KESJULY18

2017-10-01 12:21:02
Τα Άγια Πάθη του Βασίλη

Τα Άγια Πάθη του Βασίλη


ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΙΕΡΗ*

Στην εποχή μας, μια εποχή «σακάτικη» για τα Γράμματα, που τείνει να ξεχαστεί η παραδοσιακή γραφή, που χάθηκε η ορθή κρίση, η αναγνώριση και η αποδοχή αυτού που αξίζει να γίνει κοινό αγαθό, οι επέτειοι των Γραμμάτων αντί να είναι αφορμή να εμπλουτιστεί η γνώση μας για τα βαθιά νοήματα του έργου ενός τιμώμενου ποιητή, είναι αφορμές για να μαγαριστούν σημαντικά έργα, προκειμένου να εμφανιστούν ως ειδήμονες και σπουδαίοι μελετητές διάφοροι κατεργάρηδες (ο Καβάφης ήθελε να τους πει τσαρλατάνους, αλλά προτίμησε να χρησιμοποιήσει έναν πιο ήπιο χαρακτηρισμό. Τους είπε «τυχοδιώκτες». Βλ. το ποίημά του «Το Πρώτο Σκαλί»).

Το ίδιο συνέβη πριν μερικά χρόνια, στα 80χρονα από το θάνατο του Καβάφη (2013) που αντί να δώσουν έναυσμα για σημαντικές εκδόσεις, αξιόλογα ερμηνευτικά κείμενα και ουσιαστικά αφιερώματα, έγιναν αφορμή για την επέλαση των αυτοαποκαλούμενων Cavafistas οι οποίοι οπισθοδρόμησαν τις καβαφικές σπουδές με μια σκανδαλοθηρική προσήλωση σε θέματα εντυπωσιασμού που περιθωριοποίησε την ουσία του καβαφικού έργου.

Το ίδιο συμβαίνει και φέτος, με την επέτειο των 100 χρόνων από τον θάνατο του Βασίλη Μιχαηλίδη, που μέχρι στιγμής “τιμήθηκε” με μια σειρά από φαιδρά έως ιερόσυλα κείμενα από ένα φιλολογικό κωθώνι, μερικά κακογραμμένα και μέτρια κείμενα γνωστού “πανεπιστημιακού”, λίγες εκδηλώσεις Δήμων και σωματείων με καλή πρόθεση και κακή επιλογή ομιλητών, ορισμένα συγκυριακά αφιερώματα εφημερίδων και άλλων εντύπων, αλλά τίποτα το ουσιώδες που να εμπλουτίζει τη γνώση μας για τον εθνικό ποιητή της Κύπρου ή έστω να αποδίδει στην προσωπικότητα και το έργο του την τιμή που τους αξίζει.

Ο χώρος που έχω στη διάθεσή μου δεν μου επιτρέπει να σχολιάσω αναλυτικά όλες τις περιπτώσεις κακοποίησης του έργου και του ονόματος του Βασίλη Μιχαηλίδη (επιφυλάσσομαι να το κάνω σε άλλο πλαίσιο). Ωστόσο, δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο, ενδεικτικά έστω, τον ιερόσυλο τρόπο με τον οποίο ο κ. Kυριάκος Ιωάννου επεμβαίνει, χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο, στον πιο αναγνωρίσιμο και έξοχο από κάθε άποψη στίχο του Μιχαηλίδη «Η Ρωμιοσύνη εν’ νά χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει», ούτε την ανόητη πρόταση να προσθέσουμε ένα καινούργιο πρόσωπο στην «9η Ιουλίου», αλλά ούτε και την κουτοπόνηρη δήλωση του ίδιου “φιλόλογου” ότι αποσιωπάται σκόπιμα η διάκριση που κάνει στο έργο του ο Μιχαηλίδης ανάμεσα στους Οθωμανούς και τους Τούρκους Τζυπριώτες – μια διάκριση που έχει τονισθεί, σχολιαστεί και αναδειχθεί ουκ ολίγες φορές από το 1954 μέχρι σήμερα ώστε να αποτελεί κοινό τόπο στη βιβλιογραφία για τον Μιχαηλίδη (βλ. κείμενα των Κυριάκου Καραμάνου, Χρύσανθου Στ. Κυπριανού, Άνθιμου Πολυβίου, Γιάννη Κατσούρη, Μιχάλη Πιερή, Γιώργου Κεχαγιόγλου, Λευτέρη Παπαλεοντίου, Αντώνη Τινή).

