keslogisticks

2017-06-13 11:38:39
Γιατί οι δάσκαλοι δεν πρέπει να απεργούν;

Γιατί οι δάσκαλοι δεν πρέπει να απεργούν;


ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΑΒΒΑ ΣΕΠΟΥ*   

“Αλίμονο στην κοινωνία που δεν έχει δασκάλους αληθινά ερωτευμένους μ΄ αυτό που  κάνουν”

Ευ. Παπανούτσος

΄Εχω ζήσει τα σχολεία ως δάσκαλος και ως γονιός κι έμαθα να ξεχωρίζω και να σέβομαι βαθύτατα εκείνους τους δασκάλους που καθημερινά ντύνονται τη νεανική τους πρωτεϊκότητα, αγνοί, δροσεροί κι ωραίοι, ίδιοι αρχάγγελοι της παιδείας, ανεβαίνουν στην έδρα, πυρπολούν ψυχές, διαλέγονται με τα ερωτήματα, τους φόβους και τις ανησυχίες των παιδιών που η πολιτεία τους έχει εμπιστευθεί και βήμα βήμα τα οδηγούν στο κατώφλι της γνώσης και της αρετής. Αυτή η ποιότητα, αυτή η στόφα δασκάλου εκλείπει οσημέραι δίνοντας τη θέση της σ΄ ένα στυγνό καλοπληρωμένο δημόσιο υπάλληλο που φορές εκπορνεύει το υψηλό του λειτούργημα με το παράνομο φροντιστήριο. Ο άκρατος συντεχνιασμός και η άκρα ιδιοτέλεια έχουν αποϊερώσει το υψηλό λειτούργημα, έχουν υποβιβάσει την κατά Πλάτωνα αγαπητική σχέση σε σχέση συναλλαγής και “αμοιβαίας χρησιμότητας”.

Ο αληθινός δάσκαλος είναι γέφυρα παιδείας, καρδιά του εκπαιδευτικού συστήματος, εμφορείται από προσωπικό συγκινησιακό ενέργημα, μιαν οιονεί ερωτική σχέση που χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει ούτε διάδραση ούτε αληθινή παιδεία.

Το έργο του δασκάλου, δύσκολο από τη φύση του, καθίσταται πραγματικά σισύφειο στα πλαίσια της διεφθαρμένης κοινωνίας που τίποτε όρθιο δεν έχει αφήσει, ούτε αρχές, ούτε αξίες, ούτε ιδανικά, ούτε θεσμούς, ούτε ήθος χρηστόν.

Ωστόσο ο Κύπριος δάσκαλος απολαμβάνει ακόμα κοινωνική εκτίμηση και η πολιτεία τον τοποθετεί στις υψηλές κλίμακες του δημόσιου μισθολογίου που σύμφωνα με το δίκτυο “Ευριδίκη” παίρνει διπλάσια από τον ΄Ελληνα και επταπλάσια από τον Ρουμάνο συνάδελφό του.

Παράλληλα, τα εκπαιδευτικά μας επίπεδα από το 1995 που πρωτομπήκαμε στη διαδικασία αξιολόγησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι σταθερά στον πάτο της Ευρώπης, χειρότερα και από εκείνα της Βουλγαρίας και της Τουρκίας. ΄Ενας στους τέσσερις απόφοιτους του δημοτικού αδυνατεί να ορθογραφήσει το όνομά του και να πολλαπλασιάσει δύο μονοψήφιους. Αυτή η ντροπιαστική αθλιότητα δεν απασχολεί τους συντεχνιακούς, ως να μην είναι έργο των χειρών τους, απότοκο του κομματικού συντεχνιασμού που κρατά τα σχολεία στην εκπαιδευτική καθυστέρηση.

