KESJULY18

2017-04-23 11:48:37
Περί Παιδείας…

Περί Παιδείας…


ΤΗΣ ΔΡΟΣ ΠΟΛΑΣ ΧΑΤΖΗΝΕΟΦΥΤΟΥ*

Συχνά αναρωτιέται κανείς τι είναι η Παιδεία και τι είναι αυτό που την ορίζει έτσι  ή τι είναι εκείνο που την αποκλείειεξ ορισμού.Στους δρόμους, στα σχολεία, στο σπίτι, παντού μιλούμε γι’ αυτή, χωρίς αυτήν. Αναπόφευκτα η  έκπτωση των αξιών, των ηθών   έχει εισέλθει και στα στρώματα της Παιδείας. Η Παιδεία έπαψε να υπηρετεί τους ανθρωπιστικούς της στόχους,ως  όφειλε ή τουλάχιστον ως αναμέναμε ότι όφειλε. Όλα έχουν υποταχθεί στο χρήσιμο, στο επικερδές, στο εύκολο και στο ευχάριστο, στο ευτελές και  στο χαμερπές.

Τις ευθύνεται; Ας ταχθούμε με αυτούς που  υποστηρίζουν πως δεν έχει και τόση σημασία…Γιατί εκείνο που έχει σημασία είναι πώς  οδηγηθήκαμε ως αθύρματα σε αυτή την αθλιότητα. Μια  αθλιότητα που συχνά  την εκλαμβάνουμε ως φτώχεια, την φωνάζουμε κρίση, κραυγαλέα την αποκαλούμε ευθύνη των άλλων κι όχι δική μας και όλα τα συνεπακόλουθα. Μια αθλιότητα στον τρόπο σκέψης, μια αδυναμία  στον τρόπο συγκρότησης του νου και συγκράτησης του εαυτού. Μια αδυναμία που προέρχεται και προεκτείνεται πέρα από τον  μικρόκοσμο μας, σ’ ένα κόσμο και σε μια μινιμαλιστική  κοινωνία, που στο όνομα της προόδου έχει προσθέσει το βαρύγδουπο και οξύμωρο πολύς: πολυγλωσσία, πολυμορφία, πολυφαγία, πολυλογία,  πολυπολιτισμικότητα… Βέβαια η σπαρτιατική λιτότητα φαντάζει ουτοπική, όπως ουτοπική ηχεί και  η ιδιομορφία, η ιδιοτυπία, η παιδεία και  η κουλτούρα του κάθε λαού. Όπως φαντάζει και η αξία της Παιδείας ως όχημα ιδεών, αρχών και κουλτούρας ενός λαού… Ως αξία αυτοκαταργείται και αντικαθίσταται με το αεροπλάνο και το απόμακρο διαστημόπλοιο για να δείξει και να καταδείξει την απομάκρυνση και την απόσχιση των δυο: παιδείας και ιδεών, παιδείας και κουλτούρας, παιδείας και αρχών.

Ο δάσκαλος; Πώς επανατοποθετείται και αυτοπροσδιορίζεται ο ρόλος του; Έχει να διαδραματίσει κάποιον ρόλο; Εύλογη απορία. Προσωπική μου κατάθεση πως βεβαιότατα, σήμερα όσο ποτέ στο παρελθόν, ο ρόλος του δασκάλου(ευρύτερη η έννοια και καλύπτει όλες τις σχολικές βαθμίδες) είναι νευραλγικός. Πώς θα μπορέσει ο δάσκαλος να ενδυναμωθεί για να ενδυναμώσει, να επιμορφωθεί για να επιμορφώσει, να καλλιεργηθεί και να καλλιεργήσει;Πόσο αυθεντική ή πόσο επίπλαστη είναι αυτή η δύναμή του; Πόσο έγκυρη είναι η γνώση του, οι ψυχικές και πνευματικές του αντιστάσεις ώστε να μπορέσει να είναι ταυτόχρονα και πρότυπο και παιδαγωγός και δάσκαλος και σμιλευτής χαρακτήρων;