Δεν μπορώ επίσης να προσπεράσω με αδιαφορία την απογοήτευσή μου από την ποιότητα των αφιερωμάτων στο έργο του Βασίλη Μιχαηλίδη που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα σε δύο έντυπα τα οποία σχετίζονται με τη Λεμεσό και επομένως θα έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικά όταν διαχειρίζονται τη φήμη του ποιητή της «Ρωμιοσύνης». Αναφέρομαι στο καχεκτικό αφιέρωμα του Λεμεσιανού περιοδικού Θέματα και στο  αφιέρωμα της Επετηρίδας της Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών η οποία σ’ αυτή την περίπτωση δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, ούτε στο επίπεδο που κρατούσε μέχρι τώρα.

Τα λίγα αυτά παραδείγματα οδηγούν σε άκρως μελαγχολικές σκέψεις για το μέλλον των μιχαηλιδικών σπουδών και της φιλολογικής επιστήμης γενικότερα, η οποία –τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνομαι– δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρεται για το αν ο Μιχαηλίδης πήγε με λευκό κοστούμι και ποδήλατο σε γάμο (δυστυχώς αναφέρομαι σε πραγματικό “ερευνητικό ενδιαφέρον” δημοσιευμένης μελέτης), ούτε για το αν ο Καβάφης ήταν γκέι. Πέρα από την ενδυματολογική και σεξουαλική επιλογή αυτών των δύο ποιητών, πέρα από τις όποιες προσωπικές επιλογές οποιουδήποτε δημιουργού, υπάρχει το έργο του και αυτό και μόνο θα έπρεπε να αποτελεί το αντικείμενο της φιλολογίας.

Όμως στις μέρες μας, των social media και των κοινωνικών περιοδικών, οι αντιλήψεις για το πώς πρέπει να προσεγγίζεται το έργο ενός ποιητή είναι διαφορετικές. Ως δείγμα του σε τι αναφέρομαι, θα δώσω δύο εικόνες για τις οποίες τα σχόλια είναι περιττά. Το άσεμνο του πράγματος, η έλλειψη στοιχειώδους αισθητικής, η χυδαία προσέγγιση στον εθνικό ποιητή της Κύπρου, είναι ορατά με την πρώτη ματιά.

ΕΙΚΟΝΕΣ

Λεζάντα 1ης εικόνας:

Φωτομοντάζ άσχετων μεταξύ τους φωτογραφιών του Βασίλη Μιχαηλίδη και της Ευτέρπης Αραούζου που “κοσμεί” κείμενο “φιλόλογου” με τίτλο «Για ποιαν έγραψε την ΑΝΕΡΑΔΑ ο Βασίλης Μιχαηλίδης;». Το φωτομοντάζ δικαιολογείται με την εξής “αποκαταστατική” δήλωση: «Είναι γνωστό ότι στον ποιητή δεν άρεσε να φωτογραφίζεται, γι’ αυτό ελάχιστες φωτογραφίες του υπάρχουν.»

Λεζάντα 2ηςεικόνας:

Αφίσα μιας ούτως ή άλλως προβληματικής συναυλίας (με χονδροειδείς μιμήσεις άλλων έργων) σύγχρονου Κύπριου συνθέτη, o oποίος προσπαθεί να παρουσιαστεί ως alter ego του ποιητή της Ρωμιοσύνης. To ερώτημα που προκύπτει είναι αν ο  κύριος αυτός θεωρεί ότι μοιάζει στον Μιχαηλίδη, ή αν ο Μιχαηλίδης μοιάζει σ’ αυτόν.

*Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ ΑΡΧΗΣ PAIDEIA-NEWS : Το περιεχόμενο όλων των άρθρων που δημοσιεύονται στο Paideia-News εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των αρθρογράφων και όχι κατ’ ανάγκη της ιστοσελίδας μας.   

Τα Άγια Πάθη του Βασίλη

Τα Άγια Πάθη του Βασίλη


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Κυριάκος Ιωάννου
Wed October 04, 2017, 20:37:27
ΔΥΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΜΕ (ή: ΓΙΑ) ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΠΙΕΡΗ

Είναι γνωστό ότι η επιστημονική κοινότητα, εδώ και πολλά χρόνια, τον έχει απομονώσει (π.χ., φέτος, δεν έχει προσκληθεί σε κανένα από τα δύο σημαντικά συνέδρια για τον Β. Μιχαηλίδη). Του απαντώ για τελευταία φορά, αφού πρώτα ευχαριστήσω τους δεκάδες συναδέλφους (από όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης), ερευνητές, δημοσιογράφους και ανθρώπους του ΘΕΠΑΚ, οι οποίοι, επειδή γνωρίζουν πράγματα και καταστάσεις, είχαν την καλοσύνη να επικοινωνήσουν μαζί μου.


Αγαπητέ κ. Πιερή,
Χαίρομαι που βγήκατε από τον εικοσαετή «φιλολογικό» λήθαργο και αποφασίσατε να ασχοληθείτε ξανά με την κυπριακή λογοτεχνία «φιλολογικά». Ελπίζω μόνο ότι το ξύπνημά σας αυτό (και αναφέρομαι, φυσικά, στο εξαγριωμένο, γεμάτο αναλήθειες και λιβέλους «20σέλιδο» κείμενο που δημοσιεύσατε σήμερα σε άλλη ιστοσελίδα) οφείλεται στην ιδιότυπη αγάπη σας για τον Β. Μιχαηλίδη, και όχι, π.χ., στο ότι πειραχτήκατε, (1) επειδή σε πρόσφατη εργασία μου έδειξα ότι μεγάλο μέρος της διατριβής σας δεν έχει καμία πρωτοτυπία, και (2) επειδή αυτά που (δυστυχώς για εσάς) εντόπισα στο υπερπολύτιμο χειρόγραφο της «9ης Ιουλίου...» (ναι, αυτό που είναι θεωρημένο από τον ίδιον τον ποιητή, αυτό που χρησιμοποιήθηκε για τη στοιχειοθεσία του ποιήματος στην έκδοση του 1911, άρα αυτό που φανερώνει την «τελική» βούληση/πρόθεση του δημιουργού) θα έπρεπε κανονικά να τα είχατε εντοπίσει εσείς, αφού ήσασταν ο πρώτος που (υποτίθεται ότι) το διάβασε/μελέτησε.

Ωστόσο και πάλι με απογοητεύετε, όπως, προφανώς, και τους διασκορπισμένους «στον τετραπέρατο κόσμο» fan σας. Διότι αναφέρεστε αποκλειστικά σε σημεία εκλαϊκευτικών δημοσιευμάτων μου σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο (ακόμη και σε αναρτήσεις μου στο facebook, μολονότι ούτε καν αυτές δεν μπορείτε να καταρρίψετε), αλλά αγνοείτε, κ. «Κοσμήτορα», τη διδακτορική διατριβή μου η οποία έχει εκδοθεί και κυκλοφορεί εδώ και μήνες (εκδόσεις Ηλία Επιφανίου), και η οποία, αν την είχατε διαβάσει, θα σας έδινε οριστικές απαντήσεις σε ΟΛΑ τα (δήθεν ανασκευαστικού τύπου) ερωτήματα που θέτετε. Καλά, καθίσατε όλο τον Αύγουστο και γράψατε για την αφεντιά μου ένα «20σέλιδο» κείμενο, αλλά δεν διαβάσατε τη διατριβή μου για τον Β. Μιχαηλίδη; Σίγουρα είστε νεοελληνιστής;

