χώρους ενδιαφέροντος. Για τις δράσεις αυτές απαιτούνται ώρες εργασίας εκ μέρους του καθηγητή που θα προετοιμάσει, θα καθοδηγήσει και θα συντονίσει τους μαθητές του για να έχουν μια επιτυχή και παραγωγική συμμετοχή.

     Πραγματικά αν οι εκπαιδευτικοί υπολογίζαμε τις ώρες εργασίας μας τόσο στο σχολείο, όσο και εκτός σχολείου, και τα διδακτικά και άλλα καθήκοντα μας σε σχέση με το μισθό και τα συσσωρευόμενα και δυσεπίλυτα και ανεπίλυτα προβλήματα στο χώρο της εκπαίδευσης, δεν θα κάναμε όσα κάνουμε καθημερινά, και αρκετοί από εμάς θα παρατούσαμε το επάγγελμα. Ας μην ξεχνάμε και αυτούς που διορίστηκαν μετά το 2011 και την κατάργηση των συνταξιοδοτικών ωφελημάτων τους, παρά το ότι πληρώνουν συνταξιοδοτικές εισφορές χωρίς ανταποδοτικό όφελος. Επειδή, ωστόσο, αυτό που κάνουμε δίνει νόημα στη ζωή μας, εφόσον μεταμορφώνουμε τα μυαλά και αγγίζουμε τις ψυχές νέων ανθρώπων, θεωρούμε το έργο που επιτελούμε λειτούργημα και όχι επάγγελμα.  Φοβάμαι, όμως, ότι περισσότερη πίεση στο ήδη δύσκολο και βεβαρημένο πρόγραμμα του εκπαιδευτικού θα έχει αρνητικές συνέπειες στο δημόσιο σχολείο, μιας και λόγο έλλειψης χρόνου και ψυχικής αντοχής θα αναγκαστούν οι εκπαιδευτικοί να μειώσουν τα όσα  προσφέρουν σε αυτό, με τελικό ζημιωμένο αποδέκτη... τους μαθητές.

*Εκπαιδευτικός Μέσης και γονιός παιδιών στο δημόσιο σχολείο.


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
TEPAK-KENESTHESEIS
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
AIGAIA
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016

microsoft1718