KESAISTHTIKI18

2018-06-03 20:39:47
Επικήδειος λόγος Πρύτανη, Καθηγητή Κωνσταντίνου Χριστοφίδη στην κηδεία του Ανδρέα Αλεξάνδρου

Επικήδειος λόγος Πρύτανη, Καθηγητή Κωνσταντίνου Χριστοφίδη στην κηδεία του Ανδρέα Αλεξάνδρου


Φίλε Ανδρέα, αγαπημένες μας συνάδελφε είμαστε όλοι εδώ, για το τελευταίο αντίο!

Με βαθύτατη θλίψη το Πανεπιστήμιο Κύπρου, η Πολυτεχνική Σχολή,  το Τμήμα Μηχανικών Μηχανολογίας και Κατασκευαστικής και σύσσωμη η ακαδημαϊκή κοινότητα, αποχαιρετούν τον Καθηγητή Ανδρέα Αλεξάνδρου.

Η ακαδημαϊκή χρονιά κλείνει με μία ακόμα θλιβερή είδηση. Χάσαμε τον Καίσαρα Μαυράτσα, από τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών και Επιστημών της Αγωγής, τον Πάνο Πασιαρδή, της Σχολής Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης και σήμερα έχω το θλιβερό προνόμιο να αποχαιρετώ έναν αγαπημένο συνάδελφο της Πολυτεχνικής Σχολής.

Ο Ανδρέας εξελέγη Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρο το 2000 και το 2001 μετακόμισε με την οικογένειά του από την Αμερική  και ανέλαβε καθήκοντα με στόχο την ίδρυση του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών και Μηχανολόγων Παραγωγής και της Πολυτεχνικής Σχολής. Υπηρέτησε ως πρώτος Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής μέχρι το 2008. Ο Ανδρέας έδωσε μια σειρά από μάχες για να γίνει αυτή η σχολή πραγματικότητα.

Μία σχολής που σήμερα, χάρη στα γερά θεμέλια που έθεσε και ο ίδιος μαζί με άλλους συναδέλφους, ξεχωρίζει, πρωτοπορεί και αριστεύει.

Με τον Ανδρέα είχα την τύχη να συνεργαστώ για τη δημιουργία της Σχολής των Επιστημών και Τεχνολογίας της Θάλασσας. Στοχο-προσηλωμένος, μεθοδικός, παθιασμένος με την επιστήμη και το πανεπιστήμιό του, διαλεκτικός, εργάστηκε άοκνα, σε κάτι που ήξερε να κάνει καλά. Εργάστηκε ενάντια στο ρεύμα θα έλεγα!

Ο Ανδρέας δεν θα είναι παρών στην εισδοχή των πρώτων φοιτητών της νέας μας Σχολής, όμως είμαι βέβαιος ότι από εκεί που θα είναι θα χαμογελά με ικανοποίηση.

Μπορεί να έφυγες Ανδρέα, τα χνάρια σου όμως, έχουν αποτυπωθεί στο πανεπιστήμιό σου. Έχεις αφήσει το δικό σου ανεξίτηλο στίγμα στο πρώτο ανώτατο ακαδημαϊκό ίδρυμα του τόπου μας. Θα είσαι μαζί μας Ανδρέα, στα εγκαίνια του κτιρίου της πολυτεχνικής σχολής! Γιατί Ανδρέα θα είναι πάντα και η δική σου σχολή.

Μπορούμε να σου πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ, για την αγάπη σου, την εργατικότητα και την αφοσίωση σου στο όραμα της Πολυτεχνικής Σχολής και γενικότερα του Πανεπιστημίου μας.

Στις ελεύθερες σου ώρες, φωτογράφιζε τα πάντα Ανδρέα. Ήθελες να αποτυπώνεις τη ζωή που ίσως γνώριζες ότι γλιστρούσε μέσα από τα δάκτυλά του. Λες και ήξερες ότι κάθε στιγμή πρέπει να τη δεις μέσα από διαφορετικούς φακούς, να την εξετάσεις, να τη μελετήσεις, να τη θαυμάσεις και να την κρατήσεις αναλλοίωτη στο χρόνο.

Ανδρέα, τις στιγμές που πρόσφερες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, τις φωτογραφίσαμε και εμείς στη μνήμη μας και θα τις θυμόμαστε για πάντα.

Είχα την τύχη να συζητήσω αρκετές φορές μαζί σου. Ειδικά τα τελευταία χρόνια. Αγαπούσες την Κύπρο, τον τόπο, τη γενέθλια γη σου. Για αυτό εξάλλου σήμερα είμαστε όλοι εδώ, εδώ που έκανες τα πρώτα σου βήματα. Κι αυτό φαινόταν Ανδρέα στον τρόπο που λειτουργούσες, που ζούσες, που εργαζόσουν. Γιατί το προϊόν της δουλειάς σου, ήταν προϊόν αγάπης, ήταν πολύτιμο και σπουδαίο. Σε στεναχωρούσαν πράγματα, ειδικά τα εμπόδια για τη δημιουργία της νέας Σχολής. Τα πικρά χαμόγελα όμως, δεν έκαμψαν την αποφασιστικότητά σου. Φτάσαμε μέχρι το τέλος.

