KESAISTHTIKI18

2018-05-26 12:01:22
Η επανάσταση «ευτυχώς» αργεί…

Η επανάσταση «ευτυχώς» αργεί…


   TOY ΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗ Σ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ*

   Αρκετά κράτησε η αναταραχή στην Παιδεία. Με αφορμή το δυσάρεστο γεγονός, του θανάτου του 10χρονου Σταύρου, οι θεσμικοί εκπρόσωποι του εκπαιδευτικού κόσμου, δάσκαλοι, οργανωμένοι γονείς και το υπουργείο, υπερθεμάτισαν ο καθένας του ρόλου του, ως θεματοφύλακες πιστοί, όλοι, του αγαθού της δημόσιας Παιδείας. Με επάρκεια, με βαθιά συναίσθηση της θέσης τους, πήραν διαμετρικά αντίθετες θέσεις, για να τονίσουν τους διακριτούς τους ρόλους.

Τα κατάφεραν! Σε λίγο θα επιστρέψουν στη συνήθη τους καθημερινότητα και στις γνωστές μεταξύ τους σχέσεις: μαζί μέχρι να χρειαστεί να θυμηθούν πως διαφέρουν, σε κάποια άλλη κρίση, που θα τους φέρει αντιμέτωπους. Όλοι επέδειξαν περισσή προβλεψιμότητα στις αντιδράσεις τους, υπερεπάρκεια στη χρήση στερεοτύπων, ακόμα και δήθεν επαναστατικών, προστατευτικών πάντων των ιδιοτήτων τους…

Η κοινωνική επανάσταση δεν θα ξεκινήσει από την Παιδεία, ούτε καν η πνευματική. Όχι με αυτές τις κοινωνικές συνθήκες και αυτούς τους ενδιαφερόμενους μετόχους της εκπαιδευτικής κατάστασης στην Κύπρο. Οι συνθήκες αυτές δεν ευνοούν τη διαρκή επανάσταση για την Παιδεία, όπως και καμιά επανάσταση... Ένας ρους του βίου ανεκτός, παρόλα τα δυσάρεστα που συμβαίνουν, δεν θα οδηγήσει κοινωνικά σύνολα ούτε συνδικαλιστικές οργανώσεις ούτε, πολύ περισσότερο, θεσμικούς δημόσιους παράγοντες στον δρόμο της θεραπείας των, γενικά, μη κραυγαλέων αδυναμιών της κυπριακής Παιδείας. Η θεσμική εκπαίδευση στην Κύπρο πληροί, ως στοιχειώδη όρο, την απρόσκοπτη λειτουργία ενός συστήματος το οποίο απασχολεί τα παιδιά για δεκατρία ολόκληρα χρόνια. Αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα παρέχει προνομιούχο μόνιμη εργασία σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς και προνομιακό πεδίο άσκησης πολιτικής σε διαδοχικές κυβερνήσεις κάθε πολιτικής κοπής.

Επίσης, το σύνολο της κοινωνικοοικονομικής ζωής επωφελείται. Οι γονείς εναποθέτουν την ευθύνη για τη φύλαξη και την όποια εκπαίδευση των παιδιών τους στην Πολιτεία και, ευκαιριακά, παρεμβαίνουν για να στηλιτεύσουν κυρίως τα κακώς κείμενα ενός προϊόντος που πληρώνουν όλοι, αλλά όχι πολύ ακριβά. Διαμαρτύρονται τόσο όσο τους επιτρέπει η συμβατική τους λογική, που δεν αφήνει τη φαντασία τους να φανταστεί ένα άλλο, διαφορετικό ή καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα.

Επαναστάσεις, για ν’ αλλάξουν τα πράγματα, σε όλες τις εποχές, γίνονται από ανθρώπους που μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους καλύτερο. Στη δική μας εποχή και περιοχή οι άνθρωποι φανταζόμαστε τους εαυτούς μας περισσότερο κερδισμένους, όχι καλύτερους. Αν μπορούσαμε να τους φανταστούμε καλύτερους, θα σκεφτόμασταν τι μας εμποδίζει να γίνουμε καλύτεροι, και θα επαναστατούσαμε…

Για παράδειγμα, μας εμποδίζει να γίνουμε καλύτεροι η φενάκη ότι είμαστε αρκετά καλοί για να κερδίζουμε. Προτιμάμε την ψευδαίσθηση αυτή από την αίσθηση ότι χάνουμε καθημερινά κάτι ή πολλά, όπως: αξιοπιστία, αξιοπρέπεια, αξία, επίσης ανθρώπους, τον εαυτό μας… Ό,τι θα έπρεπε να έχουμε, δηλαδή, για να μη χρειάζεται να προσπαθούμε να κερδίσουμε όσα ποτέ δεν θα έχουμε.

