KESJULY18

2018-06-01 15:13:35
Ο σάκος του μποξ

Ο σάκος του μποξ


ΤΗΣ ΡΕΒΕΚΚΑΣ ΣΙΕΚΚΕΡΗ*

Συνάδελφοι, είδατε ποτέ καμιά ταινία με αγώνες πυγμαχίας; Ακόμα και αν το αρνηθείτε, δεν γίνεται να σας πιστέψω . Κάπου, κάποτε κάνοντας zapping στην τηλεόραση θα δώσατε πάνω σε ένα αγώνα μποξ. Κάποια σκηνή θα είδατε με τον Σταλόνε ή τον Σβατσενέικερ να σφίγγουν τα δόντια, ενώ την ίδια στιγμή κτυπούν εκείνο τον κακομοίρη τον σάκο του μποξ με μίσος. Τι; Α, τελικά το θυμηθήκατε το σκηνικό από το έργο. Καλά κάνατε. Γιατί και σεις δεν είσαστε τίποτα περισσότερο από αυτό τον σάκο του μποξ. Μάλιστα συνάδελφοι. Είστε ένας σάκος του μποξ με όλα του τα χάλια. Ξεφτισμένοι, ξεφτιλισμένοι και απαθείς να δέχεστε πανταχόθεν κτυπήματα.

Σαν ένας  καλός σάκος του μποξ πρώτα από όλα δέχεστε  κτυπήματα από:

Α) Τον ίδιο σας  τον εαυτό.

Μέσα σε ένα κυκεώνα ιδεών, συχνά αντιφατικών και με μια ατέρμονη φάση συζητήσεων επί συζητήσεων που δεν καταλήγουν πουθενά, νιώθετε χαμένοι και πιο μόνοι από ποτέ. Νιώθετε ενοχές που δεν θα έπρεπε να ήταν δικές σας, ενοχές γιατί δεν καταφέρατε όσο και αν προσπαθήσετε να κτίσετε τους χαρακτήρες που θα θέλατε να υπάρχουν στην αυριανή κοινωνία. Ενοχές γιατί φορτωθήκατε μια ιστορία ενός τόπου που δεν αλλάζει. Καλείστε να διαχειριστείτε καταστάσεις και λάθη του παρελθόντος που δεν βλέπετε να διορθώνονται.  Και ας προσπαθήσατε και ας προσπαθείτε…. Μπλέκεστε σε δείκτες επάρκειας και επιτυχίας την στιγμή που στις σχολικές σας μονάδες δεν υπάρχει πολλές φορές χαρτί για να φωτοτυπήσετε και αναγκάζεστε να φέρετε το δικό σας. Ή δεν υπάρχει μελάνι για τον εκτυπωτή ή δεν υπάρχει καν εκτυπωτής ή projector ή ….. μικρά και μεγάλα ‘ή’ που σας εμποδίζουν να κάνετε την δουλειά σας με τον τρόπο που οι μεγάλοι σοφοί του Υπουργείου Παιδείας σας διδάσκουν στα σεμινάρια.. Φταίτε εσείς. Όχι δεν είναι η ιδέα σας. Φταίτε εσείς, και όχι οι άλλοι. Κρύψτε το κεφάλι στα γόνατα σας και επαναλάβετε σταθερά μετά από μένα «Φταίμε εμείς…»