Οι εκπαιδευτικές κινήσεις, κομματικά παραμάγαζα, μόλις άρχισε να θαμποφέγγει η επί δεκαετίες παλινωδούσα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση βάλθηκαν για λόγους προεκλογικούς να την σβήσουν επιμένοντας στη διατήρηση της τριτοκοσμικής επετηρίδας και την αντισυνταγματική μονιμοποίηση κομματικών τους φίλων. Η εκπαιδευτική πολιτική ασκείται από την αρμόδιο αρχή και ελέγχεται από τους εκπροσώπους του λαού.

Η πεισματική εμμονή των δασκαλοπατέρων να νεκραναστήσουν την επετηρίδα την οποία έχει καταργήσει η βουλή συνιστά έλλειμμα δημοκρατικό και ύβριν απαράδεκτη κατά της δημοκρατικής αρχής της πλειοψηφίας.

Στο πελατειακό μας κράτος ο προνομιούχος ευρύτερος δημόσιος τομέας συνάπτει συμμαχίες με τους εκάστοτε κρατούντες, τους παρέχει κομματική στήριξη και με τον μπαμπούλα της απεργίας εξασφαλίζει μισθούς, ωφελήματα και εξωφρενικά επιδόματα πέρα από τις δυνατότητες της οικονομίας και σε βάρος των ειλώτων του ιδιωτικού τομέα.

 

Η απεργία, ειδικά στην εκπαίδευση, αντί ως όφειλε να αποτελεί το έσχατον μέτρον, αποτελεί δυστυχώς το πρώτιστον.

Ο ευήθης δάσκαλος παρασυρόμενος από τους κομματικούς δασκαλοπατέρες απεργεί καμιά φορά και χωρίς να ξέρει το γιατί. Πριν από κάποια χρόνια μάλιστα οι εκπαιδευτικοί, μόνοι αυτοί από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, αρνήθηκαν για λόγους γοήτρου να ακυρώσουν εξαγγελθείσαν απεργία παρόλο που εν τω μεταξύ τα σχετικά αιτήματα είχαν πλήρως ικανοποιηθεί. Απεργούν ακόμα οι εκπαιδευτικοί και για το ψευδοπρόβλημα των αντικαταστατών, αγνοώντας ότι σε Ευρώπη και Αμερική τα σχολεία λειτουργούν με συμβόλαια με την τοπική εκπαιδευτική αρχή (Local Education Authority) να προσλαμβάνει και να απολύει (hiring and firing) ανάλογα με τις ανάγκες της.

Η απεργία δεν αποτελεί βασικό δικαίωμα, μιας και εκατομμύρια άνθρωποι σ΄ όλο τον κόσμο, γιατροί, νοσοκόμοι, αστυνομικοί, πυροσβέστες, στρατιωτικοί, ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και άλλοι που επανδρώνουν ουσιώδεις υπηρεσίες το στερούνται ab initio. Στις ΗΠΑ πάρα πολλές εκπαιδευτικές οργανώσεις έχουν αποποιηθεί το δικαίωμα της απεργίας και το έχουν διαγράψει από το καταστατικό τους.

Αποδεχόμενοι ότι η ύψιστη προτεραιότητα του σχολείου είναι η μόρφωση του μαθητή τότε κανένα συναφές δικαίωμα δεν μπορεί να την παρακωλύει. Συνεπώς το δικαίωμα του δασκάλου στην απεργία δεν είναι ούτε υπέρτερο, ούτε ιερότερο από το δικαίωμα του μαθητή στην απρόσκοπτη, σταθερή, τακτική και ποιοτική εκπαίδευση που σημαδεύει ανεξίτηλα όλη τη μετέπειτα ζωή του.

Ολόκληρος ο λαός είναι ο εργοδότης του δασκάλου κι όταν αυτός απεργεί αυτόν τιμωρεί και όχι την κυβέρνηση. Ο απεργός του δημοσίου, ιδιαίτερα όταν απαιτεί τη χάραξη της δικής του εκπαιδευτικής πολιτικής κόντρα στο σύνταγμα και τις αποφάσεις της βουλής αντιστρατεύεται ουσιαστικά την κυβερνητική πολιτική που με το συμβόλαιό του έχει ταχθεί να υπηρετεί.

