KESAISTHTIKI18

2017-11-01 17:36:14
Επικήδειος λόγος Πρύτανη. Κηδεία Πάνου Πασιαρδή

Επικήδειος λόγος Πρύτανη. Κηδεία Πάνου Πασιαρδή


Φίλε Πάνο, αγαπημένε συνάδελφε, είμαστε όλοι εδώ για το τελευταίο αντίο! Είχαμε ανταλλάξει 2 κουβέντες την Παρασκευή το βράδυ. Ξέραμε και οι δύο πως ήταν οι τελευταίες.

Πέρασες δύσκολα χρόνια Πάνο, το ξέρουμε, μια δύσκολη και άνιση μάχη, που την έδωσες με αξιοπρέπεια, υπομονή, χωρίς παράπονο, και πρωτοφανή περηφάνεια. Κερδίζω μέρες μου έλεγες, και χαμογελούσες. Ήσουν μεγάλος μαχητής φίλε, μέχρι την τελευταία σου στιγμή.

Το έφερε η μοίρα Πάνο, να έχω σήμερα το θλιβερό προνόμιο, να πρέπει να μιλήσω για σένα, όπως το ζήτησες. Σε ευχαριστώ φίλε μου για αυτήν τη μεγάλη τιμή.

Σήμερα, αποχαιρετούμε έναν εκλεκτό φίλο, ένα ξεχωριστό συνάδελφο. Με βαθύτατη θλίψη το Πανεπιστήμιο Κύπρου, η Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης, το Τμήμα Οικονομικών, το Κέντρο Οικονομικών Ερευνών και σύσσωμη η κοινότητά μας, αποχαιρετούν τον Καθηγητή Οικονομικών, Πάνο Πασιαρδή.

Ο Καθηγητής Πάνος Πασιαρδής εκλέγηκε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου το  1991. Ήταν από τους πρώτους καθηγητές του Πανεπιστημίου μας. Το 2002, με συναδέλφους ιδρύει το Κέντρο Οικονομικών Ερευνών, του οποίου ήταν Διευθυντής μέχρι την αφυπηρέτησή του. Δημοσιεύει σημαντικά βιβλία και πολλά άρθρα σε κορυφαία διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

Πρωτοστάτησε στη θεμελίωση της ποσοτικής διερεύνησης πτυχών της κυπριακής οικονομίας που είχε ως αποτέλεσμα την εξαγωγή συμπερασμάτων κοινωνικο-οικονομικής πολιτικής.

Η κύρια και διεθνώς αναγνωρισμένη συνεισφορά του αφορούσε στη δημιουργία, ερμηνεία και στατιστική εκτίμηση συστημάτων ζήτησης αγαθών και υπηρεσιών.

Ο Πάνος είναι ο πρώτος που εισαγάγει και εξηγεί στην Κύπρο την έννοια του «Κοινωνικού Μισθού».

Ο Πάνος ήταν Δάσκαλος, πράος, ανθρώπινος και καταξιωμένος επιστήμονας. Με μεγάλη καρδία, ουμανιστής, ευθύς και αξιοκράτης σε κάθε στιγμή της ζωής του. Δούλευε ασταμάτητα, ρεαλιστής και ονειροπόλος, εξαιρετικός τεχνοκράτης και υπέροχος στοχαστής. Ελεύθερος άνθρωπος, έγραφε και δημοσίευε τις απόψεις του που πολλές φορές ενοχλούσαν.  Έλεγε με θάρρος αυτά που πίστευε.

Πίστευε ότι η χώρα αυτή μπορούσε να αλλάξει και να γίνει πιο δημιουργική, πιο δίκαια και πιο ανθρώπινη. Πίστευε, επίσης, ότι δεν είμαστε φυσιολογικό κράτος, όχι μόνο εξαιτίας της τουρκικής κατοχής αλλά, και εξαιτίας των διακριτών παραθεσμών που παρεμβάλλονται συχνά στη λειτουργία κάθε πτυχής του κράτους.

Το κέντρο Οικονομικών Μελετών που ηγήτω, κτύπησε πολλές φορές το καμπανάκι του κινδύνου για τον τόπο, πριν από τη μεγάλη οικονομική κρίση: όμως, δυστυχώς, ζούμε σε μια χώρα όπου το πολιτικό σύστημα δεν έμαθε ποτέ να ακούει.  