Πώς η ίδια η Παιδεία ως θεσμός  θα μπορέσει να αντισταθεί στις σύγχρονες προκλήσεις και να παραμείνει αυθεντική και αναλλοίωτη, μα παράλληλα επίκαιρη και διαχρονική;Πώς θα μπορέσει να διαπλάσει ακέραιους χαρακτήρες και ενάρετους ανθρώπους και όχι εκείνους τους «πνευματικούς ανθρώπους»,που έχουν ως στόχο να εξαργυρώσουν με υλικά αγαθά ό,τι τους πρόσφερε το αγαθό της Παιδείας; Μεγάλο το διακύβευμα. Ωστόσο αξίζει να ειπωθεί και εύχομαι πολύ να ευσταθεί, πως κάθε δάσκαλος εναποθέτει τις ελπίδες του στο όραμα  της Παιδείας. Κάθε γονιός εναποθέτει τις ελπίδες του στον δάσκαλο. Κάθε κοινωνία, κάθε δάσκαλος, κάθε γονιός και κάθε μαθητής ονειρεύονται μια Παιδεία, εκείνη την Παιδεία, που θα τους προσφέρει απλόχερα όλα τα εχέγγυα, πνευματικά γιατί όχι και υλικά για μπορέσουν να συνεχίσουν…όρθιοι και προ πάντως με αξιοπρέπεια.

Μια Παιδεία μακριά από μικροπολιτικές και μικροσυμφέροντα. Μια Παιδεία, που παρόλο που  αντανακλά την κατάπτωση των ηθών και την καταρράκωση των αξιών της σύγχρονης κοινωνίας του καταναλωτισμού, που προσδιορίζει και προάγει  το εφήμερο, το εύκολο κέρδος και όχι το ευήμερο … Ωστόσο υπόσχεται ότι θα ορθώσει το ανάστημά της για να μπορέσει να αντισταθεί,ευελπιστεί ότι θα πολεμήσει για να επιβιώσει(χωρίς να δίνονται συνταγές για το πώς) από τα σειρήνια  καλέσματα , ευελπιστεί ότι  θα μπορέσει ακόμα  να διαμορφώσει τα  πρότυπα αξιών, ηθικής και ανθρωπισμού! Γιατί η Παιδεία ως απότοκοτης ίδιας κοινωνίας ασκεί ταυτόχρονα και φοβερή δυναμική στην κοινωνία. Επομένως οι εωσφόροι πλασματικοί ή όχι, μάς «καλούν επιτακτικά»να στηρίξουμε εκείνη την  Παιδεία, που επιτέλους θα καταφέρει να υποδείξει και  να αναδείξει  τους ταγούς και τους ουραγούς της. Όλα τα υπόλοιπα έπονται και προς το παρόν παραλείπονται…Εναπόκειται πλέον σε μάς!“Aleajacta est”.

*ΕΜΕ Φιλολογικών Μαθημάτων


Αφήστε ένα σχόλιο

  • Υποχρεωτiκά πεδία *


If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Αστερω Χατζησαββα
Sun April 23, 2017, 12:45:48
Astero Hadjisavva Eξαίρετο κείμενο. Βυθίστηκα στο στοχασμό του . Καταγράφει σαφέστατα το τί εστί παιδεία στις μέρες μας και τί θα έπρεπε να ήταν εμπράκτως . Ιδιαιτέρως μαλλον η γράφουσα, περιγράφει Με ΣΑΦΗΝΕΙΑ πως θα έπρεπε να ήταν η Παιδεία σ 'ένα ημικατεχόμενο τόπο. Δεδομένου του γεγονότος πως η ΠΑΙΔΕΙΑ είναι η καλύτερη ΆΜΥΝΑ οι εταίροι της παιδείας επιβάλλεται να διαβάσουν το κείμενο , να προβληματιστούν πολύ και κυριως να ΥΛΟΠΟΙΗΣΟΥΝ τα γραφόμενα για το πως οφείλει να είναι η παιδεία. ΕΥΓΕ ΣΤΗ ΓΡΑΦΟΥΣΑ

FREDERICKJULY18
ucaln2prtyxia
 Cyprus School of Molecular Medicine
kaitomia-ereyna ucy
CUTSEPT2018
NEAPJUL17
TEPAK-KENESTHESEIS
INTERCOLLEGE
THEOLOGIKISXOLI
CDA2018
PAJUNE18
PROGNOSIS9
AIGAIA
MARTIME
FORUMMARCH
OLYMPION2017
iky2018
ALEXANDERJULY18
OPAPCYPRUS
MOECEE
Middlesex2016

microsoft1718