Αν θεωρείτε πως είστε σοβαρός «επιστήμων», όταν σχολιάζετε μόνον αναρτήσεις του facebook και αγνοείτε την ύπαρξη μιας διδακτορικής διατριβής του Α.Π.Θ. με 1000 και πάνω σελίδες η οποία βαθμολογήθηκε ομόφωνα με «Άριστα» από κορυφαίους νεοελληνιστές και γλωσσολόγους, και αν πιστεύετε σοβαρά πως θα ασχοληθώ περαιτέρω μαζί σας, κάνετε λάθος. Μαζί με ερευνητές και επιστήμονες, κ. Πιερή, πρέπει να φιλολογείτε, και όχι απλώς να σκηνοθετείτε σε καραγκιοζομπερντέ.

Θα μου ήταν πολύ εύκολο να απαντήσω άμεσα στο επικίνδυνο και παραπλανητικό για την επιστήμη της Φιλολογίας «20σέλιδο» κείμενό σας, δείχνοντας, σε κάθε σχεδόν αράδα του, τον επιπόλαιο τρόπο με τον οποίο έχετε αντιμετωπίσει ώς τώρα τη ζωή και το έργο του Β. Μιχαηλίδη στα γραφτά και στα μουσικοχοροθεατρογραφήματά σας (πραγματικά, θα ήθελα να σας ξαναρωτήσω, με κάθε σεβασμό: σίγουρα είστε νεοελληνιστής;). Δεν θα το κάνω όμως, (1) προτού διαβάσετε προσεκτικά τη διατριβή μου, που αγνοείτε παντελώς, (2) προτού προσπαθήσετε ξανά (έστω και βάζοντας άλλες και άλλους να τη διαβάσουν, μια και στη ρηγάτικη Αυλή υπάρχουν πολλές/πολλοί πρόθυμες/πρόθυμοι) να ερμηνεύσετε τους ίδιους «δρόμους» («όντΕς», αδιάβαστε, και όχι «όντΑς») και «τες ίδιες «γειτονιές» («ΚΑΡΚογλου», σιόρ, και όχι «ΚΙΟΡογλου» στον στ. 481), ενώ θα συνεχίζετε «ν᾽ ασπρίζετε» στα «ίδια σπίτια» κατά τον αγαπητό σας Καβάφη. Και, όταν γίνουν όλα αυτά, θα αντιληφθούν οι μαθητές σας, το Πανεπιστήμιο Κύπρου και ο κόσμος όλος πόσο διάτρητη φιλολογική σκευή ή «πανοπλία» διαθέτετε.


Θα κλείσω το σημείωμά μου παραθέτοντας ένα μόνο απόσπασμα από το «20σέλιδο» αυτό κείμενο του κ. Πιερή, απλώς για να καταδείξω τη φιλολογική ένδεια του συγκεκριμένου ανθρώπου. Στο απόσπασμα που ακολουθεί, λοιπόν, ο κ. Πιερής προσπαθεί να εξηγήσει γιατί στη χειρόγραφη μορφή της «9ης Ιουλίου...», στον στ. 481, γράφτηκε το όνομα του Κάρκογλου και όχι του Κιόρογλου. Ας τον απολαύσουμε:

«Η πιο φυσική ερμηνεία της αλλοίωσης [!] του στίχου [...] είναι ότι ο [Αριστόδημος] Πηλαβάκης (ή ο οποιοσδήποτε άλλος λόγιος) άκουσε λάθος –και αυτό υποστηρίζεται και γραφολογικά από τον δισταγμό στην απρόσκοπτη ολοκλήρωση της γραφής του ονόματος (βλ. παρατεταμένη [sic] παύλα στη μέση του ονόματος), είτε γιατί αυτός που υπαγόρευε το κείμενο (πιθανότατα ο ποιητής) μετακινήθηκε για κάποιαν ανάγκη του [ΕΛΕΟΣ Ι], είτε έβηξε [ΕΛΕΟΣ ΙΙ] κλπ., κλπ.».

