KESAISTHTIKI18

2017-05-26 10:15:43
Εν κατακλείδι

Εν κατακλείδι


ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΥ*

            Την Τρίτη 30 Μαΐου οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας μας, καλούνται να εκλέξουν την νέα ηγεσία της ΠΟΕΔ για την επόμενη τριετία. Μια ηγεσία που θα κληθεί να ανταπεξέλθει μέσα από αντίξοες κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες σε ιδιαίτερα δύσκολα εργασιακά ζητήματα, αλλά και ευρύτερα ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της δημόσια εκπαίδευση. Το διακύβευμα είναι μεγάλο.

Η επόμενη τριετία είναι θεωρώ κρίσιμη για την ίδια την ύπαρξη αλλά και τον ρόλο  του εκπαιδευτικού συνδικαλισμού μέσα στο κυπριακό εκπαιδευτικό συγκείμενο. Η ΠΟΕΔ βάλλεται τα τελευταία χρόνια  από παντού, αφού φαίνεται να μη συμβιβάζεται ακόμα με το ρόλο του ‘καλού παιδιού’ που τα υπόλοιπα συνδικαλιστικά κινήματα (ακόμα και το αντίστοιχο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) στην Κύπρο, έχουν αποδεχτεί. Καταλυτικό ρόλο σε αυτό, έχει κατά την προσωπική μου άποψη, η Ανεξάρτητη Κίνηση Δασκάλων και Νηπιαγωγών (ΑΚΙΔΑ) που ως  ένα περίεργο για τα κυπριακά δεδομένα κοινωνικό φαινόμενο, εδώ και 25 χρόνια, αντιπροσωπεύει τον εκπαιδευτικό που υποστηρίζει την απαγκίστρωση του συνδικαλισμού από τις κομματικές σφαίρες επιρροής, διεκδικώντας και διαφυλάσσοντας τα συμφέροντα του.

            Κατά την πορεία μου στο κυπριακό εκπαιδευτικό συνδικαλιστικό γίγνεσθαι, τα τελευταία 15 χρόνια έχω συναντήσει, εξαιρετικούς συναδέλφους-συνδικαλιστές οι οποίοι πρόσκεινται σε κομματικές παρατάξεις. Με  έχουν πείσει για τα κίνητρά τους που πηγάζουν από την θέληση τους να προσφέρουν στο συνάδελφο εκπαιδευτικό και στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης γενικά.  Δεν με έχουν πείσει όμως σε ένα ζήτημα και εδώ έγκειται και η ειδοποιός διαφορά με την ΑΚΙΔΑ. Σε δεδομένη στιγμή που το κομματικό συμφέρον επιβάλλει μια απόφαση σε σχέση με θέματα παιδείας μπόρεσαν ή θα μπορέσουν στο μέλλον να διαφοροποιηθούν από τη γραμμή του πολιτικού κόμματος που εκπροσωπούν; Πέτυχαν να προτάξουν το συμφέρον των εκπαιδευτικών ή ακόμη περισσότερο της Παιδείας του τόπου μας γενικότερα, πάνω από το συμφέρον της πολιτικής παράταξης που εκπροσωπούν; Και για να προλάβω πιθανές ενστάσεις, αν η απάντηση στα πιο πάνω ερωτήματα είναι θετική, τότε ποιος ο λόγος να συνδικαλίζονται κάτω από τη άμεση ή έμμεση επιρροή ενός κόμματος; Το ερώτημα το αφήνω επί σκοπού αναπάντητο.

            Σαν ΑΚΙΔΑ δε διεκδικούμε το αλάθητο. Έχουμε κάνει λάθη και ενδεχομένως έχουμε πάρει και εκ των αποτελεσμάτων εσφαλμένες αποφάσεις. Όμως ακόμα και σε εκείνες τις λίγες των περιπτώσεων, γνώμονας μας υπήρξε πάντα το καλώς νοούμενο συμφέρον του κλάδου και της παιδείας, μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες και συμφέροντα.

Σε προηγμένες κοινωνικά, πολιτιστικά και εκπαιδευτικά χώρες όπως η Φιλανδία, ο συνδικαλισμός των εκπαιδευτικών είναι ανεξάρτητος από κόμματα. Οι εκπαιδευτικοί, όλων των βαθμίδων, από νηπιαγωγούς μέχρι πανεπιστημιακούς, ανήκουν σε ένα συνδικαλιστικό όργανο που συμμετέχει θεσμικά στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής της χώρας και ταυτόχρονα διεκδικεί και διαφυλάττει τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών-μελών του. Στην Κύπρο θα ήταν ουτοπία κάτι τέτοιο;

Εν κατακλείδι, την Τρίτη ζητούμε από τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να μας ανανεώσουν την εντολή να τους αντιπροσωπεύουμε χωρίς κομματικές παρωπίδες, μακριά από μικροπολιτικά συμφέροντα, με γνώμονα μόνο την διεκδίκηση και διαφύλαξη των συμφερόντων των εκπαιδευτικών και την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

*Υποψήφιος Ανεξάρτητης Κίνησης Δασκάλων και Νηπιαγωγών

Επαρχιακό Γραφείο Λεμεσού 


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

FREDERICK-EX
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
MA/MSc2018
NEAPJUL17
THALIS
microsoft1718
HPJETPRO
CDA2018
PAJULY17
MOECEE
AIGAIA
FORUMMARCH
iky2018
global
LOTTO
Middlesex2016