Ο Ανδρέας μοιραζόμασταν το όραμα του πανεπιστημίου της αριστείας, της Κύπρου της αριστείας. Ήταν ο άνθρωπος που δεν συμβιβαζόταν με το σύνηθες. Επιδίωκε και αγκάλιαζε τις αλλαγές. Ρίσκαρε! Είχε μια αγάπη για τους νέους συναδέλφους, έβλεπε σ΄ αυτούς το Πανεπιστήμιο του μέλλοντος, πάντα όμως τον διέκρινες για το ακριβοδίκαιο πνεύμα του.

Ανδρέα δεν αρνήθηκες ποτέ ακόμα και τις πιο δύσκολες αποστολές, όπως το να προεδρεύσεις την Επιτροπή Πειθαρχικού Ελέγχου, παρά το κόστος και το βάρος της θέσης.

Δούλεψες σκληρά στο γραφείο «Διασύνδεσης Πανεπιστημίων με τον επιχειρηματικό κόσμο». Είχες ουσιαστικά αποτελέσματα εντάσσοντας την πρακτική άσκηση στα προγράμματα σπουδών. Θυμάμαι αυτό που μου έλεγες «ανοίγουμε πόρτες για τους νέους ανθρώπους». Αυτός είναι ο ρόλος μας Ανδρέα, η αποστολή μας!

Το Πανεπιστήμιο Κύπρου έχασε ένα εξαίρετο στέλεχος, οι φοιτητές έναν καλό δάσκαλο και εμείς έναν ακριβό και έντιμο συνάδελφο.

Οραματιστής και κυνηγός του ανέφιχτου ο Ανδρέας, είναι ανάμεσα στους ανθρώπους και συναδέλφους που δεν απαντούσαν ποτέ «αυτό δεν γίνεται». Πάντα συζητούσε το πως «μπορεί να γίνει». Αυτή την αρετή δεν τη συναντάς σε πολλούς ανθρώπους. Είναι σπάνια! Είναι σπάνια γιατί είναι ο δύσκολος δρόμος! Γιατί πάντα, όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, προχωρούν μόνο οι ξεχωριστοί.

Σε όλους τους οργανισμούς υπάρχουν οι λίγοι άνθρωποι που κοιτάζουν μπροστά, προχωρούν χωρίς δισταγμούς, ανοίγουν δρόμους και καθοδηγούν ολόκληρες γενιές. Ανήκεις Ανδρέα σ΄ αυτή την εκλεκτή και ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων.

Ανδρέα, μου μίλησες αρκετές φορές για τη γυναίκα, τα παιδιά σου, τις αδελφές σου, τους γονείς σου. Πάντα ξεχείλιζε στα λόγια και τα μάτια σου η αγάπη, η στοργή και η έννοια σου για τους αγαπημένους σου. Νάντια και Νικόλα, ο πατέρας σας ήταν εξαιρετικός επιστήμονας και ξεχωριστός άνθρωπος! Να του μοιάσετε!

Φεύγεις με αξιοπρέπεια. Κουβάλησες αθόρυβα, 10 ολόκληρα χρόνια, το δικό σου σταυρό. Δεν τον φανέρωσες, δεν παραπονέθηκες. Φεύγεις καθηγητής της ζωής, αφήνοντας πίσω σου ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και ανθρώπους που θα σ΄ αγαπάνε, θα σε τιμούν και θα σε θυμούνται για πάντα.

Θα μας λείψεις Ανδρέα, θα μας λείψει η ξεχωριστή σου διάθεση και ευγένεια. Θα μας λείψουν όλα εκείνα που συνθέτουν και σφυρηλατούν την αδελφική και συναδελφική φιλία.

Για το ήθος, το χαρακτήρα, τη στάση ζωής σου, την πραότητα και την αγάπη σου για τη γνώση και τη διάδοσή της, για τις στιγμές και τις αναμνήσεις Ανδρέα, η οικογένειά σου, αλλά και το πανεπιστήμιό σου είναι περήφανοι.

Είμαστε όλοι εδώ, για να σου απευθύνουμε το ύστατο χαίρε και ένα ειλικρινές ευχαριστώ, από τα βάθη της καρδιάς μας για όσα μας πρόσφερες, για όσα μας δίδαξες και για όσα μας ενέπνευσες.

Τώρα δίπλα από το φέρετρο σου, Ανδρέα, θα επαναλάβω κάτι που είναι αποτυπωμένο σε μια απλή επιγραφή για ένα άλλο δάσκαλο σε ένα κοιμητήριο της κατεχόμενης Αμμοχώστου: «Πόσο υπέροχο πράγμα είναι ο άνθρωπος όταν είναι πραγματικά άνθρωπος»!

Σήμερα, Το Πανεπιστήμιο Κύπρου, η κοινότητα σου, σου λέει το τελευταίο «αντίο».

Καλό σου ταξίδι συνάδελφε και φίλε!


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Λ.Κωνσταντίνου
Mon June 04, 2018, 18:22:02
Καλό σου ταξίδι αγαπημένε φίλε,
πρότυπο συζύγου και πατέρα, υιού και αδελφού,
συνάδελφου και φίλου, πρότυπο ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Ελαφρύ ας είναι το χώμα που σε σκεπάζει.

Ι. Ευθυμίου
Mon June 04, 2018, 06:41:13
Καλό ταξίδι φίλε Ανδρεα

FREDERICK-EX
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
THALIS
microsoft1718
AOSINK
HPJETPRO
CDA2018
PAJULY17
AIGAIA
MOECEE
FORUMMARCH
iky2018
global
OPAPCYPRUS
Middlesex2016