Β) Την  πολιτεία

Η πολιτεία είναι ένας μεγάλος μποξέρ για τους εκπαιδευτικούς. Την κρίσιμη ώρα της κρίσεως έκρινε, με τη γνωστή σοφία που την χαρακτηρίζει, να αποκόψει τους μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων και να κτυπήσει στο ψαχνό τους εκπαιδευτικούς. « Να ππέσει λίο η μούττη τους» που λέμε και στην κυπριακή, γιατί τον είχανε πάρει «πολύ ψηλά τον αμανέ»… Αποκοπές που δεν επιστράφηκαν μετά την περίφημη ανάκαμψη ποτέ για το κοινό καλό. Και προγράμματα, ολημερίς και ολονυχτίς προγράμματα. Κάτι σαν το γεφύρι της Άρτας . «Ολημερίς το χτίζανε το βράδυ γκρεμιζόταν ..» Ώσπου να συνηθίσουμε ένα πράγμα, να δουλέψουμε ένα διδακτικό βιβλίο, τσουπ  πετάγεται ένα άλλο. Στα πλαίσια πάντοτε της περίφημης «εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης». Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ανταποκρίνονται άμεσα σε κάθε αλλαγή του προγράμματος χωρίς πολλές διαμαρτυρίες.. Όσοι είναι καθημερινά μες τα σχολεία δεν δικαιούνται να έχουν άποψη . Ή αν θέλουν να έχουν άποψη, ας την εκφράσουν αν συμφωνήσουν ποτέ μεταξύ τους στην  εκπαιδευτική τους οργάνωση.  Αυτή με τη σειρά της ας την πάρει παρακάτω. Κάτι σαν σκυταλοδρομία … μέχρι το τέρμα ή μέχρι τελικής πτώσεως.

‘Έπειτα είναι και το τελευταίο … Το πολύ σοβαρό θέμα της ασφάλειας εντός σχολικού χώρου. Τις τελευταίες μέρες είδαμε τους εκπαιδευτικούς να σύρονται επί τούτου. Δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε στο δημοτικό του Αλεθρικού. Εκείνο που ξέρω είναι ότι ένα παιδάκι έχασε την ζωή του και μια μάνα χάνοντας το παιδί της έχασε «το φως των αμμαθκιών της.» Πέρα από τις φλυαρίες και τα τεντωμένα δάκτυλα στο στυλ «εσύ είσαι ο φταίχτης», το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Επί της ευκαιρίας το πολύ σοβαρό θέμα της εφημέρευσης των εκπαιδευτικών κατά την ώρα των διαλειμμάτων έρχεται στην επιφάνεια. Ένα θέμα που ανοίγει πληγές γιατί θέτει επί τάπητος το  θέμα της ασφάλειας εντός σχολικών χώρων. Πριν βιαστεί η πολιτεία να δικαιολογήσει τα δικά της άπλυτα, ας αναλογιστεί την πρακτική όψη του ζητήματος. Ας δεηθεί να ρωτήσει εμάς που το βιώνουμε κάθε μέρα. Πώς είναι δυνατό ένας εκπαιδευτικός να κλειδώνει την αίθουσα, αφού πρώτα αδειάσει από μαθητές που θέλουν να πάρουν το σάντουιτς τους, επιστρέφουν γιατί έχουν ξεχάσει το νερό τους ή τα λεφτά τους και εσύ πρέπει να τους περιμένεις υπομονετικά γιατί στο κάτω κάτω παιδιά είναι, να τρέχεις να πάρεις τα βιβλία σου στον καθηγητικό σύλλογο και μετά να βρεθείς σε χρόνο μηδέν στην άλλη άκρη του σχολείου για εφημέρευση; Χωρίς καμμιά καθυστέρηση όπως λένε οι εντολές του Υπουργείου και του εκάστοτε σχολείου ….. Πολύ καλά λένε οι εντολές .. το θέμα είναι πρακτικά πώς εφαρμόζονται. Την κάπα του σούπερμαν πού την βάλαμε είπαμε;

Και το άλλο; Να είσαι υπεύθυνη  για τα παιδιά που θα παίξουν ποδόσφαιρο και σίγουρα σε κάποια φάση θα διαφωνήσουν για το σκορ (Κύπριοι γαρ) και θα πέσει και κανένας ψιλοκαυγάς. Να πρέπει εσύ μισή μερίδα πράγμα να διευθετήσεις τη διένεξη χωρίς να σπάσει μύτη. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν σε μερικά δευτερόλεπτα και ταυτόχρονα πρέπει να έχεις τα μάτια σου δεκατέσσερα μην και πάνε μερικοί μαθητές στους ορόφους και αποφασίσουν να κάνουν τον Σούπερμαν (μακαρίτης είναι ο Κρίστοφερ Ρηβ αλλιώς σίγουρα θα φταρνιζόταν). Θα σου πει το Υπουργείο « Καλά κυρία μου η δουλειά σου ποια είναι; Να κάνεις την δουλειά σου..» Ναι μα πόσες φορές να το πούμε από την στήλη αυτή … Εμείς οι εκπαιδευτικοί ακριβώς αυτό θέλουμε να κάνουμε …Να εκτελούμε τα όποια καθήκοντα μας ανατίθενται με σωστό τρόπο. Ζητούμε και θα συνεχίσουμε να ζητούμε την βοήθεια σας…. Όχι την θεωρητική βοήθεια σας αλλά την πρακτική …. Αλλιώς παραγγείλετε καμμιά εκατοστή κάπες του Σούπερμαν να τις έχουμε πρόχειρες.