Αν οι δασκαλοπατέρες της Κύπρου και της Ελλάδας επικοινωνούσαν με τον έξω κόσμο θα έβλεπαν ότι στις 38 πολιτείες των ΗΠΑ η απεργία στα σχολεία είναι παράνομη και τιμωρείται με πρόστιμο, απόλυση, ή και φυλάκιση, όπως ακριβώς και η άρνηση του γονιού να στείλει το παιδί του στο σχολείο. Στις πολιτείες που η απεργία δεν είναι παράνομη, για κάθε μια μέρα αποκόπτονται δύο μεροκάματα παρόλο που το σχολείο αναγκάζεται να επεκτείνει το σχολικό έτος για να καλύψει τις 180 διδακτικές ημέρες.

Η καταχρηστική μονοπωλιακή δύναμη της ΠΟΕΔ κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να επιτύχει διοικητικό έλεγχο επί των σχολείων και εξουσιαστική παρέμβαση στη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής ακυρώνοντας την επί δεκαετίες παλινωδούσα μεταρρύθμιση εις βάρος της εκπαιδευτικής ανάπτυξης και της κοινωνίας γενικότερα.

Ο κόσμος έχει απαυδήσει από τα συνδικαλιστικά νταηλίκια, την αλαζονεία, την ανευθυνότητα, τα πολιτικά παίγνια που παίζουν εις βάρος των παιδιών και της ερευνητικής παιδείας.

* Φιλόλογος εταίρος του London University Institute of Education

Πρώην Γυμνασιάρχης, Λυκειάρχης, Επιθεωρητής και Επαρχιακός Μέσης Εκπαίδευσης


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 
Showing comments 1 to 10 of 15 | Next | Last

Αντιγόνη Μοδέστου
Tue August 22, 2017, 19:23:47
Το πιο πάνω άρθρο έχει δυο βασικά σκέλη. Άσχετα με την τοποθέτηση του κάθε ενός από εμάς σε σχέση με την σημασία της απεργίας ως έσχατο/μέγιστο όπλο των εργαζομένων, η τραγική αλήθεια του πρώτου μέρους, μας πονεί βαθιά, γι αυτό και σπεύδουν κάποιοι να την αποκηρύξουν. Ο πιο σίγουρος τρόπος να καταστραφεί ένας λαός είναι να αφήσει τα παιδιά του κατ' ουσίαν αμόρφωτα (σε αντίθεση με την για τους τύπους απόκτηση χαρτιών που επιβεβαιώνουν απόκτηση λεπτομερούς γνώσης επί συγκεκριμμένου αντικειμένου-πτυχίων!) Έλλειψη ουσιαστικής παιδείας όπως την υπηρετούν οι ελάχιστοι όπως πολύ ωραία τα λέει ο δάσκαλος πιο πάνω, αφήνει τα παιδιά μας, το μέλλον μας, έρμαιο των φαύλων και των ανήθικων, ανίκανα να έχουν κριτική σκέψη, εύκολη βορά στα αρπαχτικά που διαχειρίζονται το χρήμα και κινούν τα νήματα της διαπλοκής και της ατιμίας. Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα δάσκαλοι όπως τον κ Σάββα που τολμούν να δείξουν τον δρόμο.

