KESAISTHTIKI18

2018-02-19 11:31:28
Ενδιαφέρονται οι μαθητές σας για τη μάθηση;

Ενδιαφέρονται οι μαθητές σας για τη μάθηση;


ΤΗΣ ΔΡΟΣ ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ-ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ*   

Σύμφωνα με τον Zimmerman, η αυτορρύθμιση είναι η διεργασία που χρησιμοποιεί κανείς για να ενεργοποιήσει και να διατηρήσει τις σκέψεις του, τη συμπεριφορά του και τα συναισθήματα του προκειμένου να πραγματοποιήσει τους στόχους του. Ένας από τους στόχους της εκπαίδευσης θα πρέπει να είναι η αποδέσμευση των μαθητών από την ανάγκη του εκπαιδευτικού για να μπορούν οι μαθητές να κάνουν την μάθηση τρόπο ζωής.

Για να μπορέσει ένας μαθητής να μαθαίνει εφ όρου ζωής χρειάζεται να είναι αυτορυθμιζόμενος μαθητής. Οι αυτορρυθμιζόμενοι μαθητές έχουν τη ικανότητα και την θέληση να μάθουν καθότι μπορούν να μετατρέπουν τις διανοητικές τους ικανότητες σε μαθησιακές δεξιότητες. Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την ικανότητα και τη θέληση για μάθηση;

Τρεις παράγοντες επηρεάζουν την ικανότητα και τη θέληση για μάθηση: η γνώση, τα κίνητρα και η αυτοπειθαρχία.

Για να μπορεί ένας μαθητής να μάθει χρειάζεται να γνωρίζει τον <Μαθησιακό εαυτό> του, δηλαδή να γνωρίζει πως μαθαίνει, το στυλ μάθησης του, μεταγνωστικές στρατηγικές αλλά και το πλαίσιο στο οποίο θα εφαρμόσει ό,τι έχει μάθει. Ακόμη, ο αυτορρυθμιζόμενος μαθητής έχει κίνητρο για μάθηση. Ο μαθητής αυτός κάνει τις εργασίες του γιατί τον ενδιαφέρει το αντικείμενο και όχι για να παίρνει καλούς βαθμούς ή για να ευχαριστήσει τους άλλους. Ακόμη και αν ο αυτορρυθμιζόμενος μαθητής δεν ενδιαφέρεται για την εργασία, την κάνει γιατί θεωρεί ότι θα αποκομίσει κάποια γνώση από αυτήν.

Ωστόσο, η γνώση και τα κίνητρα δεν είναι αρκετά αν δεν υπάρχει η αυτοπειθαρχία. Δηλαδή, αν ο μαθητής δεν έχει την ισχυρή βούληση να πειθαρχεί και να προστατεύεται από τους περισπασμούς. Για να μπορέσει ένας μαθητής να αποκτήσει αυτορρύθμιση χρειάζεται να κάνει τα ακόλουθα:

1. Να προνοήσει,

2. Να αυτοεξεταστεί και

3. Να εξετάσει την απόδοση του.

Στη φάση της πρόνοιας, ο μαθητής χρειάζεται να αναλύσει την εργασία του καθορίζοντας τους στόχους του και τις στρατηγικές μάθησης. Κατόπιν να κινητοποιηθεί, να αγαπήσει αυτό που χρειάζεται να μάθει και να αφομοιώσει το αντικείμενο μάθησης ανάλογα με τον <μαθησιακό εαυτό> του. Να δει ποιες προσδοκίες έχει και να προσανατολιστεί στους μαθησιακούς του στόχους.

Στη δεύτερη φάση, ο μαθητής χρειάζεται να αυτοαξιολογηθεί. Να μπορεί, δηλαδή, να αυτοπαρατηρεί τον εαυτό του: πώς συγκεντρώνεται, που χάνει το ενδιαφέρον του, πώς αποσπάται η προσοχή του, που ξεχνάει, αν τον βοηθούν οι στρατηγικές μάθησης που επέλεξε, πόσο χρόνο κάνει να λύσει την άσκηση, που χάνει χρόνο και γιατί συμβαίνει αυτό, πόσο χρόνο μπορεί να διαβάζει αποτελεσματικά κτλ.

Στην τρίτη φάση, ο μαθητής χρειάζεται να εξετάσει την απόδοση που είχε και να την βελτιώσει όπου χρειάζεται.

Σε αυτή την προσπάθεια, τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να συμβάλουν σημαντικά. Οι γονείς μπορούν να διδάξουν και να υποστηρίξουν την αυτορρυθμιζόμενη μάθηση μέσω της μίμησης προτύπων και της ενθάρρυνσης των παιδιών τους στο σπίτι. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές τους μέσα από μια σειρά από στρατηγικές όπως: την ανατροφοδότηση, καθοδηγητικές ερωτήσεις, την εργασία σε ομάδες, την αυτοαξιολόγηση και τα ερωτηματολόγια αυτοπαρατήρησης.

Δραστηριότητες για την θετική κινητοποίηση προς την μάθηση, την αυτορρύθμιση και την αυτοπειθαρχία μπορείτε να βρείτε στο εγχειρίδιο μου https://upbility.gr/products/paizontas_me_to_paidi

*Ψυχολόγος, Διδάκτορας Εξελικτικής-Σχολικής ψυχολογίας, Μ.Α Διοίκηση εκπαιδευτικών μονάδων, Μ.Α ART therapist, Pgp Συμβουλευτική ψυχολογία, Ειδίκευση στη Συστημική θεραπεία και στη Γνωστική-Αναλυτική θεραπευτική αντιμετώπιση, tel 97836335


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Παύλος Λειβαδιώτης, Μηχανολόγος Μηχανικός
Tue February 20, 2018, 07:34:53
Ωραίο και εύστοχο άρθρο. Θέλω να σταθώ λίγο στην αυτοπειθαρχία. Δυστυχώς η πειθαρχία έπαψε να θεωρείται βασική αξία και αναγκαίο εφόδιο για τους νέους σήμερα. Πρώτοι οι γονείς παραχαιδεύουν τα παιδιά και έβαλαν την αξία της πειθαρχίας σε δευτερεύουσα μοίρα. Η έλλειψη πειθαρχίας στους νέους σήμερα είναι η βαική πηγή πολλών προβλημάτων πρωτίστως για αυτούς (νέους) και δευτερευόντως για την κοινωνία. Το θέμα πρέπει να μας απασχολήσει και να το δούμε πολύ σοβαρά. Η επαναφορά της πειθαρχίας, πάσης φύσεως, στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, σαν βασική αξία δεν είανι εύκολη υπόθεση.

FREDERICK-EX
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
THALIS
microsoft1718
HPJETPRO
CDA2018
PAJULY17
MOECEE
AIGAIA
FORUMMARCH
iky2018
global
LOTTO
Middlesex2016