KESAISTHTIKI18

2018-03-31 21:10:20
Ελληνική και Ορθόδοξη Χριστιανική Παιδεία

Ελληνική και Ορθόδοξη Χριστιανική Παιδεία


 TΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ*

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε όλοι μάρτυρες μιας ανούσιας «αντιπαράθεσης» για τον χαρακτήρα της παρεχόμενης εκπαίδευσης στους νέους μας. Αντιπαράθεση του «προοδευτικού» με το «συντηρητικό», του «μοντέρνου» με το «παλαιό», του «εθνομηδενιστικού» με το ‘εθνικιστικό». Οφείλω να ομολογήσω ότι από την όλη συζήτηση, αυτό που μπορεί νηφάλια να αντιληφθεί κάποιος, είναι η άγνοια για το τι πρεσβεύει τελικά ένας ελληνικός και ορθόδοξος χριστιανικός  χαρακτήρας  στην Παιδεία μας. Γι’ αυτό κάποιοι τον απορρίπτουν άκριτα ιδεολογικοποιώντας τον αφού τον θεωρούν  απομεινάρι της  «επταετούς Χούντας» ή της Χρυσής Αυγής κ.ο.κ., ενώ άλλοι που φαίνεται να τον υιοθετούν έχουν απλά μια επιδερμική προσέγγιση με ιδεολογικά κι αυτοί κίνητρα. Είναι δυνατό όμως το ήθος και οι αξίες ενός ελληνικού και χριστιανικού χαρακτήρα να εμπεριέχουν έχθρα, μίσος, αντιπαραθέσεις και στείρα απόρριψη; Τι να κάνω ένα τέτοιο χαρακτήρα της Παιδείας; Τι τελικά πρεσβεύουν οι ελληνικές και χριστιανικές αξίες που πρέπει να αποτελούν το θεμέλιο της Παιδείας μας;

Σε μια περίοδο που όλοι ομολογούν ότι υπάρχει σοβαρή κρίση αξιών και αποπροσανατολισμού της νεολαίας μας, είναι ευλογία για τον τόπο μας και κυρίως για τις αγνές ψυχές των μαθητών μας να γαλουχούνται μέσα σε μια Παιδεία που οικοδομεί και σφυρηλατεί την ταυτότητά τους με τα νάματα του ελληνικού και ορθόδοξου χριστιανικού τρόπου ζωής. Γιατί όμως;

Επειδή έχουμε χρέος να δώσουμε στα παιδιά μας ταυτότητα. Η ταυτότητά μας εδώ και αιώνες στηρίζεται πάνω σε δύο πόδια. Του ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Όταν αποκόψεις το παιδί από τα δύο αυτά του μέλη τότε το καθιστάς ανάπηρο. Μακριά από αρρωστημένους σοβινισμούς και εθνοφυλετικές διακρίσεις αλλά και φανατικές αντιλήψεις εθνοαποδόμησης. Ο Βρετανός Βυζαντινολόγος , Στήβεν Ράνσιμαν, είχε προβεί στην εξής σημαντική διαπίστωση: "Οι Έλληνες έχουν μία κληρονομιά, για την οποία μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοι. Μία κληρονομιά που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στις εναλλασσόμενες υλικές καταστάσεις. Στους σκοτεινότερους αιώνες της ελληνικής ιστορίας η Εκκλησία ήταν εκείνη η οποία,  παρά τις πολλές δυσκολίες, τις πολλές απογοητεύσεις και αυτές ακόμη τις ταπεινώσεις , μπόρεσε όχι μόνο να προσφέρει πνευματική  ανακούφιση, αλλά και να συντηρήσει και διατηρήσει τις παραδόσεις του Ελληνισμού...... Ένα αίσθημα εθνικής ταυτότητος που δεν θα βασίζεται σε φιλόδοξο σωβινισμό , αλλά σε μια μακρά παράδοση πολιτιστικών αξιών, είναι ζήτημα για νόμιμη καύχηση και περηφάνια".