Δημήτρης Γεωργίου
Wed June 14, 2017, 21:51:17
Ωραία τα είπες σαν πρώην. Γιατί αν ήσουν νυν, άλλα θα έλεγες. Με τα πόδια έξω από το χορό ξέρουν πολλοί, πολλά τραγούδια.
Όσον αφορά τους παλιούς καλούς δασκάλους, να σου αναφέρω μερικά παραδείγματα δασκάλων και καθηγητών που είχα πριν 35-40 χρόνια. Ο ενας κάπνιζε στην τάξη την ώρα του μαθήματος και έβγαζε τη μασελλα του για να μας τη δείξει. Να μη ξεχάσω και τις προσβολές και μπινελικια που έριχνε στους μαθητές, ιδίως στους αδύνατους. Ο άλλος μας έβαζε τόσα πολλά μαθήματα που ακόμα και εγώ που ήμουν άριστος μαθητής, μίσησα το διάβασμα και το σχολείο. Εννοείται ότι τρώγαμε το ξύλο της αρκούδας για του ψύλλου πήδημα. Για τέτοιο σεβασμό μας μιλάς; Οι δάσκαλοι απεργούν για πολλούς λόγους που εσύ αδυνατείς να κατανοήσεις ή δεν θέλεις. Και για να προλάβω κάποιους, δεν είμαι δάσκαλος.

Mαρία Βρυωνίδου
Wed June 14, 2017, 07:57:54
Λυπάμαι και ελικρινά αναστατώνομαι όταν διαβάζω πάλι τα γραφόμενα του κ Κυριάκου Σάββα που μόνο κακίες και λανθασμένα μηνύματα αποπνέουν. Επίσης θυμάμαι τα κακά πρότυπα καθηγητού που έχουμε εισπράξει από αυτόν όταν ήταν στην έδρα.. Άς θυμηθεί ο ίδιος τον εαυτό του στην έδρα και ας ρωτήσει τους μαθητές του και μετά να κρίνει τους δασκάλους που με ζήλο και κόπο επιτελούν το έργο τους στο ακέραιο κάτω από τις αντίξοες συνθήκες του ελλιπούς εκπαιδευτικού συστήματός μας.

Άννα Παραγυιού
Wed June 14, 2017, 07:52:19
Πολλά πρόσωπα είναι που επηρεάζονται αλλά φαίνεται ότι μόνο οι δασκάλοι το έχουν πάρει "κατάταρδα" ή τόσο ζεστά και έντονα. Αφ' ενός οι δασκάλοι είναι υπερβολικοί και δε δικαιολογείται η αντίδρασή τους, αλλά πάλι το σύστημα φαίνεται να μην είναι κατάλληλα εφαρμοσμένο με την έννοια ότι πολλοί εκπαιδευτικοί και θα βρεθούν εκτός κ.ά.

Είμαι μαθηματικός, και ενδιαφέρομαι για να διοριστώ σε κάποια φάση, αν και καταπιάνομαι με διάφορους οργανισμούς που δε σχετίζονται με την εκπαιδευτική διαδικασία. Γενικότερα, είμαι σίγουρη ότι δεν είναι θετικά αυτά τα θέματα που θα έχουν οι εξετάσεις. Τρία θέματα είναι που δείχνουν τη λανθάνουσα σχέση.

1. Εξετάσεις δόθηκαν δεκάδες για πτυχία, δε σημαίνει ότι κάποιος πτυχιούχος θα είναι καλός στη δουλειά του - άρα και οι εξετάσεις δε σημαίνει ότι καθιστούν κάποιον ικανό, γιατί ο κόσμος δίνει εξετάσεις για τη Δημόσια Υπηρεσία και πάλι δεν υπάρχουν θετικά αποτελέσματα στη δουλειά τους. Στη Δημόσια Υπηρεσία, όταν πας να εξυπηρετηθείς, πάντοτε η συμπεριφορά τους είναι εχθρική, είναι τεμπέληδες κλπ. Όλοι μέσα στη Δημόσια Υπηρεσία διορίστηκαν με κριτήριο επιτυχία σε εξετάσεις.
2. Το απολυτήριο που δίδει το ίδιο το ΥΠΠ, γιατί αμφισβητείται; Αυτό σημαίνει ότι αμφισβητείται, αν ένα άτομο θέλει να δώσει εξετάσεις για καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας, τη στιγμή που έχει το εν λόγω απολυτήριο;
3. Η ύλη, γιατί κάποιο πρόσωπο να εξεταστεί στην ύλη ή στις δεξιότητες - γενικές γνώσεις. Αυτά δεν αντικατοπτρίζουν τη γνώση ή την ικανότητα διδασκαλίας.