Το άλλο θέμα που μας φαίνεται κάπως παράδοξο είναι το τελευταίο φρούτο με «τα χαρτούθκια των βαθμολογιών» . Δεν καταλαβαίνω με το φτωχούτσικο μου μυαλό ποιος ο σκοπός να δίνονται οι βαθμολογίες των μη εξεταζόμενων μαθημάτων πρώτα. Η εξήγηση ότι έτσι δίνεται η ευκαιρία στους μαθητές να ζητήσουν βελτίωση του βαθμού τους δεν με ικανοποιεί καθόλου, μα καθόλου. Έπειτα να δίνεται το «χαρτούι» αριθμός 2 με τις βαθμολογίες των εξεταζόμενων μαθημάτων και στο τέλος ο κανονικός έλεγχος. Καημένα δέντρα του Αμαζόνιου. Ακόμα και εδώ στην μικρή εναλία γη της Κύπρου δεν καταλαβαίνουν τον πόνο σας….

Γ) Την κοινωνία

Τέλος φτάνουμε στο πιο σημαντικό κομμάτι από το οποίο τρώει τα κτυπήματα ο σάκος του μποξ. Την κοινωνία γύρω μας. Νιώθουμε ότι δεχόμαστε κτυπήματα πανταχόθεν… Γιατί για όλους είμαστε εκείνοι που έχουμε τους ευνοϊκότερους όρους εργασίας από όλα τα επαγγέλματα. Οι τυχεροί που έχουν τους πιο ψηλούς μισθούς και τις πιο αχρείαστες διακοπές. Πόσες φορές, σας έτυχε αλήθεια, να σας ρωτήσουν τι δουλειά κάνετε και να πείτε «καθηγητής» και να σας απαντήσουν «α, που τζείνους τους αχαμάκκηες που κάθουνται τρεις μήνες το καλοκαίρι, άλλο ένα μήνα ενδιάμεσα και άλλες τόσες μέρες κάμνουν τους άρρωστους τζαι πάνε διακοπές ολόχρονα….» Η κακία στο έπακρον της … η ζηλοφθονία στο τοπ της… και τα χάλια μας…. Τα μαύρα μας τα χάλια… Κοινωνία που δεν σέβεται τους δασκάλους τους δεν έχει μέλλον. Δεν έχει αύριο…. Αυτοί που μεταδίδουν την όποια γνώση στα παιδιά σου πρέπει να τυχαίνουν του στοιχειώδους, έστω, σου σεβασμού. Πρέπει τουλάχιστον να τους πιστώσεις με καλή θέληση. Φτάνει πια με το παραμυθάκι με τους «ανεπαρκείς εκπαιδευτικούς» …. Νισάφι πια. Φτάνει να χτυπάτε πια αλύπητα εκείνους που προσπαθούν να βοηθήσουν ακόμα και σε τομείς που δείχνουν την δική σας ανεπάρκεια σαν κοινωνία. Ο εθελοτυφλοτισμός δεν βοηθά … Δέστε πως πάσχουμε σαν κοινωνία και σαν άνθρωποι… πως ξεχάσαμε όλοι να βάζουμε την θέση μας στην θέση του άλλου… πως ξεχάσαμε να νιώθουμε τον πόνο του άλλου. Ας δούμε εμείς σαν γονείς πώς γινόμαστε καλύτεροι... Πως δεν φοβόμαστε εμείς πρώτοι να τα τιμωρήσουμε αν και όπου χρειάζεται. (Σίγουρα δεν μιλάμε για σωματική τιμωρία). Τον καιρό μου (περίπου το 200 π.χ.)  θυμάμαι έφαγα ένα και μοναδικό μπάτσο από τον διευθυντή του δημοτικού μας σχολείου. Το αμάρτημα για τα δεδομένα της εποχής μεγάλο. Έμεινα μέσα στην τάξη την ώρα του διαλείμματος. Σφύριξε ο μπάτσος και μου έκαψε το μάγουλο. Ακόμα τον θυμάμαι … θυμάμαι όμως και την δικαιοσύνη του. Ο κανονισμός έλεγε  «Όχι παιδιά μέσα στην τάξη το διάλειμμα.» Εγώ τον είχα αθετήσει εκείνο τον κανονισμό… Το μπάτσο τον έφαγα δίκαια. Και κοιτάξετε δεν έπαθα και τίποτα… είμαι ακόμα εδώ ανάμεσα σας.