Αυτός, λοιπόν, είναι ο «φιλόλογος» Μιχάλης Πιερής. Ας του πει κάποιος όμως ότι η «παρατεταμένη» παύλα στο όνομα του Κάρκ-ογλου δεν προέκυψε ούτε από «κάποιαν ανάγκη» (!) ούτε από κάποιο βήξιμο (!) του ποιητή. Αντίθετα, η «παρατεταμένη» αυτή παύλα υπάρχει/εμφανίζεται/παραδίδεται και σε όλες τις γραφές του ονόματος του Κκιόρ-ογλου (στ. 22, 43, 45, 47, 51, 61, 66-67, 332, 460, 465), και, αν ο κ. «Κοσμήτορας» βάλει το μυαλό του να σκεφτεί λίγο περισσότερο, θα αντιληφθεί ίσως γιατί την προκρίνει ο ποιητής! Εκτός κι αν θεωρήσουμε, βέβαια, ότι και οι περιπτώσεις αυτές, δηλ. οι παύλες που μοιράζουν το όνομα του Κιόρογλου στη μέση, προέκυψαν επειδή ο ποιητής, σύμφωνα με τον «φιλολογικό εκδότη» κ. Πιερή, έπρεπε είτε να μετακινείται για κάποιαν ανάγκη του είτε να βήχει είτε, π.χ., να ξαπλώνει λόγω εντερικών ή γαστροοισοφαγικών ή άλλων (παρ)όμοιων προβλημάτων. Και μη χειρότερα!

Κοντολογίς, η προσπάθεια του κ. Πιερή να εκμηδενίσει τα εντυπωσιακά πορίσματα της σύγχρονης έρευνας είναι αξιολύπητη, ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι η δική του συνεισφορά στην έρευνα γύρω από το εργοβιογραφικό πορτρέτο του Β. Μιχαηλίδη περιορίζεται στη δημοσίευση ορισμένων δημοσιογραφικού χαρακτήρα κειμένων τα οποία περιέχουν πολλές ανακρίβειες, και, για τον λόγο αυτόν, παραπληροφορούν έναν ανυποψίαστο αναγνώστη. Θα μπορούσα, μάλιστα, να παραλληλίσω την προσπάθειά του αυτή με τις καταστροφές που προκάλεσαν οι Τούρκοι σε προτομή του ποιητή στο Λευκόνοικο, το 1974, επειδή τον μπέρδεψαν – οι αδαείς – με κάποιον άλλον. Ευτυχώς όμως οι «πληγές» αυτές, όπως και οι «πληγές» που προξένησε ο κ. Πιερής πάνω στο ποιητικό σώμα του μεγαλύτερου κύπριου λογοτέχνη, μπορούν να επουλωθούν.

Υ. Γ.: Πρέπει να πω ότι διασκέδασα με το μόνο θετικό στο κείμενό του: το ότι αναγνωρίζει επιτέλους τη συμβολή του κ. Λ. Παπαλεοντίου στις σπουδές για τον Β. Μιχαηλίδη. Πρέπει όμως να εξηγήσει στους αναγνώστες του και το γιατί έχει αποπέμψει παράτυπα και ανήθικα από το πανεπιστήμιο έναν φιλόλογο κατά πολύ ανώτερό του. Αλλά τί ρωτάω κι εγώ...