Τουλάχιστον, έπρεπε να παρουσιαστεί κάτι σε έμπρακτη μορφή που να μπορέσει κάποιος άνθρωπος, όπως την άσκηση που κάνουν οι δικηγόροι, που εμπεριέχει πρακτική εξάσκηση του επαγγέλματος με τη μάχιμη δικηγορία σε συνδυασμό με εξετάσεις επαγγελματικών ερωτημάτων και όχι πτυχιακού επιπέδου.

Λάβετε υπόψη σας, ότι καθηγητές διορισμένοι δεν ήταν καλοί στη δουλειά τους και φυσικά και δάσκαλοι. Το γνωρίζω εκ πείρας, γιατί είχα δάσκαλους που δεν ήταν καλοί και καθηγητές που δεν ήταν καλοί. Άρα, αν άνθρωποι με εμπειρία, στα 55-60 τους που οι δάσκαλοι την τότε περίοδο διοριζόντουσαν νωρίς, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους και δεν ήταν καλοί, θα μπορούσε να είναι κάποιοι που στα 30 τους, χωρίς εμπειρία επαγγελματική ούτε στο ελάχιστον, με απλά τη γραπτή επιτυχία των εξετάσεων ως κριτήριο και γνώμονα, πιστεύετε ότι θα μπορέσουν να εφαρμόσουν την κατάλληλη προσέγγιση προς τους μαθητές.

Αυτό αποκλείεται, γιατί δεν πρόκειται για σωστά κριτήρια. Σίγουρα το σύστημα διορισμού όπως υπήρχε, δεν ήταν ορθά δομηνμένο, ωστόσο έπρεπε να μπουν νέες τροποποιήσεις και καινούργιες θέσεις και αλλαγές στον τρόπο διοίκησης και πρόσληψης.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να αναφέρω το τελικό - ότι μέχρι το 2027, θα υπάρχει το συγκεκριμένο σύστημα, άρα οι δάσκαλοι που είναι ψηλά στον κατάλογο, δηλαδή με μικρό αριθμό, θα διοριστούν. Δε δικαιολογείται λοιπόν η τόσο έντονη αντίδραση των δασκάλων. Ίσως να οφείλετε στο ότι οι δάσκαλοι, τηρούν μια οπισθοδρομικότητα και θέλουν να έχουν το μονοπώλειο στην κατάσταση κάτι που δεν είναι κατάλληλο και διαθέσιμο στο 2017 που ζούμε, γιατί αυτές οι πολιτικές είναι απαρχιωμένες τότε που οι δάσκαλοι είχαν άλλη θέση, στα χωριά τους εκτιμούσε ο κόσμος, ήταν οι μόνοι μορφωμένοι και παράλληλα μεταλαμπάδευαν γνώσεις και αγωγή, ενώ τώρα διαφοροποιήθηκε η μεταλαμπάδευση αγωγής και γνώσης, υπάρχουν φροντιστήρια, μέσα επικοινωνίας, ο κόσμος ταξιδεύει, βιβλία, πληροφορίες προσβάσιμες προς τον κόσμο και τα παιδιά δεν είναι τόσο αθώα, ενώ το παράδειγμα δημοτικού έχει απλοποιηθεί σε σοβαρότατο βαθμό, έτσι οι μαθητές δημοτικού δεν αφομοιώνουν ύλη στο επίπεδο που θα έπρεπε να αφομοιώσουν, ή τη σωστή συμπεριφορά. Χρησιμοποιούν παιγνιώδη μορφή για τη διδασκαλία και όχι την κατάλληλη γνώση, ειδικά σε παιδιά μικρής ηλικίας και όχι μόνο, δεν υπάρχει αξιολόγηση και δεν υπάρχουν και ορθές κινήσεις για επιμόρφωση των εκπαιδευτκών.