Πάνο, αγαπημένε Φίλε, θα μου λείψουν οι συναντήσεις μας τις παλιές καλές μέρες και οι πολύωρες συζητήσεις μας. Οι σκέψεις και οι ιδέες σου, για το κοινωνικό κράτος, είναι επίκαιρες όσο ποτέ στο παρελθόν, στη σημερινή Κύπρο της μιζέριας και της διαφθοράς, τις έχει ανάγκη ο τόπος περισσότερο από ποτέ.

Θα μας λείψει Πάνο, το ατέλειωτο χιούμορ σου και η ξεχωριστή σου διάθεση. Θα μας λείψουν όλα εκείνα που συνθέτουν και σφυρηλατούν την αδελφική και συναδελφική φιλία.

Αγαπημένε Φίλε,

Θυμάμαι τις ατέλειωτες συζητήσεις μας το 92 στην οδό Κέννετυ - εκεί που ήταν τότε τα γραφεία μας, εκεί που γνωριστήκαμε – θυμάμαι τα σχέδιά μας και τα όνειρά μας για το μεγάλο πανεπιστήμιο της Κύπρου. Τις εμμονές μας για την αριστεία, για τη διασφάλιση του επιπέδου, για τη μεγάλη ελπίδα να φτιάξουμε κάτι μεγάλο για τον τόπο μας. Θυμάμαι τα μεγάλα βήματα και τα πισωγυρίσματα. Τις μάχες με το αόρατο σύστημα.

Όλα αυτά τα θυμηθήκαμε και πάλι πριν λίγο καιρό Πάνο στην πόρτα του κτιρίου Αναστάσιος Γ. Λεβέντης. Γύρισες και μου είπες: Η πανεπιστημιούπολή μας, όπως εξελίσσεται ξεπερνά τα πιο τρελά μας όνειρα της εποχής της οδού Κέννεντυ.

Ναι Πάνο, όλα αυτά γίνονται γιατί ο οργανισμός μας ευτύχησε να έχει ανθρώπους σαν και σένα. Ακούραστους και σκαπανείς, που πίστεψαν ότι μπορούσαμε να τα καταφέρουμε. Λυπάμαι Πάνο που δεν πρόλαβες τα εγκαίνια της Βιβλιοθήκης μας για την οποία τόσες φορές συζητήσαμε. Εκείνη τη μέρα θα είσαι στην σκέψη μου Πάνο. 

Φίλε!

Υπάρχει, όμως, και κάτι άλλο, πέρα από το δημόσιο πένθος· ο πόνος της συζύγου σου Ντίνας και του γιού σου Μάριου και των συγγενών σου. Ξέρω πόσο πολύ τους αγαπούσες, μου μιλούσες συχνά για αυτούς. Θα πονέσει πολύ η απουσία σου, όμως, μπορούν να ζουν με τις υπέροχες στιγμές και αναμνήσεις που τους άφησες.

Ο Μάριος, Πάνο, είναι πολύ περήφανος για σένα, για αυτά που έζησες και γι’ αυτά που έκανες.

Αγαπημένε Φίλε,

Υπάρχουν άνθρωποι που σφραγίζουν με το παράδειγμά τους, με τη στάση ζωής και με το έργο τους μια ολόκληρη κοινωνία.

Είμαστε όλοι εδώ, για να σου απευθύνουμε, Φίλε, το ύστατο χαίρε και ένα ειλικρινές ευχαριστώ, από τα βάθη της καρδιάς μας, για όσα μας προσέφερες, για όσα μας δίδαξες και για όσα μας ενέπνευσες.

Δίπλα από το φέρετρό σου, μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η απλή επιγραφή: «πόσο υπέροχο πράγμα είναι ο άνθρωπος, όταν είναι πραγματικά άνθρωπος».

Έφυγες για το μεγάλο ταξίδι, οι συνάδελφοί σου και οι φοιτητές σου καταθέτουμε την ευγνωμοσύνη μας.

Σήμερα η πανεπιστημιακή κοινότητα σου λέει το τελευταίο «αντίο». 


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
INTERCOLLEGE
MIDMA
TONERAOS
THALIS
CDA2018
PAJUNE18
MARTIME
AIGAIA
FORUMMARCH
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016