KESJULY18

2018-04-21 12:40:59
Υποκρισία, άγνοια ή κάτι άλλο;

Υποκρισία, άγνοια ή κάτι άλλο;


ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΤΑΣΟΥ*

Οι τελευταίες μεταθέσεις Διευθυντών σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης (39 από τους 117 διευθυντές μετακινήθηκαν από τα σχολεία τους) είναι ένα ακόμη  δείγμα της άσχημης εικόνας που προβάλλει η Δημόσια Εκπαίδευση. Για το ποιος ευθύνεται δεν χωρεί αμφιβολία αφού, όπως αποδείχτηκε με το ΝΣΔ, όταν και όπου θέλουν βρίσκουν τις λύσεις.

Είναι καλά γνωστό, ακόμη και στον τελευταίο φοιτητή σε προγράμματα Εκπαιδευτικής Διοίκησης, πως η αλλαγή στην κουλτούρα και το κλίμα ενός οργανισμού είναι χρονοβόρα διαδικασία αλλά συνάμα προϋποθέτει και την ύπαρξη κοινού οράματος μεταξύ της Διεύθυνσης και του οργανισμού. Όσοι παρακολουθούν τη διεθνή έρευνα στην εκπαίδευση γνωρίζουν επίσης πως τον βασικότερο παράγοντα για τη σχολική βελτίωση και προσωπική επιτυχία των μαθητών  αποτελεί η Διεύθυνση της σχολικής μονάδας και πως  για να καρποφορήσουν οι αλλαγές απαιτούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις, υποστηρικτικές δομές, αμοιβαία εμπιστοσύνη και κίνητρα. Με τις συνεχείς αλλαγές στις διευθύνσεις και στην στελέχωση των σχολείων όλα τα πιο πάνω ακυρώνονται.

Το πρόβλημα της στελέχωσης των σχολείων γνωστό και διαχρονικό. Ο αείμνηστος Υπουργός Παιδείας Άκης Κλεάνθους, στον Στρατηγικό Σχεδιασμό του (2007, σελ. 32, παρ. 6 - ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ) τονίζει πως «η έλλειψη σταθερότητας του διδακτικού προσωπικού στα σχολεία μας, η οποία οφείλεται στο ισχύον σύστημα μεταθέσεων-μετακινήσεων…, αποτελούν βασικές αδυναμίες του εκπαιδευτικού συστήματος, σε σύγκριση με τα εκπαιδευτικά συστήματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών». Προχωρεί μάλιστα σε εισηγήσεις για επίλυση του σοβαρού αυτού προβλήματος, όπως: «… κίνητρα για παραμονή εκπαιδευτικών σε σχολικές μονάδες που παρουσιάζουν μεγάλη κινητικότητα εκπαιδευτικών, οι μεταθέσεις και οι τοποθετήσεις να γίνονται βάσει συγκεκριμένων παραμέτρων που θα διασφαλίζουν την ποιότητα και την ισόρροπη στελέχωση των σχολικών μονάδων, η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας να προκηρύσσει τις κενές θέσεις ανά επαρχία, σε σχολεία εκτός έδρας και σχολεία απομακρυσμένων περιοχών θα καθοριστεί  επίδομα ή και άλλα κίνητρα…» και αρκετά άλλα.

Η προαγωγή στη θέση του Διευθυντή σε μικρότερη ηλικία (όπως γίνεται σήμερα) αποτελεί σοβαρό πλεονέκτημα. Παράλληλα όμως, επειδή δεν υπάρχουν αφυπηρετήσεις εντείνεται  το πρόβλημα των μετακινήσεων των Διευθυντών που, ενώ είναι ένα ακόμη ζήτημα εύκολο στην επίλυση του,   παραμένει άλυτο αφού δεν προσφέρεται προς γενική κατανάλωση και χάιδεμα αυτιών.

Συμπερασματικά λοιπόν καταλήγουμε στα εξής. Άγνοια της κατάστασης από αυτούς που κρατούν την τύχη της Δημόσιας Εκπαίδευσης στα χέρια τους, αποκλείεται. Η υποκρισία αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό της πολιτικής κουλτούρας του τόπου. Η αστοχία που χαρακτηρίζει διαχρονικά τις μεταρρυθμίσεις δείχνει και ανικανότητα στη διάγνωση των ουσιαστικών αλλαγών που απαιτούνται ώστε να θεμελιωθεί μια υγιής και αποδοτική Δημόσια Εκπαίδευση, αλλά και η παραπαιδεία που ανθίζει παρασιτώντας στη δημόσια εκπαίδευση, οδηγεί σε άλλους συνειρμούς.

*Διευθυντής Λυκείου


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Ηλίας Μανούχος
Mon April 23, 2018, 16:52:11
Φίλτατε Τάσο συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Τραντακτά παραδείγματα των όσων λέγεις είναι οι επετηρίδες διευθυντών δύο σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης, του Παγκυπρίου Γυμνασίου και της Σχολής Μιτσή Λεμύθου.