Οι δάσκαλοι δεν είναι όλοι καθωσπρέπει μορφωμένοι, ούτε οι παλιοί ήταν, ούτε και οι τώρα και από ανέκαθεν είχαν έριδες και έβαλαν τη σπουδή σε πρόγραμμα του Πανεπιστημίου. Η Κύπρος είναι η μόνη χώρα, γιατί στις άλλες χώρες της Ευρώπης ακόμη και στην Ελλάδα, είναι σε Παιδαγωγικές Ακαδημίες που γίνονται οι σπουδές Επιστημών της Αγωγής και μόνο στην Κύπρο είναι που τοποθετήθηκε η εν λόγω σπουδή σε πανεπιστημιακό πρόγραμμα τόσο στο Δημόσιο όσο και στην ιδιωτική εκπαίδευση με τα διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Καλή περιήγηση στην εκπαίδευση. Εγώ προσβλέπω στο να αποστασιοποιηθώ από την παιδεία, βλέποντας την κατάσταση που επικρατεί - με σύγχυση και μη οργάνωση στις κινήσεις - ίσως στο εγγύς μέλλον ναι να προσπαθήσω, όμως, οπωσδήποτε όχι τώρα που υπάρχει αυτό το παζλ που του λείπουν κομμάτια.

Μανόλης Σόβολος
Tue June 13, 2017, 19:40:24
Κύριε Σέπο
Με όλο το σεβασμό σας προτρέπω να ενημερωθείτε σωστά και να μην εκτίθεστε, επειδή "τα στερνά τιμούν τα πρώτα". Ο δασκαλισμός συνδικαλισμός στην Κύπρο έχει αρκετά προβλήματα. Δυστυχώς, δεν είναι αυτά που περιγράφετε.
Για την "καραμέλα" με τα μαθησιακά αποτελέσματα: Θα ήμασταν ευτυχείς αν οφείλονταν στους εκπαιδευτικούς. Η λύση θα ήταν πολύ απλή. Επειδή όμως επιδρούν, και, πολλοί άλλοι παράγοντες, μπορεί ο καθένας να ισχυρίζεται ότι θέλει. Ιδιαίτερα αν βρίσκεται μακριά από το σχολικό, και κοινωνικό, περιβάλλον. Το μακριά μπορεί να ερμηνευτεί: τοπικά, χρονικά, συναισθηματικά, είτε από αδιαφορία και παραπληροφόρηση, θύμα καλοστημένης προπαγάνδας.
Από προσωπική εμπειρία, να το πω ακόμα μια φορά δημόσια: Το δασκαλικό δυναμικό για το οποίο γίνεται πολύς λόγος, συμβασιούχοι και αντικαταστάτες, είναι ότι καλύτερο υπάρχει σήμερα στα σχολεία. Είναι πραγματικά κρίμα που αυτοί που έπρεπε να το αξιοποιήσουν σωστά το απαξιώνουν και το ρίχνουν στη χλεύη "της ρωμαϊκής αρένας".
Μανόλης Σόβολος
Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου

Μαρια Γεωργίου
Tue June 13, 2017, 17:21:05
Μια μικρή λεπτομέρια. Οι εκπαιδευτικοί είναι απλά υπαλλήλοι, πιόνια του υπουργείου παιδείας. Είναι υπόχρεοι να ακολουθούν πιστά το αναλυτικό πρόγραμμα και να μην ξεφεύγουν ούτε στο ελάχιστο από τον προγραμματισμό και το σχολικό εγχειρίδιο.
Ας μην τους ρίχνει η κοινωνία αποκλειστικά την ευθύνη για τον αναλφαβητισμό των αποφοίτων δημοτικής και αργότερα μέσης εκπαίδευσης.
Κανείς δεν ακούει τις εισηγήσεις τους, κι ας εργάζονται στην πρώτη γραμμή και έχουν κάθε αρμοδιότητα να έχουν άποψη για το αναλυτικό πρόγραμμα.