Αυτά που χάνουμε είναι όσα θα μπορούσαμε να ψάξουμε στην Παιδεία, αν μας ενδιέφεραν, και να επιδιώκουμε να την κάνουμε καλύτερη, για να τα διασφαλίσουμε τουλάχιστον για τα παιδιά μας. Ας πούμε: την αξιοπιστία, την αξιοπρέπεια επίσης, δηλαδή την αξία μας. Αν τα είχαμε θα ξέραμε περισσότερα για τον εαυτό μας, θα τον εκτιμούσαμε περισσότερο, θα υπήρχε αλληλοσεβασμός και όχι καθημερινή απώλεια της καλής μαρτυρίας των άλλων για εμάς και της δικής μας για τους άλλους. Αυτά αφορούν και τους θεσμικούς εκπροσώπους της Παιδείας…

Η πνευματική, τουλάχιστον, επανάσταση, για να βρούμε όσα θα μας έκαναν περισσότερο αυτάρκεις και λιγότερο ενδεείς, ανασφαλείς και ανερμάτιστους, δεν θα γίνει στον φυσικό της χώρο, την Παιδεία. Αφού δεν θα την κάνουμε εμείς, δεν θα μας απασχολήσει το αίτημα μιας τέτοιας επανάστασης, η ανθρώπινη αξία δηλαδή, ούτε φυσικά τα παιδιά μας. Αυτά θα ξέρουν, ενδεχομένως, τα μαθήματα της ημέρας ή, στην καλύτερη περίπτωση, την ύλη των εξετάσεων, αλλά όχι αυτά που θα τα έκαναν να αισθάνονται σημαντικά για τον εαυτό τους, τουλάχιστον. Το πνεύμα της εποχής δεν είναι αυτό, ούτε το πνεύμα του σύγχρονου σχολείου. Εξ ου και οι περιώνυμες και σε αφλογιστία εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Η μια διαδέχεται την άλλη στο όνομα της βέλτιστης δυνατής αξιολόγησης μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας με μαθησιακούς στόχους που οι μαθητές, στην καλύτερη περίπτωση, τους κρίνουν ως χρησιμοθηρικά επιτεύξιμους.

Αργεί η πνευματική επανάσταση… Ας μην την περιμένουμε στην Παιδεία. Έρχεται, άλλωστε, τριήμερο αργίας. Του Αγίου Πνεύματος κιόλας. Θα κατακλυστούν οι παραλίες της ελεύθερης Κύπρου από την αμεριμνησία των λουομένων σε ύδατα δροσερά. Οι πύρινες γλώσσες του Πνεύματος θα μείνουν περίκλειστες στους τέσσερις τοίχους των εκκλησιών. Οι πύρινες γλώσσες των δωρεάν σχολίων για τα «προβλήματα της εκπαίδευσης» σύντομα θα σιγήσουν, και όλα, όπως τα ξέραμε, θα ξαναρχίσουν!

*Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Εκπαιδευτική Ηγεσία και Διοίκηση»

*CIIM – Cyprus International Institute of Management


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Πεγειώτης Χρίστος
Sat May 26, 2018, 18:08:03
Λαμβάνωντας υπ' όψι ότι σύντομα θα δημοσιοποιηθού τα αποτελέσματα των παγκύπριων εξετάσεων είναι σιγουρο ότι θα ξαναφουσκώσει η θάλασσα της παιδείας. Θα επανέλθει και πάλι η ηρεμία αφού το χάπι της λήθης δρά πολύ γρήγορα. Ισως γίνει και επίσπευση της όλης διαδικασίας. Έρχεται, άλλωστε, δίμηνη αργίας. Καλοκαιρινές διακοπές. Θα κατακλυστούν οι παραλίες της ελεύθερης Κύπρου από την αμεριμνησία των λουομένων σε ύδατα δροσερά.
Εκπαιδευτικός τεχνικής εκπαίδευσης

FREDERICK-EX
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
THALIS
microsoft1718
AOSINK
HPJETPRO
CDA2018
PAJULY17
AIGAIA
MOECEE
FORUMMARCH
iky2018
global
OPAPCYPRUS
Middlesex2016