Οι νέοι μας σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, έχουν ανάγκη να μπορούν να αυτοπροσδιορίζονται, να μπορούν στο παγκοσμιοποιημένο μας περιβάλλον να έχουν μια ταυτότητα που να έχει γερά πνευματικά θεμέλια για να μπορούν να διαλέγονται με τον σύγχρονο κόσμο. Ο ελληνικός πολιτισμός, η πλούσια ελληνική μας γλώσσα με αδιατάρακτη συνέχεια από την εποχή του Ομήρου και ο πλούτος της Ορθόδοξης χριστιανικής μας παράδοσης, είναι οι βασικοί πυλώνες για το άνοιγμα του παιδιού στο έτερο, το διαφορετικό. Γνωρίζει και προσλαμβάνει πρώτα το οικείο και διαλέγεται με το άλλο.  Αξίζει να ακούσουμε τη φωνή του Νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη, ο οποίος έγραφε το 1974:"Ε λοιπόν, κι εγώ θα το εξομολογηθώ με μιαν ειλικρίνεια που δεν αξίζει να την ειρωνευθεί κανείς: νοιώθω ένας αριστοκράτης που έχει -ο μόνος που έχει -το προνόμιο να λέει τον ουρανό "ουρανό" και την θάλασσα "θάλασσα" , ακριβώς όπως η Σαπφώ, όπως ο Ρωμανός, εδώ και χιλιάδες χρόνια, και μόνον έτσι να βλέπω αλήθεια το γαλάζιο του αιθέρος ή ν' ακούω το ρόχθο του πελάγους".

Ο ελληνικός μας πολιτισμός είναι ένας κατ΄ εξοχήν πολιτισμός της Ανάστασης. Η Ορθοδοξία είναι για τον ελληνισμό το ¨πολυτίμητον τζιβαϊρικόν ¨, όπως το ονομάζει ο Μακρυγιάννης. Ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτης γράφει ότι «Όποιος μιλάει για  Ορθοδοξία ερήμην του Ελληνισμού ματαιοπονεί. Όποιος , όμως, μιλάει για Ελληνισμό ερήμην της Ορθοδοξίας κάνει κάτι χειρότερο: ασχημονεί". Γι΄ αυτό είναι πλέον και ιστορικά αποδεδειγμένο ότι όπου χανόταν η ορθόδοξη πίστη χανόταν μαζί και η ελληνική ταυτότητα. Παράδειγμα οι Τσάμηδες στη Θεσπρωτία ή οι Τουρκοκύπριοι σε πολλά αμιγώς μουσουλμανικά χωριά της Κύπρου που όμως εξακολουθούν να φέρουν το όνομα Αγίου.

Μια Παιδεία λοιπόν που πραγματικά επιθυμεί να αληθεύει, προάγει την αρμονική σύζευξη του ελληνικού με τον χριστιανικό τρόπο ζωής και ταυτότητας. Έτσι δίνεται η δυνατότητα οικουμενικού ανοίγματος και παρέχονται τα εφόδια στο νέο να γνωρίζει ποιος είναι κι από πού έρχεται και να έχει ως τρόπο ζωής του αξίες όπως η αγάπη, η αδελφοσύνη, η διάκριση και  ο σεβασμός του άλλου, απαντώντας ταυτόχρονα και στα μείζονα υπαρξιακά ερωτήματα που απασχολούν όλους τους ανθρώπους.

*Γραμματέας Συνδέσμου Θεολόγων ΟΕΛΜΕΚ


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Λιάνα Παπαδοπούλου
Sat March 31, 2018, 22:51:21
Εύγε Γιάννη.

FREDERICK-EX
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
THALIS
microsoft1718
HPJETPRO
CDA2018
PAJULY17
MOECEE
AIGAIA
FORUMMARCH
iky2018
global
LOTTO
Middlesex2016