KESAISTHTIKI18

2017-11-03 11:08:54
Στον Κυριάκο Παπαβασιλείου, στο δικό μας φίλο Κούλλη

Στον Κυριάκο Παπαβασιλείου, στο δικό μας φίλο Κούλλη


«Ότι σε σένα ήταν βουνό,

το ισοπέδωσαν και σκέπασαν την κοιλάδα σου.

Από πάνω σου περνάει τώρα ένας άνετος δρόμος» 

BERTOLT BRECHT

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ*

Μου είναι δύσκολο να δώσω απαντήσεις στις απορίες μου. Δεν μπορώ να αλλάξω τίποτα. Μπορώ μόνο να συνεχίσω να σε κοιτάζω.

Οι επιτυχίες σου είναι δικές σου και μόνο. Δεν το παραδέχτηκες ποτέ. Σταθερός και σταράτος στις απόψεις σου. Στη σιωπή μου ουρλιάζω ασταμάτητα και βουρκώνουν τα μάτια. Δεν το θέλω, δεν το θέλεις. Ποτέ δε γουστάρισες την κακομοιριά. Τι αξίες είχες ρε φίλε! Σε θαυμάζω! Σε θαυμάζω ακόμα και εκεί που διαφωνούμε. Μας έδωσαν αγωγή οι γονείς μας. Εργάτες «αμόρφωτοι», ταλαίπωροι και όμως σοφοί. Αθόρυβα μας εμπέδωσαν την αγάπη και το σεβασμό στο συνάνθρωπο. Αν γύριζες το χρόνο πίσω, τα ίδια λάθη θα έκανες. Ποτέ δε θα μετέθετες ένα δικό σου πρόβλημα στο συνάνθρωπο σου. Το ζούσες με πάθος.  

Πόσο δύσκολο είναι να γίνω κατανοητός σε σένα φίλε; Καθόλου. Το γνωρίζω.

Τρεμάμενη η φωνή από το τηλέφωνο. Δάκρυα. Χάσαμε τον Κούλλη.

Αμηχανία. Έρχομαι. Και σου μιλούσαμε και μας μίλαγες. Θυμηθήκαμε πολλά. Είχε καιρό να βρεθούμε. Ένιωθα τις απαντήσεις αλλά δεν τις άκουγα από το στόμα σου.

Αγαπούσες αληθινά τους μαθητές σου, τους νέους.Νοιαζόσουν πολύ για τα προβλήματα τους. Όταν δε μπορούσες να δώσεις λύσεις αγχωνόσουν. Το πάλευες μέχρι που δεν πήγαινε άλλο. Ήσουν περήφανος επειδή συνέβαλες, έλεγες, για την εφαρμογή στο σχολείο του θεσμού του μέντορα στα παιδιά. Δε συνέβαλες, πρωτοστάτησες. Πέτυχε ο θεσμός. Δε διεκδίκησες τίποτε ως ανταμοιβή. Δεν άρμοζε στο χαρακτήρα σου. Ήσουν απλά εσύ.   

Εκείνο το βράδυ, που ήμασταν σε ταβέρνα στη Λευκωσία σε συνεστίαση του καθηγητικού συλλόγου, υπήρχε πολύ κέφι. Πειράγματα, γέλια, ανέκδοτα. Περνούσαμε υπέροχα. Ζητήσαμε από την ορχήστρα, χωρίς να το καταλάβεις, να παίξει το τραγούδι, «Είμαι αητός χωρίς φτερά». Από τα αγαπημένα σου τραγούδια. Σηκώθηκες αυθόρμητα και πήγες στην πίστα. Τα πατήματα σου στο χορό ήταν λάθος, τώρα σου το ομολογώ, αλλά το άνοιγμα των χεριών και το χαμόγελο στα χείλη σε πρόδιδαν. Μέσα στην αγκαλιά σου, εκείνη τη στιγμή, χωρούσε όλος ο κόσμος και άλλοι τόσοι. Αρχοντιά, περηφάνια, ανάταση. Ήσουν ευτυχισμένος.

Καλό ταξίδι φίλε.

Αντρέας Σοφοκλέους

Ο φίλος σου.

*Διευθυντής Περιφερειακής Τεχνικής και Γεωργικής Σχολής

Αμμοχώστου - Αυγόρου


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICK-EX
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
THALIS
microsoft1718
AOSINK
HPJETPRO
CDA2018
PAJULY17
AIGAIA
MOECEE
FORUMMARCH
iky2018
global
OPAPCYPRUS
Middlesex2016