Ιωάννης Χριστοδούλου
Sat April 21, 2018, 21:58:38
Εύγλωττο το κείμενο του κ. Τάσου. Προσθέτω μια άλλη διάσταση. Οι μετακινήσεις των Διευθυντών γίνονται και για λόγους "ατυχούς" διαχείρισης του σχολικού περιβάλλοντος εκ μέρους του ενός τρίτου, στην καλύτερη περίπτωση, εξ αυτών. Χωρίζεται, έτσι, ο πληθυσμός των Διευθυντών στα δύο. Σε όσους επιτελούν επιτυχώς το έργο τους αλλά μετακινούνται, και σε όσους δεν τα καταφέρνουν και, εύλογα, μετακινούνται. Οι πρώτοι, παρόλο που τα καταφέρνουν, καλούνται να επιλύσουν τα προβλήματα που είτε δεν κατάφεραν να επιλύσουν ή δημιούργησαν οι δεύτεροι. Δηλαδή, το ένα τρίτο των Διευθυντών αναμοχλεύει τις θέσεις όλων. Αυτό σημαίνει, με μαθηματική ακρίβεια, ότι όλα τα σχολεία, για χρονικό διάστημα τεσσάρων τουλάχιστον ετών, αν λάβουμε υπόψη τον ηλικιακό μέσο όρο των Διευθυντών, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω και των Διευθυντών που, οπωσδήποτε, θα τα "διοικήσουν". Τέσσερα χρόνια, στην καλύτερη περίπτωση, διαρκεί ο κύκλος της ασθένειας και της θεραπείας για ένα Σχολείο. Για την εκπαίδευση είναι πολλά. Για την παιδική ηλικία είναι πάρα πολλά!
Ο χρόνος στη Διοίκηση εν γένει, και περισσότερο στην Εκπαιδευτική Διοίκηση, κυλάει γρηγορα σε περιόδους κρίσης. Κυλάει αργά, όμως, στην περίοδο της θεραπείας. Η διοικητική ασθένεια προχωρεί γρήγορα. Η διοικητική θεραπεία λειτουργεί αργά.
Στη Διοίκηση ποτέ δεν περισσεύει χρόνος. Ποτέ, μάλιστα, δεν είναι αρκετός. Κατεξοχήν στην Εκπαιδευτική Διοίκηση. Οι άξιοι Διευθυντές το ξέρουν. Οι μοιραίοι το αγνοούν...

Δρ Ιωάννης Σ. Χριστοδούλου
Διεθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος "Εκπαιδευτική Ηγεσία και Διοίκηση"
CIIM - Cyprus International Institute of Management

Μιχάλης Α. Πόλης
Sat April 21, 2018, 20:52:01
Μπορεί η εκπαιδευτική θεωρία να υποστηρίζει, βάσιμα, ότι η σταθερότητα προσωπικού είναι επωφελής παράγοντας για τα μαθησιακά αποτελέσματα. Όμως δεν δίδονται κίνητρα στους εκπαιδευτικούς να θέλουν να υπηρετήσουν πολλά χρόνια σε σχολεία που χαρακτηρίζονται ως δυσμενείς, μακρινές τοποθετήσεις.
Μπορεί ο τόπος διαμονής ενός εκπαιδευτικού να απέχει 100 μέτρα από το σχολείο που υπηρετεί, ή μπορεί να απέχει 100 χιλιόμετρα. Ότι όμως και από τα δύο να ισχύει, ο μισθός που θα πάρει ο εκπαιδευτικός αυτός στο τέλος του μήνα θα είναι ο ίδιος. Αυτό γιατί οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε ένα μόνο σχολείο, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, δεν παίρνουν οδοιπορικά. Το γεγονός αυτό αποτελεί αντικίνητρο για να μείνει ένας εκπαιδευτικός σε ένα μακρινό σχολείο για πέντε χρόνια. Αυτό γιατί θα πρέπει να δαπανήσει μεγάλο μέρος του μισθού του σε καύσιμα, συντήρηση του αυτοκινήτου ή /και ενοίκια αν αποφασίσει να μείνει στην κοινότητα ή πόλη που εργάζεται.
Η προαγωγή εκπαιδευτικών σε θέση διευθυντών σε νεαρή ηλικία σημαίνει ότι λιγότερα άτομα θα κρατούν τις διευθυντικές θέσεις για περισσότερα χρόνια. Αυτό αποτελεί αντικίνητρο για αύξηση της παραγώγικότητας, εφόσον το κίνητρο της αύξησης της απόδοσης με σκοπό την προαγωγή ελαχιστοποιείται αφού σπανίζουν οι θέσεις ανέλιξης.

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
AIGAIA
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016

microsoft1718