Μιχάλης Πιερής
Wed October 04, 2017, 02:22:18
Είδα την απάντηση του κ. Ιωάννου με τον οποίο φυσικά δεν θα ασχοληθώ άλλο. Ούτως ή άλλως οι υβρισίες και οι ενοχλήσεις του έχουν ξεκινήσει εδώ και μερικά χρόνια, αλλά είχα αποφασίσει ότι δεν θα του απαντούσα γιατί είναι σαφές ότι αυτό είναι που επιδίωκε και επιδιώκει: μια διαμάχη με τον Πιερή.
Ο λόγος που αποφάσισα να του δώσω μία και μόνο απάντηση, ήταν τα πολλά τηλεφωνήματα και ηλεκτρονικά μηνύματα που έλαβα από πολλούς φιλόλογους (ορισμένοι υπήρξαν μαθητές μου τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα), οι οποίοι με ρωτούσαν τι ακριβώς πρέπει να πράξουν μετά τις τελευταίες «σπουδαίες αποκαλύψεις» του Ιωάννου. Δηλαδή πώς θα διδάσκουν στα παιδιά το σημαντικότερο ποίημα της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας. Όπως είναι έως τώρα παραδομένο με βάση την έκδοση του 1911 ή με τις αλλαγές που προτείνει ο κ. Κυριάκος (την αλλαγή των στίχων 180: «Η Ρωμιοσύνη έν να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει» και 183: «αμμά ξερε πως ύλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν», καθώς και την εισαγωγή ενός νέου προσώπου στο έργο). Kάθησα, λοιπόν, τον φετινό Αύγουστο κι έγραψα ένα αναλυτικό κείμενο 20 σελίδων, με το οποίο πιστεύω ότι δίνω τις απαντήσεις που χρειάζονται οι φιλόλογοι.

Δυστυχώς το κείμενο αυτό, λόγω του μεγέθους του, δεν μπορούσε να δημοσιευτεί άμεσα, είτε σε έντυπη, είτε σε ηλεκτρονική μορφή. Έτσι σκέφτηκα να στείλω ένα σημείωμα στο μέγεθος που προκρίνει το PaideiaNews (650 λέξεις) ώστε να υπάρξει μια άμεση δημοσιοποίηση μιας αντίδρασης απέναντι στις φιλολογικές μπαρούφες του κ. Ιωάννου. Το δε εκτενές κείμενο το έχω αναρτήσει σήμερα στην ιστοσελίδα μου στο Academia (Michael Pieris) όπου μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να το διαβάσει. Εκεί θα βρει την αναλυτική τεκμηρίωση της κριτικής που ασκώ στην όλη “φιλολογική” δράση του κ. Ιωάννου. Η απάντηση αυτή πιστεύω ότι καλύπτει και τον Καθηγητή Πληροφορικής κ. Μαρίνο Αδαμίδη, την κυρία Ανίτα Χαραλάμπους καθώς και τον άγνωστο που, όπως ενημερώθηκα, σφετερίστηκε το όνομα της συναδέλφου Αφροδίτης Αθανασοπούλου.

Αφροδίτη Αθανασοπούλου
Tue October 03, 2017, 12:03:45
Συγγνώμη, αλλά αυτό που διαβάζω δεν είναι φιλολογίς.

Αννίτα Χαραλάμπους Φιλόλογος-Ιστορικός
Tue October 03, 2017, 11:18:55
Θα αναμέναμε από τον Καθηγητή κ. Πιερή να μιλήσει με στοιχεία για θέματα που άπτονται της Εννάτης Ιουλίου του εθνικού μας ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη. Θυμάμαι ότι ο κύριος Ιωάννου έδωσε διάλεξη στο Υπουργείο Παιδείας όπου εξήγησε λεπτομερώς τις θέσεις του και έδειξε σε φωτογραφίες τις γραφές του χειρογράφου της Εννάτης Ιουλίου. Στον αντίλογο του ο κ. Πιερής δεν παραθέτει επιχειρήματα για να ανατρεψει τα ευρήματα του κ. Ιωάννου.

Μαρίνος Αδαμίδης
Mon October 02, 2017, 22:45:30
Στο άρθρο αυτό αναφέρονται διάφορα. Απουσιάζουν μόνο τα αποδεικτικά στοιχεία για να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς του κειμενογράφου. Αλλά ισχυρισμοί χωρίς αποδείξεις είναι μόνο ισχυρισμοί και όχι γεγονότα.

Μαρίνος Αδαμίδης
Καθηγητής Πληροφορικής

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
MIMSEPT
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016