Τώρα  θα μου πείτε εν έτει 2018 να δέρνουμε τα παιδιά μας; Κάθε άλλο … Αλλά να τα μάθουμε πως οι κανονισμοί είναι εκεί για να τηρούνται. Πως δεν αποτελεί μαγκιά π.χ. να τα κάνεις γυαλιά καρφιά στο γήπεδο γιατί τις έφαγε η ομάδα σου. Δεν είναι σοβαρός λόγος να καταφεύγουμε στην βία και να το παίζουμε αρχίμαγκες της κάκιστης ώρας ανάβοντας φωτιές, κτυπώντας και δέρνοντας όποιον κακομοίρη βρεθεί στον τόπο μας φωνάζοντας ταυτόχρονα «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι..» Σε αυτό τον τόπο θεσπίζουμε νόμους και κανονισμούς για να έχουμε την μαζοχιστική απόλαυση μετά να τους αναιρούμε…. Να ψάχνουμε μανιωδώς να βρούμε παραθυράκι και χαραμάδα και ασάφεια του νόμου για να την βγάλουμε καθαροί. Ο νόμος πουθενά αλλού δεν κοροϊδεύεται περισσότερο από ότι στην χώρα μας…. Το βλέπουμε και στα σχολεία όταν καλούμαστε να εφαρμόσουμε κανονισμούς σχολικής στολής, απουσιών κλπ.

Κατά τα άλλα όμως φταίνε οι εκπαιδευτικοί κράζουν νυχθημερόν οι δημοσιογράφοι… Πρόσφατα εκτός από ανεπαρκείς μας βγάλανε και σάτυρους… χωρίς αποδείξεις βγαίνει ο καθένας και κάνει το κομμάτι του… δεν βαριέσαι …. Ας πούμε και άλλα για τους εκπαιδευτικούς ή άλλως την «συτζιά του μαύρου»…. Βαράτε όλοι πάνω στον σάκο του μποξ. Τι και αν  έχει γδαρθεί και γεμίσει βαμβάκια παντού; Είναι ο πιο βολικός σάκος του μποξ… ακόμα και αν διαμαρτυρηθεί, θα είναι τόσο ήπια η διαμαρτυρία του  που θα πείτε «μύγα που μας τσίμπησε». Βαράτε όλοι οι άμοιροι ευθυνών, λοιπόν, τον σάκο του μποξ. Δεν θα σας πει ποτέ « Φτάνει πια….»

*Εκπαιδευτικός Μέσης


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Πεγειώτης Χρίστος
Fri June 01, 2018, 17:34:29
Θα μπορούσε να προστεθεί και σαν κατηγορία Δ στον κατάλογο των χρηστών του σάκκου οι κατά καιρούς προπονήσεις των διευθύνσεων. Οτάν δεν τους βγαίνει η επιθυμητή ικανοποίηση των δεικτών τοτέ ο σάκκος περισσότερες γροθιές δέχεται.
Συνάδελφε, μην κρύβεις τα μελανώματα από τις γροθιές. Εξωτερίκευσε τον πόνο, συνέχισε το άρθρο, θυμίσου ότι ένας τέτοιος σάκκος πρόσφατα δημιουργήθηκε από κουρτίνα που τυλίκτηκε γύρω από εκπαιδευτικό για μην μπορεί να βλέπει ποιός από τους μαθητές επιθυμούσε να "προπονηθεί".

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
MIMSEPT
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016