Μαρία Γεωργίου
Tue June 13, 2017, 16:54:00
Κύριε Σέπο,
Το καταντημα της παιδείας δεν θα λειθεί με το νέο σύστημα διορισμών.Το νέο σύστημα διορισμών προυποθέτει την δημιουργία νέων καταλόγων, τον καταλογο διορησίμων.Εκτός αυτού δεν μας είπαν ποιος/οι θα είναι πιο αξίοι ακαδημαικοί ... που θα καταργήσουν τα πτυχία που έχουν εκχωρηθεί από διάφορα πανεπιστήμια και που έχουν αξιολογηθεί από το ΚΥΣΑΤΣ και θα εξετάσουν τις γνώσεις των υποψηφιών εκπαιδευτικών. Οσό για τις προσωπικές συνεντευξείς που θα γίνονται, ξερούμε πολύ καλά το καθεστώς που υπαρχει στην ΚΎΠΡΟ,"ο κουμπάρος, ο γνωστος ο φίλος...".Ας εφαρμοσουμε πειθαρχία στα σχολεία μας, ας αξιολογήσουμε ορθά τους μαθητές από τα πρώτα τους χρόνια, ας αφήσουμε στην άκρη το να περασουμε τον μαθητή γιατί έχει τα Α ή προβλήματα χωρις να του διδάξουμε ότι για να πληρωθρίς πρέπει να δουλέψεις. Ας εκπαισευσουμε τους γονείς ότι δεν αρκεί μονό να ζητουν βαθμούς κα διευκολυνσεις για τα παιδιά τους αλλά να σταθούν διπλά τους .Ας ζητησουμε από τους ψυχολογούς να στηριξούν ουσιαστικά τα παιδιά, για να τους λύσουν τα προβλήματα τους κι όχι απλά να ζητούν να τα στείλουμε στην επόμενη τάξη γιατί έχουν προβλήματα.Σαν κοινωνία ας δώσουμε άλλου τύπυ εκπαίδευση για εκείνα τα παιδιά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το υπάρχον πρόγραμμα σπουδών.Ένας εκπαιδευτικός που δουλευει για 4, 5 ή και περισσότερα χρόνια και μέχρι τώρα ήταν άξιος δεν μπορεί να κρίνεται πιο αναξιος από κάποιον που δεν έχει καθόλου πείρα.

Σ. Κωνσταντινίδης
Tue June 13, 2017, 16:14:07
"...΄Ενας στους τέσσερις απόφοιτους του δημοτικού αδυνατεί να ορθογραφήσει το όνομά του και να πολλαπλασιάσει δύο μονοψήφιους...."
Ενώ στη Μέση Εκπαίδευση σαρώνουμε τα βραβεία και τις διακρίσεις, τρομάρα μας !

Ηρώ Ελευθερίου
Tue June 13, 2017, 15:42:32
Μην συγκρίνετε ανόμοια....Οι γιατροί και οι πυροσβέστες είναι ουσιώδεις υπηρεσίες και δικαιούνται απεργία αλλά δεν κλείνουν...Οι στρατιωτικοί δεν δικαιούνται...Αφού είναι τόσο σημαντικοί οι εκπαιδευτικοί θα έπρεπε να τυγχάνουν του σεβασμού της κοινωνίας και όχι της απαξίωσης...Και μετά αναρωτιέστε γιατί απεργούμε...Για να δείξουμε τη σημασία μας...

Νεοφύτου Μιχάλης
Tue June 13, 2017, 15:38:27
Λόγια σοφά με αλήθειές που πονούν κάποιους βολεμένους συνδικαλιστες. Η Παιδεία θα ζησει. Δεν μπαινει κανείς πια τροχοπέδη.
Showing comments 1 to 10 of 15 | Next | Last

FREDERICK-EX
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
THALIS
MOECEE
microsoft1718
HPJETPRO
CDA17MAY
PAJULY17
AIGAIA
FORUM-EISDOXI
iky2018
global
Middlesex2016